بسیج دانشجویی ۱۸دانشگاه تهران:

نمایندگان به لایحه ننگین افزایش مناطق آزاد و ویژه اقتصادی رای منفی بدهند

بسیج دانشجویی ۱۸ دانشگاه تهران با صدور بیانیه‌ای از نمایندگان مجلس خواستند از منافع احتمالی حزبی، شخصی و تبلیغات انتخاباتی چشم پوشی نموده و به لایحه ننگین مناطق آزاد و ویژه اقتصادی رای منفی بدهند.

کد خبر: ۷۰۵۸۱۶

شنبه - ۰۳ شهريور ۱۳۹۷ / August 25, 2018

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بسیج دانشجویی ۱۸ دانشگاه تهران در بیانیه‌ای پیرامون لایحه افزایش مناطق آزاد نوشتند: بسیج دانشجویی 18 دانشگاه تهران با صدور بیانیه ای از نمایندگان مجلس خواستند از منافع احتمالی حزبی، شخصی و تبلیغات انتخاباتی چشم پوشی نموده و به لایحه ننگین مناطق آزاد و ویژه اقتصادی رای ندهند.
متن این بیانیه به شرح زیر است:

با کمال تأسف ما در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی چیزی نکاشته ایم که امروز درو کنیم و بیش از ۶۰ منطقه آزاد و ویژه اقتصادی در ایران وجود دارد که کمتر از یک سوم آن‌ها فعالند. می‌بینیم که در طول پنج سال ۹۱ تا ۹۵، کل مبلغ سرمایه گذاری شده برای ایجاد زیرساخت‌های این مناطق تنها یک میلیارد دلار است که تقریبا یک سوم چیزی است که امارات فقط برای «جبل علی» خرج کرده است. به این ترتیب است که اگر تمایل داشته باشیم و وجدانمان اجازه دهد به وضوح قابل مشاهده است که بخش خصوصی تنها از این مناطق استفاده رانتی می‌کند. به عنوان مثال محل فعالیت اصلی یک شرکت هواپیمایی در منطقه آزاد است، ولی گستره فعالیت وی جایی به جز این مناطق است و هدف از ایجاد دفتر در منطقه آزاد استفاده از معافیت‌های مالیاتی است.

نمونه اهدافی که از ایجاد مناطق آزاد در نظر داشتیم به شرح زیر است:
تسریع در انجام امور زیربنایی، عمران و آبادانی، رشد و توسعه اقتصادی، سرمایه گذاری و افزایش درآمد عمومی، ایجاد اشتغال سالم و مولد، تنظیم بازار کار و کالا، حضور فعال در بازار‌های جهانی و منطقه ای، تولید و صادرات کالا‌های صنعتی و تبدیلی و ارائه خدمات عمومی به عنوان مثال منطقه آزاد کیش در سال ۱۳۷۲ با ماموریت های:
توسعه بخش‌های مختلف صنایع برقی و الکترونیک، پوشاک، مواد غذایی و دارویی، شیمیایی، سلولزی، صنایع غیرفلزی و یک واحد تمرکز خدمات فرهنگی و رفاهی، ایجاد، گردشگری تولید خودرو میباشد.

آنچه از مناطق آزاد دیده می‌شود هدفی به غیر از تولید است و بیشتر به تجارت می‌پردازد و تجارت در اولویت است. مناطق آزاد نتوانسته اند به تولید برسند و حتی معافیت‌های بیست ساله از مالیات هم نتوانسته است به تولید و سرمایه گذاری در مناطق آزاد کمک کند و تحریک تولید داخل و بهره برداری از پتانسیل‌های منطقه آزاد برای ارائه و صادرات محصولات تولید داخل باید در صدر اولویت‌ها دیده شود، اما در حال حاضر مناطق آزاد با چنین هدفی فاصله بسیار دارند.

ورود کالا به مناطق آزاد بدون کنترل و امکان رهگیری صرفا به تسهیل قاچاق از مناطق آزاد کمک خواهد کرد وبستری جهت فعالیت قاچاقچیان رسمی گردیده است.

