یک‌بام و دو هوای وزارت ارشاد در ماجرای مجوز آلبوم «ابراهیم» محسن چاووشی؛

محسن، چاووشی خوان

آلبوم ابراهیم که شامل هفت قطعه است، تنها پنج قطعه‌اش مجوز گرفته است. گفته می‌شود که این دو قطعه جنجالی، دو ترانه به نام‌های «تو در مسافت بارانی» و «ما بزرگ و نادانیم» هستند.

کد خبر: ۷۰۳۸۲۲

سه‌شنبه - ۲۳ مرداد ۱۳۹۷ / August 14, 2018

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، موسیقی پاپ ایران در دوره‌ها و سال‌های مختلف خواننده‌ها و آهنگ سازهای مختلفی به خود دیده است که بعضا با حواشی‌های خود مطرح شده‌اند و بعد از چند مدت نه چندان طولانی از خاطر مخاطبان رفته‌اند.

کمتر خواننده‌هایی وجود دارند که بعد از یک دهه فعالیت هنوز مورد توجه مخاطبان قرار بگیرند و شاید علت اصلی آن تنوع موجود در موسیقی‌ها و سبک‌های استفاده شده از جانب خواننده‌های تازه وارد باشد ولی بعضا خواننده‌های خاصی با ویژگی‌های منحصر به فردی وجود دارند که با آثار خود در خاطرات مخاطبان خود فرو رفته اند و ارتباط عجیبی مردم با پژواک صدای آنها ایجاد کرده‌اند.

از جمله این خوانندگان ماندگار می توان به آقای خاص موسیقی پاپ ایران محسن چاووشی اشاره کرد که با تن صدای گرم و خش‌دار خود به حدی در عمق وجود مخاطبان نفوذ کرده‌است که بدون شک جز محبوب‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ می توان از او نام برد.

محسن چاووشی از سال 82 موسیقی خود را با آۀبوم غیررسمی نفرین آغاز کرد تا با شیوه خاص خود وارد موسیقی ایران شود.

نقطه اوج آقای خاص با آلبوم سنتوری آغاز شد که پنجمین آلبوم غیررسمی وی بود که در سال 86 منتشر شد ولی بعدها با گرفتن اولین مجوز و آمدن در پازل وزارت ارشاد پس از 4 سال این آلبوم را به شکل رسمی در سال 90 به عوان چهارمین آۀبوم رسمی خود منتشر کرد که البته جوایزی را هم در سطح بین‌الملل به خود اختصاص داد.

محسن چاووشی درباره نحوه ضبط صدایش برای آهنگ‌های فیلم سنتوری می‌گوید: «چاره‌ای جز این نداشتم که در خانه و در یکی از اتاق‌هایمان کار ضبط را انجام بدهم. به کمک مادرم یک پتو را با میخ به جلوی پنجره زدیم و دیوارها را هم با پتو پوشانیدم تا صدا نپیچد. مادرم از اتاق بیرون رفت و با یک پتو از بیرون، در اتاق را پوشاند. خودم هم از این طرف در، یک پتو آویزان کردم تا بتوانم در نهایت فضایی را در اختیار داشته باشم که در آن بشود وکال گرفت. بعد از همه این ماجراها، پتو را کشیدم روی سرم و در همان شرایط خواندم و همه وکال را ضبط کردم. از زیر پتو که بیرون آمدم، علی سنتوری به دنیا آمده بود. همان نسخه هم نهایی شد و پخش شد»

پس از انتشار آۀبوم یه شاخه نیلوفر در سال 87 چاوشی کار رسمی خود را آغاز کرد و تا کنون نزدیک به 10 سال است که جز بهترین و محبوب ترین خواننده های پاپ ایران می‌باشد.

شاید هیچ خواننده مطرحی پیدا نشود که با گذشت ۱۰ سال از مطرح شدن نام و فعالیتش، کنسرتی برگزار نکرده باشد. همین امر باعث شده عده‌ای بگویند چاووشی توان اجرای زنده را ندارد، اما خود او گفته بهتر از هر کسی در اجرای زنده مهارت دارد.

در اردیبهشت ۱۳۹۴، چاوشی در مصاحبه‌ای درباره عدم برگزاری کنسرت گفت: «در ایران کنسرت بیشتر شبیه جنگ شادی است تا کنسرت موسیقی، برف شادی می‌زنند و یکباره از توی جعبه در می‌آیند و روی سن ظاهر می‌شوند. صدابردار خوب هم که نداریم. برای همین در اغلب کنسرت‌ها نه هارمونی وجود دارد، نه آن صداهایی که لازم است مخاطب موسیقی از سازها بشنود و صدابرداری شود. فقط یک کار باری به هر جهت ارائه می‌دهند که من اهلش نیستم.»

با همه این توصیفات و ویژگی‌های آقای خاص موسیقی ایران این روزها خبرهای خوشی از او نمی شنویم و رسانه‌های بسیاری به وضعیت انتشار نهمین آلبوم رسمی او به نام ابراهیم می پردازند که با حاشیه‌هایی نیز روبه‌رو بوده است.

محسن چاووشی که به هیچ وجه به دنبال حاشیه و جنجال‌های رسانه ایی که خوراک سلبریتی‌ها می‌باشد نبوده‌است این روزها به نقل و نبات بحث‌ها و حواشی رسانه‌ها تبدیل شده است و هرکس به زعم و برداشت خود قصد سیاسی کردن و پر و بال دادن به علت عدم مجوز دادن به آلبوم ابراهیم محسن چاووشی را دارد.

