رسم مطالبه این نیست آقای کیانیان!

رضا کیانیان روز گذشته گفت: در ۴۰ سال بعد از انقلاب هیچگونه خیری ندیده‌ایم و هر سال اوضاع کشورمان بدتر شده است؛ اما آیا این رسم مطالبه کردن است؟

کد خبر: ۷۰۵۲۸۱

سه‌شنبه - ۳۰ مرداد ۱۳۹۷ / August 21, 2018

گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، روز گذشته (دوشنبه ۳۰ مردادماه) تشییع پیکر مرحوم سیدضیاءالدین دری، حواشی‌ ریز و درشت بسیاری داشت؛ اما اصلی‌ترین حاشیه این مراسم، صحبت‌های رضا کیانیان بود؛ صحبت‌هایی که به هیچ عنوان ربطی به مرحوم دری و تشییع پیکر کارگردان «کیف انگلیسی» و «کلاه پهلوی» نداشت.

رضا کیانیان در این مراسم گفت که در ۴۰ سال بعد از انقلاب، هیچگونه خیری ندیده‌ایم و هر سال اوضاع کشورمان بدتر شده است.

رضا کیانیان از جمله بازیگرانی است که فعالیت خود را بعد از انقلاب اسلامی آغاز کرده و با بازی‌های جذاب خود توانست جایگاه ویژه‌ای در سینمای ایران به دست آورد. او کار خود را در سینما در سال ۱۳۶۸ با ایفای نقش در فیلم‌های دفاع مقدسی و کودک آغاز کرد. ایفای نقش متفاوت و عمق بازیگری، او را در سینما محدود نکرد و پای این بازیگر به سرعت به تلویزیون هم باز شد.

اما اجازه می‌خواهم چند کلامی با این بازیگر مطرح سینما و تلویزیون سخن بگویم.

آقای کیانیان عزیز! در صحبت‌های روز گذشته خود گفته بودید که خیری از انقلاب اسلامی ندیده‌اید. آیا واقعاً این نظر قلبی شما است؟ شاید اگر انقلاب اسلامی صورت نمی‌گرفت و فضای متفاوتی بر سینمای ایران حاکم نمی‌شد، شما به سینمای همین کشور ـ که معتقدید ۴۰ سال در آن رنج کشیده‌اید ـ نمی‌توانستید راه پیدا کنید. البته این به آن معنا نیست که شما توانایی کمی در عرصه هنر دارید. بسیاری از متخصصان سینمای ایران که هم شما و هم ما جلوی مهارت آنها سر تعظیم فرود می‌آوریم به صراحت گفته‌اند که انقلاب اسلامی، سینمای ایران را از شر فیلمفارسی نجات بخشید و روی مسیر و ریل حرفه‌ای‌تری قرار داد.

استاد بازیگری سینمای ایران! آیا شما انقلاب اسلامی را قبول ندارید؟ من چنین چیزی را باور نمی‌کنم؛ چرا که اگر چنین بود، مانند بسیاری که رفتند و پشت سرشان را هم نگاه نکردند و هرسال لگدی هم به اعتبار ایرانی و ایرانی زدند، از کشور می‌رفتید و هیچ چیزی برایتان مهم نبود.

پیشکسوت سینمای ایران! باور کنیم که ۴۰ سال است هیچ خیر و برکتی از انقلاب اسلامی ندیده‌اید؟ من البته این حرف را به خاطر فشاری می‌بینم که روی مردم است و هنرمندی که درد مردم، او را اندوهگین نکند، هنرمند نیست.  قبول که سخن مردم باید از حنجره هنرمندان شنیده شود. از طرفی، همه ما می‌دانیم که انقلاب ما انقلاب ایستادگی روی پای خودمان بود؛ انقلابی که با همت مردم پایه‌ریزی شد و آنان بودند که ارکان کشور را به دست گرفتند. آیا اینگونه نبود؟

«سلحشور» متفاوت «آژانس شیشه‌ای»، شاید از بی‌تدبیری و بی‌کفایتی برخی از «مدعیان تدبیر» خسته شده‌ باشند، اما آیا فراموش کرده‌‌اند که این مسئولان، همان کسانی هستند که آقای کیانیان و جمع کثیری از همفکرانشان در سال‌های ۹۲ و ۹۶ از آنها حمایت کردند و برخی از مردم کشورمان هم به اعتبار حضور آنان، مدیران حاضر را برای اداره کشور برگزیدند.

بازیگر ارجمند کشورم! مردم در سختی هستند و زندگی خود را با رنج و مشقت پیش می‌برند؛ درست. اما آیا این سختی را هیچ کسی جز خودمان در داخل کشور می‌تواند حل کند؟ و آیا این اظهارات شما، چشمکی ناخواسته به دشمنان این مرز و بوم و مردمی نیست که شما داعیه‌دار حمایت از آن‌ها هستید؟ حتما شما می‌دانید که کشور ما در طول تاریخ از این سوراخ، یعنی تکیه به بیگانگان، بارها و بارها نیش خورده است.

به اعتقاد من، باید در این شرایط سخت، تسکینی بر دردهای مردم باشیم و به زندگی صبورانه ایرانیان عزیز، رنگ امید بپاشیم. ما همه ریشه در این خاک داریم؛ خاکی که با خون جوانان وطن آبیاری شده است. همان جوانان و همان شهیدانی که به خوبی می‌دانیم چقدر به آنها ارادت دارید. پس باید کمک و البته مطالبه کنیم تا اوضاع مردم بهبود یابد. منتها رسم مطالبه این نیست استاد!