همچنین گمرک مناطق آزاد نیز نظارت کافی بر آن‌ها ندارد؛ لذا اگر کالایی که تا نزدیکی مرز‌های کشور ما بدون کنترل آمده، به صورت غیرقانونی به کشور وارد شود، دستگاه‌های نظارتی از این مسئله خبردار نخواهند شد. وجود سیستم‌های رصد کالا از بروز چنین مسائلی جلوگیری خواهد کرد.

افزایش این مناطق بدون اعمال نظارت و بسترسازی بر مناطق فعلی، خیانت به منافع ملی است. هم اکنون گروه‌هایی وجود دارند که افرادی را در بازه‌های مختلف زمانی به مناطق‌آزاد برده و به دلیل نبود پایش مسافران، کالای همراه مسافر به ویژه پوشاک و کفش را از این مناطق بیرون آورده و به صورت تجمیع شده وارد بازار تهران می‌کنند. آمار نشان می‌دهد کالا‌های تجاری وارد شده از این مناطق، حداقل ۵ برابر کالا‌های تولیدی در مناطق آزاد و بدین معنی است که از ظرفیت و امکانات ایجاد شده در مناطق، اغلب به منظور واردات کالا‌های تجاری استفاده می‌شود.

طبق آمار منتشر شده، مجموع صادرات کالا و خدمات از مناطق آزاد به خارج از کشور در سال‌های ۹۴ و ۹۵ به ترتیب حدود ۲۶۰ و ۳۵۰ میلیون دلار بوده و لذا با توجه به صادرات ۴۲ میلیارد دلاری کشور در سال‌های اخیر، مجموع مناطق آزاد کمتر از ۱ درصد کل صادرات کشور را انجام داده اند؛ این در حالی است که واردات کالا از طریق مناطق آزاد سالانه بین ۳ تا ۴ میلیارد دلار و حدودا معادل ۱۰ درصد واردات کشور برآورد شده است؛ لذا مناطق آزاد هفت‌گانه ایران، ۱۰ درصد واردات کل کشور و در مقابل، کمتر از ۱ درصد صادرات کشور را تامین می‌نماید.

از سوی دیگر، طبق آمار ارائه شده توسط دولت، سالانه حدود ۶۰۰ هزار الی ۷۰۰ هزار شغل جدید در کشور ایجاد می‌شود و این در حالی است که طبق آمار منتشر شده از سوی دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد، سالانه حدود ۲۰ هزار فرصت شغلی در مجموع مناطق آزاد کشور پدید می‌آید. به عبارت دیگر سهم مناطق آزاد تجاری-صنعتی در اشتغال‌زایی کشور کمتر از ۳ درصد است.

بر این اساس، علاوه بر عدم تحقق اهداف اصلی ایجاد مناطق آزاد و ویژه اقتصادی، کشور دچار عوارض جانبی فراوانی در این مناطق شده است که مهم‏ترین آن‏ها قاچاق کالا و ارز از طریق مناطق، توسعه شرکت‏های صوری و زمینه ‏سازی فرار مالیاتی، تخلفات متعدد در واگذاری منابع و اراضی مناطق، تشدید شکاف طبقاتی در مناطق، افزایش مخاطرات امنیتی و گسترش معضلات فرهنگی و اجتماعی است.

برخی از مشکلات و آسیب‌های موجود در مناطق آزاد:

۱- عدم بهبود شاخص‌های توسعه در مناطق

۲- عدم رونق اشتغال: بیشتر مشاغل خدماتی وفروشندگی اند نه شغل‌هایی که باعث تولید هستند

۳- افزایش قیمت زمین: تهیه مسکن برای افرادی که در مناطق آزاد زندگی میکنند دشوار شده

۴- شکاف طبقاتی، وجود مناطق محروم در جوار مناطق آزاد:امتیاز کالا‌های لوکس عدم ایجاد زیرساخت وخیلی از مسائل دیگر باعث شکاف طبقاتی در منطقه شده وبومیان آنجا یا کارگرانند یا نگهبان