هفته پیش محسن چاوشی با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش با اشاره به تلاش 9 ماهه تیم تولید ابراهیم برای دریافت مجوز این آلبوم نوشت: «بدیهی است که تا 20 مردادماه، مثل 9 ماه پیش منتظر می‌مانیم در غیراین صورت با احترام تقدیم خواهد شد. شایان ذکر است آلبوم دارای کپی رایت بین‌المللی است و قوانین حق و حقوق مولفان و مصنفان رعایت خواهد شد. من غریبم و غریب را کاروانسرا لایق است.»

بعد از تهدید چاوشی مبنی بر انتشار آلبوم ابراهیم در فضای مجازی، واکنش‌های زیادی در فضای رسانه‌ای کشور شکل گرفت و وزارت ارشاد پاسخ تندی به او داد.

ابوالفضل صادقی‌نژاد، مدیر شورای ارزشیابی و نظارت دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره این مساله و حواشی به‌وجود آمده، در گفت‌وگو با «مهر» عنوان کرد: «پس از ثبت آلبوم «ابراهیم» طبق روال اداری و قانونی روز ۱۸ مرداد این آثار را به شورای شعر و ترانه دفتر موسیقی ارسال کردیم که پس از بررسی دو قطعه تایید و پنج قطعه نیز اصلاحیه خورد.» اما بار دیگر محسن چاوشی در متن دیگری با انتشار یک دقیقه از آلبوم «ابراهیم» نوشت: «این دوستانی که با یکدیگر جنگ می‌کنند و قطع مواصلت می‌کنند، ‌باید یکی حکم خاک گیرد و یکی به‌مثابه آب باشد و از غایت تواضع خوی آب گیرد. چون با هم آمیزش و اختلاط کنند و اتحاد ورزند، حق‌تعالی به برکت آن اتحاد و اجتماع، صدهزار ریاحین صلح و شادی و گلستان وفا و صفا پدید آورد.»

با تمامی این نقل و قول‌ها و جنجال‌های رسانه‌ایی بعضا افراد این جملات او را که در کامنت پست اینستاگرامی خود نوشته است: «وقتی خونه‌ت کوچیک شد عوضش کن. وقتی محله‌ت خسته‌ت کرد عوض کن. وقتی شهر، کشورت خفه ت کرد عوضش کن» دست مایه سوژه های خود قرار داده‌اند که آقای خاص قصد مهاجرت دارد و می خواهد خاک ایران را که سال‌های متمادی صدای مردم این کشور بوده‌است را رها کند و به کشوری دیگر برای ادامه زندگی و کار حرفه‌ایی خود برود.

با شناختی که از محسن چاووشی و بازتاب درد‌های مردم از صدای گرم او دیده و شنیده می‌شود محسن چاووشی را مرد روز‌های سخت متصور می کند و این مصائب برای این صاحب صدای خاص موسیقی ایران باعث مهاجرت و ترک کشور خود نمی شود.

عمق ارتباط محسن چاووشی و مخاطبان عامه خود را می توان در آخرین تک موسیقی وی به نام خوزستان که به صورت غیررسمی منتشر شده بود دید که به اقبال گسترده مردم روبه‌رو شد.

وضعیت بد مردم خوزستان از لحاظ داشتن امکنات اولیه مانند آب و برق و هوای پاک که عدم رسیدگی مسئولان را نمایان می کرد مردم را رنج می داد و با این موسیقی بار دیگر چاووشی صدای مردم جنوب و بازتاب دهنده اشک خوزستان شد که در فضای غبارآۀود شهر توان دیدن آن برای مسئولین نبود.

آلبوم ابراهیم که شامل هفت قطعه است و پنج قطعه آن مجوز گرفته اما دو ترانه آن به علت اینکه متن مناسبی ندارد به گفته مسئولان وزارت ارشاد مجوز نخواهد گرفت. گفته می‌شود که این دو قطعه جنجالی، دو ترانه به نام‌های «تو در مسافت بارانی» و «ما بزرگ و نادانیم» هستند که از کتاب شعر «منجنیق» حسین صفا، انتخاب شده‌اند. دو ترانه‌ای که بیشتر متهم به ترانه‌های اروتیک هستند تا ترانه‌های اجتماعی و سیاسی.

این در حالی است که وزارت ارشاد قبلا به این دو ترانه برای انتشار در کتاب منجنیق حسین صفا مجوز داده بود ولی برای انتشار و استفاده از آن‌ها در آلبوم ابراهیم مجوز داده نشده‌است و این سردرگمی در فعالیت‌های وزارت ارشاد حتی در دادن مجوز به آلبوم‌ها و موسیقی‌های بی محتوای این روزهای موسیقی ایران دیده می شود که بازار باندهای مختلف موسیقی پاپ را رونق بخشیده است.

با این وجود باید منتظر ماند و دید که آقای خاص چه تصمیمی خواهد گرفت. آیا می خواهد باز هم به انتشار آلبوم‌های غیررسمی خود مشغول شود یا از ایران خارج می شود و یا باز هم بر طبق اصول و قوائد وزارت ارشاد پیش می‌رود و به شکل رسمی به فعالیت خود در فضای موسیقی پاپ ایران ادامه خواهد داد.

منبع: خبرنامه دانشجویان ایران