حميد اميدي//

آن روي سكه!

روي ديگر سكه برگزاري اجلاس گروه 15 در تهران، شنيدن صداي شكستن استخواني ديگر از پيكره پوشالين ابرقدرتي آمريكا و سلطه او بر كشورهاي در حال توسعه جهان بود.

کد خبر: ۷۱۵۲۲

چهارشنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 19, 2010

روز دوشنبه اجلاس گروه 15 در حالي به كار خود پايان داد كه اخبار مربوط به آن شديداً تحت الشعاع اخبار و تحليل هاي مربوط به بيانيه هسته اي سه جانبه تهران، تركيه و برزيل قرار گرفت. شايد اهميت اين بيانيه و تدوين راهكاري كه مي تواند محل تبادل سوخت را در كشوري غير از ايران عملي سازد آنقدر براي محافل خبري و تحليل گران سياسي مهم به نظر آمد كه عملاً نظرها از اصل نشست 15G معطوف به اين توافق شد.

اما جداي از اهميت بيانيه 3جانبه، اصل برگزاري اجلاس گروه 15 در تهران و مجموع مذاكرات و تبادلاتي كه در آن صورت گرفت نيز داراي اهميت ويژه اي است. اجلاس اقتصادي و تجاري گروه 15 در حالي در تهران برگزار شد كه به جز رئيس جمهور كشورمان به عنوان ميزبان اجلاس، 8 رئيس جمهور به همراه ساير مقامات عالي رتبه از 17 كشور جهان به انضمام چند ميهمان ويژه در اين نشست شركت كرده بودند.

اجلاس 15G با حد نصاب 6 مسئول از كشورهاي عضو مي تواند رسميت پيدا كند اما حضور بيش از اين تعداد و كشورهايي كه با بالاترين مقامات رسمي در آن شركت كرده بودند نشان داد كه اجلاس تهران در سطح بسيار خوبي برگزار شده است.

فارغ از مباحثي كه در خلال اين نشست مطرح شد، نفس برگزاري موفقيت آميز اجلاس 15G در تهران، براي كشورمان يك امتياز مهم در معادلات منطقه اي و جهاني به شمار مي آيد. برگزاري اجلاس هاي بين المللي آن هم عليرغم مخالفت هاي قدرت هاي سلطه گر، بخصوص در ماههاي اخير كه از كيفيت و كميت قابل ملاحظه اي برخوردار بوده است، نشان دهنده آن است كه جمهوري اسلامي ايران در زمينه حضور در نظام بين المللي موفق عمل كرده و تبليغات دشمنان نظام با شكست مواجه شده است.

حضور روساي جمهور چند كشور عضو در اجلاس تهران و ديدار با مقام معظم رهبري، نشان مي دهد كه برخلاف تحريم ها و مخالفت هاي صورت گرفته از سوي غربي ها -خصوصاً آمريكا- كشورها از قدرت هاي سلطه جو ديگر حرف شنوي نداشته و مستقل از آنان عمل مي كنند.

سالهاست كه آمريكا با همراهي رژيم صهيونيستي و برخي متحدان اروپايي و منطقه اي خود خصوصاً به بهانه پرونده هسته اي كشورمان، در تلاش اند كه ايران را در عرصه بين المللي منزوي كنند. برگزاري 2 اجلاس مهم آن هم به فاصله چند هفته در تهران ، نشان دهنده شكست پروژه هاي آنهاست.

هرچند مي توان به برپايي اين 2 اجلاس بين المللي، برگزاري 2 رزمايش موفقيت آميز و بزرگ سپاه و ارتش در آبهاي خليج فارس، درياي عمان و اقيانوس هند را نيز افزود كه قدرت نظامي و دفاعي ايران را در كنار قدرت ديپلماسي كشورمان مي نشاند.

علاوه آنكه اگر حضور موفقيت آميز رئيس جمهور در اجلاس بازنگري NPT در نيويورك را نيز به اين موفقيت ها اضافه كنيم همگي گوياي آن است كه عليرغم تلاش دشمنان، ايران نه تنها منزوي نشده بلكه توانسته است نقش اثرگذار و تعيين كننده خود در معادلات سياسي جهان و تغيير و تحول در عرصه نظام بين الملل را به خوبي ايفا كند.

