حسين شريعتمداري//

نياز يا امتياز ...؟!

بايد خطاب به سران فتنه كه شعار ديكته شده وزارت خارجه اسرائيل با عنوان «نه غزه نه لبنان، جانم فداي ايران»! را سرمي دادند، گفت؛ مردم مظلوم فلسطين به نمايندگي از تمام ملت هاي مسلمان در برابر رژيم غاصب ايستاده اند و حمايت از آنان كمترين بهايي است كه كشورهاي اسلامي براي تأمين امنيت خود مي پردازند.

کد خبر: ۶۹۹۰۵

دوشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 10, 2010

اخبار و گزارش هاي كم و بيش منتشر شده و برخي شواهد پيراموني اجلاس نيويورك از توطئه بزرگ و خطرناكي حكايت مي كند كه آمريكا و متحدانش عليه جهان اسلام تدارك ديده اند.

اين توطئه در صورت تحقق- كه بعيد به نظر مي رسد- به رسميت شناختن موجوديت رژيم صهيونيستي و تشكيل يك دولت فلسطيني در حوزه جغرافيايي محدود و كم دامنه غزه و كرانه باختري را در پي خواهد داشت آنهم تحت قيموميت كامل اسرائيل! توضيح آن كه؛ دستور كار اجلاس بين المللي نيويورك كه از 11 ارديبهشت ماه جاري- اول مي 2010- آغاز شده و تا روز جمعه 7خرداد- 28 مي- ادامه خواهد يافت، بازنگري در معاهده عدم اشاعه تسليحات هسته اي- NPT- است. اين اجلاس هر 5 سال يك بار با حضور كشورهاي عضو معاهده و شماري از كشورهاي ديگر تشكيل مي شود و در آن، آخرين تحولات هسته اي جهان و نيز تغيير و اصلاح برخي از مفاد NPT مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد.

اولين اجلاس بازنگري در سال 1995 يعني 25 سال بعد از امضاي معاهده تشكيل شد. معاهده NPT كه در آغاز براي آن اعتبار 25 ساله در نظر گرفته شده بود در اجلاس 1995 به يك معاهده دائمي تبديل شد- سال 1374- و جمهوري اسلامي ايران نيز عضويت دائمي خود در اين معاهده را پذيرفت و از آن پس اگرچه اجلاس بازنگري هر 5 سال يكبار برگزار شده ولي در هيچيك از آنها تغييرات و اصلاحات جدي و قابل توجهي در مفاد NPT صورت نپذيرفته است.

مطابق ماده يك معاهده NPT، 5 كشور آمريكا، شوروي- روسيه كنوني- فرانسه، انگليس و چين كه به عنوان كشورهاي داراي سلاح هسته اي شناخته شده اند از واگذاري مستقيم يا غيرمستقيم سلاح هسته اي و يا كمك به كشورهاي ديگر براي توليد آن منع شده اند و ماده دوم از همان معاهده تاكيد مي كند آن دسته از كشورهاي عضو كه فاقد سلاح اتمي هستند، حق برخورداري از اين تسليحات و يا تلاش براي توليد آن را ندارند. تاكنون هيچيك از 5 كشور ياد شده در ماده اول معاهده كه دارندگان حق وتو نيز هستند، به تعهدات خود پايبند نبوده و برخي از كشورهاي اقماري خود را به سلاح هسته اي مجهز كرده اند كه هند، پاكستان، كره شمالي و رژيم صهيونيستي از جمله آنهاست.

صرفنظر از ظالمانه بودن معاهده NPT در واگذاري حق برخورداري از سلاح هسته اي به 5 كشور صاحب حق وتو و نيز بهره گيري سليقه اي و چندگانه از اين معاهده در برخورد با كشورهاي عضو كه تقابل باج خواهانه و غيرقانوني با برنامه هسته اي جمهوري اسلامي ايران بارزترين نمونه آن است، تجهيز رژيم اشغالگر قدس به سلاح هسته اي، همواره يكي از چالش هاي مطرح در نشست هاي 5 سال يكبار براي بازنگري معاهده NPT بوده است.

كشورهاي عربي در تمامي اجلاس ها، پيشنهاد عضويت اسرائيل در معاهده NPT و خلع سلاح هسته اي آن را مطرح كرده اند و اين پيشنهاد هيچگاه در دستور كار هيچيك از اجلاس هاي بازنگري قرار نگرفته است. توضيح آن كه جمهوري اسلامي ايران بر خلع سلاح هسته اي رژيم صهيونيستي تاكيد داشته و دارد و از آنجا كه اين رژيم را غيرقانوني و نامشروع مي داند به طور طبيعي و منطقي، عضويت آن در معاهده NPT را كه مستلزم به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي است، نمي پذيرد.

كشورهاي عربي استدلال مي كنند كه طرح خاورميانه عاري از سلاح هسته اي با برخورداري اسرائيل از اين تسليحات- نزديك به 300 كلاهك هسته اي- در تعارض است و آمريكا و متحدانش بدون اشاره به غيرقانوني بودن رژيم صهيونيستي و اشغال وحشيانه سرزمين مردم فلسطين، ادعا مي كنند كه اسرائيل براي حفظ امنيت خود به اين تسليحات نيازمند است!

