در فناوری نانو؛

نانوذراتی برای از بین بردن پلاکت‌های دندان تولید شده است

نوعی نانوذرات ساخته شده که قادر به از بین بردن پلاکت‌های دندانی است، بدون این که به بافت دهان یا سطح دندان آسیبی برساند. نانوذرات در pH‌های اسیدی فعال شده و با آزاد کردن رادیکال، زیست فیلم‌ها را از بین می‌برد.

کد خبر: ۷۰۹۳۳۹

دوشنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۹۷ / September 10, 2018

محققان دریافتند که نانوذرات می‌توانند پلاکت‌های دندانی را متفرق کرده و مانع از فساد دندان شوند. این نانوذرات پیش از این توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید شده‌است.

پلاکت‌های دندانی موسوم به زیست‌فیلم‌های اسیدی از طریق ساز وکاری که با pH فعال می‌شود، توسط نانوذرات از بین می‌روند. نتایج یافته‌های محققان دانشگاه پنسیلوانیا در نشریه Nature Communications به چاپ رسیده است.

این پلاکت‌ها توسط قند روی دندان ایجاد شده و در نهایت موجب خوردگی سطح دندان و ایجاد حفره می‌شود. هیون کو از محققان این پروژه می‌گوید: این نانوذرات خواصی نظیر آنزیم داشته که موجب فعالیت کاتالیستی در pH‌های اسیدی می‌شوند، اما در شرایط خنثی غیرفعال هستند. این نانوذرات همانند پروکسیداز عمل می‌کنند، ترکیبی که خاصیت ضدعفونی دارد. این نانوذرات با بهره‌مندی از این ویژگی، رادیکال‌های آزاد ایجاد کرده که منجر به متلاشی شدن زیست‌فیلم‌ها می‌شود، اما در حالتی که pH فیزیولوژیکی برقرار است، فعالیت خاصی ندارد.

محققان معتقداند که وجود این نانوذرات در محلول‌های دهان‌شوی و خمیردندان موجب اثربخشی روی سلامت دندان می‌شود. آن‌ها معقتداند که در حال حاضر نیز از ترکیبات پراکسید هیدروژن استفاده می‌شود، اما در این پروژه تنها مقدار کمی از نانوذرات ارزان قیمت به آن اضافه شده‌است.

این روش درمانی جدید، پلاکت‌های دندانی را هدف قرار می‌دهد، پلاکت‌هایی که در شرایط اسیدی بالا حضور دارند. این ترکیب روی بافت دهان تاثیر منفی ندارد.

غلظت این نانوذرات صد‌ها برابر کمتر از مقدار آهن موجود در زنگ آهن بوده بنابراین برای انسان ایمن است. محققان ابتدا این فناوری را روی مواد شبیه به مینای دندان مورد آزمایش قرار داده و سپس وارد کار آزمایش روی انسان شدند.

کو می‌گوید: «ما از نمونه‌های پلاکت دندانی در آزمایشگاه استفاده کردیم. نتایج شبیه‌سازی ما نشان داد که این روش تنها زیست فیلم‌ها را از بین می‌برد و تاثیر منفی روی سطح دندان ندارد. حتی سطح میکروب‌های دهان نیز تغییر نکرده و هیچ نشانی از آسیب بافت دیده نمی‌شود.