۵- ناموفق در هدف اصلی یعنی جذب سرمایه گذار خارجی

۶- ایجاد رانت و فساد به دلیل عدم شفافیت (تخلف منطقه اروند) عدم شفافیت عدم نظرت و خلأ قانونی

۷- واردات کالا‌های مصرفی، خروج ارز به جای ارز آوری، واردات کاالی لوکس

۸- اعطای امتیاز خرده فروشی:تبدلیل به یک سکوی وارداتی نه صادراتی

۹- صادرات اندک

۱۰- عدم رونق تولید، تعطیلی کارخانجات

۱۱- عدم زیر ساخت مناسب جهت تولید، و جذب سرمایه

۱۲- ابهام در آمار صادرات و واردات (تجارت) مناطق

۱۳- عدم کارشناسی در مکان یابی جهت ایجاد مناطق آزاد

مثال: ایجاد منطقه آزاد در مرز افغانستان که خود کشور فقیریست و افراد تروریست در آن زیادند باعث ایجاد مشکل میشود.

با توجه به بند ۱۱ از سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی که مقام معظم رهبری ابلاغ نمودند توسعه حوزه عمل مناطق آزاد و ویژه اقتصادی کشور به منظور انتقال فناوری‌های پیشرفته، گسترش و تسهیل تولید، صادرات کالا و خدمات و تأمین نیاز‌های ضروری و منابع مالی از خارج و همچنین نتیجه عکس و مخرب ایجاد مناطق آزاد و ویژه اقتصادی بدون در نظر گرفتن زیر ساخت صنعتی و سازوکار‌های قانونی و اجرایی ایجاد شده اند و همچنین با در نظر گرفتن توضیحات و آمار ارائه شده که حتی در عمل مغایرت با بند الف. وب ماده ۲ ازفصل دوم قانون و آئین نامه مربوط به تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی که پذیرش سرمایه خارجی را منوط به رشد اقتصادی و افزایش صادرات میکند و اگر موجب اخلال در اقتصاد کشور و تضییع تولیدات مبتنی بر سرمایه گذاری‌های داخلی شود فاقد احراز شرایط عمومی این قانون میگردد.

ما دانشجویان انقلابی دانشگاه‌های تهران بزرگ از نمایندگان و موکلان ملت شهید پرور، مؤمن و همیشه در صحنه جمهوری اسلامی ایران تقاضا میکنیم به اعتماد این ملت فهیم و فداکار خیانت نکرده و مخاطب آیه شریفه: وَالَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ
مؤمنان کسانی هستند که امانت‌ها و پیمان خویش را رعایت می‌کنند (آیه ۸ سوره مؤمنون). باشند و از منافع احتمالی حزبی، شخصی و تبلیغات انتخاباتی چشم پوشی نموده و به لایحه ننگین مناطق آزاد و ویژه اقتصادی که از سوی دولتی که فقط و فقط در مقام سخن به نام تدبیر و امید آراسته و تطهیر شده است رأی منفی دهند و در مقابل رانتخواران و چپاول گران ایران اسلامی تمام قد ایستاده و در حفظ و صیانت از آرمان‌های امامین انقلاب اسلامی کوشا باشند که با تلاش مجاهدانه مسؤلین و جوانان این مرز و بوم به حول و قوه الهی زمینه ساز ظهور حضرت بقیه الله (عج) و تشکیل تمدن اسلامی جهانی خواهیم بود باشد که قطره‌ای از فداکاری‌ها و ایستادگی دلیر مردان این مرز و بوم را سپاسگزار باشیم.

و من الله التوفیق
دوستان حاضر در صحنه و امضا کننده بیانیه منطقه آزاد
دانشگاه‌های:
صنعتی مالک اشتر
علوم بهزیستی و توان بخشی
تربیت دبیر شهید رجایی
علوم قضایی
علوم تحقیقات
صنعتی شریف
شاهد
خوارزمی
جامع امام حسین (ع)
صدا و سیما
دانشگاه آزاد سما تهرانسر
آزاد تهران شمال
مذاهب اسلامی
شهید مطهری
دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه
صنعت هواپیمایی کشوری
شهید شمسی پور
آموزشکده نقشه برداری (سازمان نقشه برداری کشور)