گزارش |

سوار شدن در اتوبوسی که جای سوزن انداختن نیست/ خطر بیخ گوش دانشجویان دانشگاه بجنورد!

اعتراض به سیستم حمل و نقل دانشگاه بجنورد، دارای سابقه طولانی است و تقریبا هر سال دانشجویان یک تجمع برای بهبود شرایطشان رقم می‌زنند؛ اما با دریافت وعده‌هایی آرام می‌شوند و سپس روز از نو و روزی از نو.

کد خبر: ۷۱۵۱۲۵

شنبه - ۱۴ مهر ۱۳۹۷ / October 06, 2018

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حسین اکبری؛ با شروع سال تحصیلی جدید، موج اعتراضات صنفی دانشجویان دانشگاه بجنورد بار دیگر افزایش یافته است. دانشگاه بجنورد از مشکلات صنفی زیادی برخوردار است و یکی از این مشکلات، کمبود شدید وسیله رفت و آمد دانشجویان به دانشگاه است.

دانشگاه بجنورد که سال به سال تعداد دانشجو و رشته بیشتری را به خود می‌بیند، اینک با کمبود امکانات مواجه شده و این موضوع باعث اعتراض شدید دانشجویان شده است.

اعتراض به سیستم حمل و نقل دانشگاه بجنورد، دارای سابقه طولانی‌ است؛ به طوری که تقریبا هر سال دانشجویان یک تجمع برای بهبود شرایطشان رقم می‌زنند، اما با دریافت وعده‌هایی آرام میشوند و سپس روز از نو و روزی از نو.

اما سال تحصیلی جدید برای دانشجویان دانشگاه بجنورد زیاد خوب شروع نشد. جدای از برخی مشکلات صنفی، کمبود شدید اتوبوس که باعث می‌شود گاهی حتی تا ۱۱۰ نفر نیز در یک اتوبوس درون شهری سوار شوند، دانشجویان را نگران کرده است. سوار شدن این تعداد از دانشجو در یک اتوبوس به طوری که در آن اتوبوس دیگر جای سوزن انداختن نیست و طی مسیر ۴ کیلومتری بیرون شهر، یقینا خطراتی دارد. خطراتی که ممکن است هر لحظه یک فاجعه را رقم بزند و باعث آسیب تعداد زیادی از دانشجویان شود.

با این حال احمد محقر، رئیس دانشگاه بجنورد در این باره می‌گوید: بسیار پیگیر مسئله ایاب و ذهاب هستیم. برای تقویت آن تلاش زیادی انجام شده است. از وزیر کشور نیز درخواست کمک کرده ایم. اکنون دانشجویان مبلغ یک شهروند عادی برای استفاده از سیستم حمل و نقل را می‌پردازند. اکنون بجنورد حدود ۵۰ دستگار اتوبوس دارد که ۷ عدد آن و گاهی بیشتر در اختیار ما قرار دارد.

از طرفی مدتی قبل خبر اختصاص ۲۰۰ میلیون تومان برای بهبود شرایط ایاب و ذهاب دانشگاه بجنورد نیز منتشر شد. سینا رهنما، دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه بجنورد می‌گوید: در شورای صنفی بدون کمک دانشگاه یک ماه پیگیر بودیم تا توانستیم با معاون سابق سیاسی امنیتی استانداری جلسه بگذاریم. در این جلسه مشکلات را بیان کردیم و دکتر ابراهیمی چهار روز وقت خواستند تا نتیجه پیگیری خود را اعلام کنند. چند روز بعد خبر تخصیص ۲۰۰ میلیون تومان به این خط اتوبوس منتشر شد. از این اقدام معاون سیاسی استانداری تشکر کردیم و ایشان گفتند تا قبل از پایان سال ۹۶ این بودجه تخصیص داده خواهد شد. اینک از پایان سال ۹۶ ماه‌ها گذشته است، اما هنوز خبری از تغییر شرایط نیست.

