در دانشگاه تبريز صورت گرفت

ارائه تئوري «معادله رياضي عکس توان زمان» براي پيش ‌بيني رفتار نانوداروها

دکتر محمد برزگر جلالي، استاد دانشکده داروسازي دانشگاه تبريز موفق به ارائه تئوري «معادله رياضي عکس توان زمان» براي پيش ‌بيني رفتار نانوداروها شد.

کد خبر: ۶۹۶۱

دوشنبه - ۳۱ تير ۱۳۸۷ / July 21, 2008

به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، دکتر محمد برزگر جلالي، استاد دانشکده داروسازي دانشگاه تبريز در زمينه نحوه پياده‌سازي دارو از بستر، تئوري جديدي ارائه کرده که به گفته وي نسبت به تئوري‌هاي قبلي از دقت و کيفيت بالاتري برخوردار است.

وي در مورد ويژگي‌هاي اين تحقيق گفت: تئوري «معادله رياضي عکس توان زمان» با 12 تئوري مشابه مقايسه شده و نتايج حاکي از آن است که اين تئوري، دقت و سرعت پياده شدن دارو را بهتر از سايرين تفسير مي کند.

دکتر برزگر جلالي در ادامه بيان داشت: اين پژوهش فعاليتي کاملاً نظري بوده و با بهره‌گيري از ابزار رياضيات و قوانين فيزيک نظري هدايت شده است. براي ارزيابي عملکرد تئوري، رفتار 32 نوع دارو مختلف با آن مدل گرديده که نتايج بيانگر پاسخ دهي مناسب تئوري براي اين مواد است.

وي خاطرنشان کرد: هم ‌اکنون تطابق دو آنتي‌بيوتيک ديگر در حال بررسي است.

جزئيات اين پژوهش که از حمايت‌هاي تشويقي ستاد ويژه توسعه فناوري نانو بهره‌مند شده در مجله بين‌المللي Pharmacy and Pharmaceutical sciences (جلد 1، شماره 11، صفحات 177-167، سال 2008) منتشر شده است.

بر پايه اين گزارش، يکي از روش‌هاي دارو رساني، قراردهي دارو بر بستري مناسب و پياده ‌سازي آن بر عضو هدف است. در اين روش، سرعت و چگونگي رهايش دارو بر روي عضو هدف، عاملي مهم و موثر به شمار مي رود. فاکتور مهم ديگر نوع و جنس بستر است که بسته به نوع و کاربري دارو مي‌تواند متفاوت باشد و لازم است که با دارو سازگاري نيز داشته باشد.

بسترها معمولاً از جنس پليمرهاي طبيعي، مصنوعي و يا نيمه‌مصنوعي هستند. نانوداروها در واقع ترکيبي از يک دارو و بستر نانومتري مناسبي هستند که با فرآيندهاي تعريف شده‌اي به سوي عضو هدف، هدايت مي‌شوند.

لازم به ذکر است، تاکنون مدل‌هاي رياضي مختلفي براي توصيف چگونگي پياده شدن دارو از بستر ارائه شده است./انتهاي پيام/