و اما، دو روز پيش در اجلاس نيويورك اتفاق تازه اي به وقوع پيوست و آمريكا و انگليس و فرانسه به گونه اي غيرمنتظره و برخلاف هميشه از موافقت خود با پيشنهاد كشورهاي عربي سخن گفته و اعلام كردند كه قصد دارند اين پيشنهاد را در دستور كار اجلاس نيويورك قرار دهند. از سوي ديگر، رژيم صهيونيستي كه به بهانه اعتراض احتمالي برخي كشورها به وجود كلاهك هاي هسته اي اين رژيم از حضور در اجلاس نيويورك خودداري كرده و نماينده و هيئتي نيز به اجلاس نفرستاده بود، در اقدامي دور از انتظار كه ذوق زدگي از آن مي باريد، موافقت ضمني و البته مشروط خود را با مطرح شدن پيشنهاد كشورهاي عربي در اجلاس نيويورك اعلام كرد.

دو سوي ماجرا، صرفنظر از پيرايه هاي پيراموني آن، اينگونه است؛ در يك سو، آمريكا و متحدانش برخلاف روال قبلي، مي پذيرند كه پيشنهاد كشورهاي عربي براي پيوستن اسرائيل به معاهده NPT در دستور كار اجلاس نيويورك قرار گرفته و به بحث و بررسي گذارده شود. و در سوي ديگر اسرائيل نيز علي رغم مخالفت هاي گذشته، طرح اين پيشنهاد در اجلاس را با اين شرط مي پذيرد كه؛ الف: مرز كشورها در منطقه خاورميانه با صراحت تعيين و به رسميت شناخته شود يعني به رسميت شناختن رژيم اشغالگر قدس! ب: منطقه از حالت تهاجمي خارج گرديده و صلحي پايدار بر آن حاكم باشد. يعني اجراي طرح سازش با مشخصاتي كه در نشست ذلت بار «آناپوليس» روي آن توافق شده بود.

برخي از گزارش ها حاكي از آن است كه علاوه بر آمريكا، انگليس و فرانسه، دو كشور چين و روسيه نيز با اين طرح موافقت كرده اند و رايزني ها براي آماده سازي زمينه با سران برخي از كشورهاي عربي مخصوصاً مصر، در جريان است. مشكل كشورهاي عربي آنگونه كه آمريكايي ها به طور ضمني اعتراف مي كنند، افكار عمومي ملت هاي مسلمان است. به نوشته تحليلگران اسرائيل، مشكل آماده سازي افكارعمومي مسلمانان از يكسو به علت نفوذ عميق جمهوري اسلامي ايران در منطقه و از سوي ديگر با توجه به نتيجه دو جنگ 33 روزه حزب الله لبنان و 22 روزه حماس با اسرائيل، بسيار دشوارتر از آن است كه در نگاه اول به نظر مي رسد.

درباره اين توطئه گفتني است كه؛

1- همانگونه كه در توافق اعلام شده آمريكا و موافقت مشروط اسرائيل به وضوح مي توان ديد؛ آنچه از كشورهاي عربي گرفته مي شود به رسميت شناختن رژيم اشغالگر قدس است. يعني آرزويي كه صهيونيست ها از نخستين روزهاي اشغال فلسطين در سر مي پرورانده و تعقيب مي كرده اند. اين خواسته - در صورت تحقق توطئه مورد اشاره- «نقداً» به صهيونيست ها داده مي شود، ولي آنچه كشورهاي عربي به دست مي آورند موافقت اسرائيل با مطرح شدن عضويت اين رژيم در اجلاس بازنگري NPT و بحث و بررسي درباره كلاهك هاي هسته اي آن است. يعني بهاي «نسيه» و موكول به دهها شرط و شروط در قبال متاعي «نقد»!

گفتني است در سال 1995 و در اولين اجلاس بازنگري معاهده NPT نيز، هنگامي كه پيشنهاد كشورهاي عربي براي عضويت اسرائيل در اين معاهده و عاري شدن منطقه از سلاح هسته اي به اجلاس ارائه شد، اسرائيل بي آن كه با صراحت از پذيرش اين پيشنهاد خودداري كند، شرايطي مشابه آنچه امروز مطرح مي كند را پيش كشيد و در همان حال «ييگال الون» وزير خارجه وقت اسرائيل كه حتي به خاطر پذيرش تلويحي و مشروط پيشنهاد نيز مورد اعتراض برخي از مجامع صهيونيستي قرار گرفته بود، طي نطقي در مجمع عمومي سازمان ملل متحد گفت؛ دوستان ساده انديشي نكنند! سياست راه و رسم خاص خود را دارد. هميشه گفتن «بله، اما» از مخالفت صريح بهتر و كارسازتر است!