رانندگان و بی نظمی در ارائه‌ سرویس

در این بین سرویس دهی نا منظم و برخورد نامناسب رانندگان که به نظر می‌رسد تحت حمایت کامل سازمان اتوبوسرانی هستند، یکی دیگر از اعتراضات دانشجویان است.

احسان پاکمهر، دانشجوی دانشگاه بجنورد می‌گوید: روز پنج شنبه برای برگشتن به دانشگاه منتظر سرویس بودیم. ابتدا که طبق برنامه‌ قبلی دو سرویس نیامد. سرویس بعدی با ۱۰ دقیقه تاخیر آمد و آنقدر شلوغ بود که خانم‌ها جای آقایان را نیز پر کرده بودند.

پاکمهر ادامه می‌دهد: سپس چند پسر سوار اتوبوس شدند که یکباره راننده در اتوبوس را بست و دست یکی از دانشجویان بین در گیر کرد. دانشجویان گفتند چرا در را بستی و دست یک دانشجو بین در گیر کرد؟ و او پاسخ داد «به درک». سپس دانشجویان اعتراض کردند و گفتند شماره اتوبوس را به اتوبوسرانی می‌دهیم و این حرکت را گزارش می‌کنیم که در پاسخ گفت: هیچ کاری نمی‌توانید انجام دهید.

وی در پایان گفت: سپس به دلیل ازدحام بالا و کمبود سرویس، دیگر در هیچ ایستگاهی این اتوبوس توقفی نداشت و دانشجویان زیادی باز هم از اتوبوس جا ماندند.

نامه شورای صنفی به استاندار/ خطر بیخ گوش دانشجویان است؛ نمی‌توانیم جلوی تجمع دانشجویان را بگیریم
این مشکلات فراوان و ناامیدی شورای صنفی از پیگیری مسئولان باعث شد خود بار دیگر وظیفه مسئولان را بردوش بکشند و این بار طی نامه‌ای به استاندار خراسان شمالی، از وی خواستند مشکلات ایاب و ذهاب این دانشگاه را حل کند. در بخشی از این نامه ذکر شده است:

با توجه به افزایش جمعیت دانشگاه بجنورد در سال تحصیلی جدید، معضل کمبود سرویس‌های ایاب و ذهاب به مشکلی بسیار جدی و حاد تبدیل شده است.

از یک سو با پدیده‌ی سرویس‌هایی که بسیار بیش از حد مجاز مشغول به جابجایی دانشجوها، آن هم در مسیر خارج شهری که بسیار میتواند خطر آفرین باشد مواجه هستیم و از سوی دیگر هر روز تعداد زیادی از دانشجو‌ها به خصوص در ایستگاه‌های انتهایی، به علت کمبود فضا موفق به سوار شدن به سرویس‌ها نمی‌شوند و در نهایت برای رسیدن به دانشگاه مجبورند هزینه‌های زیادی را متحمل شوند که با وجود قشر‌های مختلف، پرداخت این هزینه‌ها برای عده‌ای کاملا خارج از حد توان می‌باشد. این وضعیت نا به هنجار و شلوغی بیش از حد در سرویس ها، سبب بروز مشکلات بهداشتی نیز شده است.

همانطور که مستحضرید سرویس‌های ایاب و ذهاب در دانشگاه‌های دیگر رایگان بوده، ولی در دانشگاه بجنورد باوجود هزینه دار بودن، وضعیت در شأن دانشگاه مرکز استان نیست؛ لذا خواهشمندیم تا هرچه سریع‌تر این مشکل چاره اندیشی شده و تعداد دستگاه‌های سرویس دانشگاه افزایش پیدا کند؛ در صورت باقی ماندن این وضعیت، جلوگیری از تجمع دانشجو‌های ناراضی مقابل استانداری از عهده‌ی ما خارج می‌گردد.

حال باید دید این روند تا کی در این دانشگاه ادامه دارد و آیا زمانی خواهد رسید که دانشجویان این مشکل صنفی رابه عنوان خاطره یاد کنند و یا همچنان باید نگران این باشند که می‌توانند سوار اتوبوس شوند و یا خیر؟