مقاله از دكتر جواد منصوري؛

چرا «كار مضاعف، همت مضاعف»؟

منظور رهبر انقلاب از طرح موضوع كار مضاعف و همت مضاعف چيست؟ آيا فقط ساعات كار بايد دو برابر شود؟ آيا روزهاي كاري بايد دو برابر شود؟ آيا نيروي كار بايد دو برابر شود؟ و يا نكات ديگري است؟ به نظر نمي‌رسد كه هيچ يك از موارد فوق مورد نظر باشد...

کد خبر: ۷۰۶۲۴

چهارشنبه - ۲۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 12, 2010

گروه انديشه ـ در پيام نوروزي سال 89، مقام معظم رهبري، مانند سال هاي گذشته كه خواستار يك حركت عمومي و تلاش ملي براي توجه، شناخت و تحقق موضوعي بوده‌اند، براي سال جاري «كار مضاعف و همت مضاعف» را خواسته‌اند. در رويكرد به موضوع چندين نكته وجود دارد كه به بعضي از آن ها اشاره مي‌شود.

1ـ چرا كار مضاعف؟

منظور ايشان از طرح موضوع چيست؟ آيا فقط ساعات كار بايد دو برابر شود؟ آيا روزهاي كاري بايد دو برابر شود؟ آيا نيروي كار بايد دو برابر شود؟ و يا نكات ديگري است؟

به نظر نمي‌رسد كه هيچ يك از موارد فوق مورد نظر باشد. زيرا كه عملاً مقدور نمي‌باشد و دليلي براي طرح آن نمي‌باشد. آنچه كه منطقاً مي‌تواند رويكرد رهبري براي سال جديد باشد، كار مؤثر و مفيد ، كار با برنامه و هدف‌دار، كار متين و در اصطلاح قرآن كار با «سِداد»، كار شايسته‌تر و به تعبير قرآن «عمل صالح» است. زيرا متأسفانه بخش قابل توجهي از كارهاي رايج فاقد اين ويژگي ها است و از اين رو نمي‌توان آن ها را «كار ارزشمند» دانست كه دو برابر شدن آن ها مشكلاتي را حل كند و تعالي و ارتقاء ايجاد كند و خلاصه «عمل صالح» باشد.

در حال حاضر كشور به شدت نيازمند كارهائي است كه بر اساس اصول منطقي، علمي، واقع‌بينانه و برنامه‌ريزي شده و طبق قانون باشد. كارهاي روزمره، بي‌برنامه، تبليغاتي، شعاري و نمايشي، اگر دو برابر شود مشكلات و نابساماني ها دو برابر يا بيشتر مي‌شود! و هيچ يك از مسايل و معضلات فعلي حل نمي‌شود.

ما بايد بتوانيم با شيوه‌هاي علمي، راندمان توليد ، بهره‌وري و صرفه‌جوئي را به حداكثر برسانيم تا از كمترين امكانات حداكثر استفاده و بهره را داشته باشيم.

2ـ توجه به كيفيت:

يكي از مهم ترين مسابقات امروز ميان كشورهاي مختلف، افزايش راندمان توليد، كاهش هزينه ي توليد، نوآوري، بهره‌گيري حداكثر از نيروي انساني موجود، كه اصلي ترين و مهم ترين سرمايه‌ي ملي است و ايجاد فضاي مناسب براي پژوهش و كاربردي كردن دانش هاي جديد است.

ما در سال جديد بايد به اين سؤالات پاسخ دهيم كه چرا ساعات كار مفيد و راندمان كار در كشور پايين است؟ چرا انگيزه‌ي توليد و كار مفيد و كار براي مردم و كشور كم است؟ چرا عده‌اي از محققين، اساتيد و پژوهشگران فضاي مناسب تحقيق و پژوهش ندارند و به خارج مي‌روند؟

پاسخ به اين سؤالات و ايجاد تغييرات و دگرگوني هاي رفتاري و اداري مي‌تواند در ايجاد شرايط جديد و افزايش توليد ـ توليد كالا در توليد علم و فن‌آوري، توليد نظريه و نوآوري ـ كارساز و دو برابر كننده و شايد بيشتر باشد.

3ـ اهميت پژوهش و برنامه ريزي:

كار علمي و فكري مي‌تواند آنچنان توليد و ارتقاء وضعيت را سرعت بخشد كه امروز سرمايه‌گذاري و هزينه در اين زمينه را دولت ها يكي از اساسي‌ترين اقدامات خود مي‌دانند. از اين رو توجه به مراكز تحقيقاتي، تقويت و گسترش آن ها ـ بدون درخواست بازدهي سريع و يا تبليغات سياسي ـ و حمايت از پژوهشگران، ارتباط بخش هاي اداري و صنفي به بخش هاي پژوهشي، از مؤثرترين اقدامات مي‌باشد.

خوشبختانه در سال هاي اخير تا حدودي در اين زمينه با تأكيدات و پي‌گيري هاي مقام معظم رهبري پيشرفت هايي داشته‌ايم. اما هنوز در ابتداي راه مي‌باشيم و همه‌ي دستگاه ها و مسئولين مي‌بايست هماهنگ و جدي و مداوم اين حركت را تقويت و دنبال كنند تا «همت مضاعف» تحقق يابد و واقعي شود. /انتهاي پيام/