2- در پي موافقت آمريكا و متحدانش با قرار گرفتن پيشنهاد اعراب در دستور كار اجلاس نيويورك، «جرج ميشل» نماينده آمريكا در امور خاورميانه با اختيارات ويژه به منطقه اعزام شده و گفت وگو با مقامات رژيم صهيونيستي و كشورهاي عربي را آغاز كرده است. ماموريت اصلي جرج ميشل كه در ملاقات وي با محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين مطرح شد، از سرگيري طرح صلح خاورميانه-سازش- با محوريت اجلاس آناپوليس است.

حماس ضمن مخالفت خود با طرح سازش به محمود عباس هشدار داده است كه هيچيك از توافق هاي احتمالي وي با فرستاده ويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي را نخواهد پذيرفت. اصلي ترين محورهاي طرح آناپوليس، به رسميت شناختن رژيم اشغالگر قدس و تشكيل دولت فلسطين در دو منطقه محدود و كم دامنه غزه و كرانه باختري رود اردن است. مطابق اين طرح، دولت فلسطين فاقد ارتش و نيروهاي مسلح و سياست گذاري مستقل بوده و تحت قيموميت كامل رژيم صهيونيستي قرار خواهد داشت. گفتني است، محمود عباس با نام عربي «ابومازن» يك بهايي ايراني الاصل و از نوادگان «عباس افندي» يكي از رهبران معروف حزب صهيونيستي بهائيت است.

3- مقامات آمريكايي و اروپايي و محافل صهيونيستي- از جمله لابي معروف صهيونيست ها در آمريكا، موسوم به آيپك - در مصاحبه ها و اظهارنظرهاي خود اصرار دارند كه اين نياز سال ها بر زمين مانده اسرائيل را به عنوان «امتياز»! به اعراب بفروشند. در همين زمينه «الوف بن» تحليل گر معروف اسرائيلي كه به تخصص در عمليات رواني شهرت دارد، روز شنبه 18/2/89-8مي 2010- طي مقاله اي كه ظاهر آن دلداري دادن به صهيونيست هاست و در نهان، تظاهر به ناز در مقابل يك نياز است، در روزنامه اسرائيلي «هاآرتص» نوشت «از آنجا كه هيچ كشوري در منطقه قصد خلع سلاح ندارد، اهميت اين مسأله - اشاره به توافق ياد شده در اجلاس نيويورك- اندك است و حداكثر با اقدامي نمايشي خاتمه مي يابد، زيرا اسرائيل حتي با تعيين فرستاده اي براي شركت در نشست خلع سلاح مخالفت كرده است... مصري ها مي گويند خلع سلاح هسته اي بايد آغاز شود در حالي كه اسرائيل از فرآيند بلند مدتي سخن مي گويد كه با توافق جامع صلح با همه دولت هاي منطقه آغاز مي شود و با خلع سلاح هاي متعارف شيميايي و در نهايت هسته اي ادامه مي يابد».

4- متاسفانه برخي از تحليل گران ساده انديش منطقه و شماري از كارشناسان آلوده، نه فقط در مقابل اين توطئه زبان به اعتراض نگشوده اند، بلكه از توافق شيطاني آمريكا به عنوان يك «امتياز» هم ياد مي كنند، كه صد البته از آنان انتظار چنداني نيست ولي از جمهوري اسلامي ايران كه عنوان پرچمدار مقابله با رژيم صهيونيستي و حمايت از مردم مظلوم فلسطين را به شايستگي با خود دارد و با سخنراني رئيس جمهور محترم در اجلاس نيويورك شركت كرده و نمايندگانش هم اكنون در اين اجلاس حضور دارند، انتظار مي رود با صدور بيانيه اي رسمي از اين توطئه پرده بردارد.

اين بيانيه مي تواند امضاي بسياري از كشورهاي اسلامي و از جمله كشورهاي عضو كنفرانس اسلامي و برخي ديگر از دولت هاي همسو را در خود داشته باشد. بيانيه مورد اشاره علاوه بر افشاي توطئه نيويورك كه به تنهايي موضوعيت دارد، ملاك روشني براي ارزيابي دولت هاي اسلامي در نگاه ملت هاي آنها نيز تلقي خواهد شد كه حركتي كارساز است.

همين جا بايد خطاب به سران فتنه كه شعار ديكته شده وزارت خارجه اسرائيل با عنوان «نه غزه نه لبنان، جانم فداي ايران»! را سرمي دادند گفت؛ مردم مظلوم فلسطين به نمايندگي از تمام ملت هاي مسلمان در برابر رژيم اشغالگر قدس ايستاده اند و حمايت از آنان كمترين بهايي است كه كشورهاي اسلامي براي تأمين امنيت خود مي پردازند. اگرچه به قول- چند روز پيش- نماينده رژيم صهيونيستي در سازمان ملل اسرائيل در وخيم ترين شرايط از دوران تشكيل خود تاكنون قرار دارد.

يادداشت روز؛ 20/02/89 - كيهان.

/انتهاي پيام/