اينكه سران و مقامات عالي رتبه كشورهاي عضو به دعوت ايران در نشستي كه مستقلاً براي گروه15 تشكيل شده شركت مي كنند گوياي باور عميق آنها به نقش تهران در عرصه هاي بين المللي و علاقه آنان به نقش آفريني كشورهاي متبوعشان و حضور فعال تر در اين عرصه است. اجلاس گروه 15 به طور معمول و در دوره هاي پيشين در حاشيه يك نشست بين المللي ديگر برگزار مي شده است.

اوباما پيش از اين در يك نشست خبري درباره موقعيت ايران در مناسبات بين المللي با تكيه بر اتهامات واهي خود در پرونده هسته اي كشورمان گفته بود كه اينك جامعه جهاني عليه ايران متحدتر و اين كشور در جهان منزوي تر شده است!

رسانه هاي غربي هم تلاش كردند تا اهداف اين اجلاس را كه با مشاركت 17 كشور در حال توسعه از سه قاره بزرگ جهان برگزار شد، با طرح موضوع هسته اي ايران، كمرنگ جلوه دهند و حول و حوش سفر روساي جمهور كشورها به تهران، خصوصاً داسيلوا- رئيس جمهور برزيل- جنجال آفريني كنند. شايد به همين دليل رهبرمعظم انقلاب در ديدار لولا داسيلوا با تاكيد بر اين نكته كه «قدرت هاي سلطه گر و در رأس آنها آمريكا، از همكاري و گسترش روابط كشورهاي مستقل و تاثيرگذاري آنها در مسايل جهاني به شدت ناخرسند هستند» خطاب به رئيس جمهور برزيل فرمودند: نمونه بارز اين مساله، جنجالي است كه آمريكا يي ها براي سفر جنابعالي به ايران به راه انداخته اند، زيرا آنها با اينگونه روابط مخالفند.

استقبال كشورهاي عضو گروه 15 از نشست تهران برخلاف ادعاي رسانه هاي غربي و مخالف ايران، بيش از هر چيز ديگر منجر به انزواي آمريكا شده است. به نظر مي رسد تمام تيرهايي كه آمريكا به طرف ايران پرتاب مي كند به سنگ خورده است. كشورهاي مستقل جهان بي توجه به جنجال آفريني هاي آمريكا و هم پيمانان وي، به ايران به عنوان كشوري مستقل و قابل اعتماد در عرصه هاي مختلف سياسي و فرهنگي و يك شريك تجاري و اقتصادي مطمئن نگاه مي كنند و با وجود تمام سياه نمايي هايي كه دشمنان درباره ايران انجام داده اند، به دنبال توسعه و گسترش روابط خود با تهران هستند.

هر كدام از اعضاي گروه 15 عضو فعال ديگر ارگان هاي منطقه اي و بين المللي مثل گروه 77 و گروه عدم تعهداند. در اجلاس تهران موضوعاتي همچون محيط زيست، بحران اقتصادي در جهان، توسعه يافتگي، مبارزه با فقر و بسط عدالت در سخنراني هاي رؤساي هيئت هاي شركت كننده وجود داشت كه غالب اين موارد در بيانيه پاياني اجلاس منعكس شد.

نشست گروه 15 فرصتي شد كه اعضاي اين گروه به عنوان يك قطب جديد در نظام بين المللي خود را مطرح نمايند. گروه 15 نشان داد كه در موضوعاتي چون توزيع مجدد قدرت و ثروت در عرصه جهاني، تأمين صلح و امنيت و مقابله با چالش هاي جهاني ديدگاه هاي مشترك داشته و وحدت نظر دارند.

امروز ملت ها و دولت ها هوشيار شده اند. نظام تك قطبي حاكم بر جهان از هم پاشيده و نظم نويني كه آمريكا سنگ آن را به سينه مي زد به بن بست رسيده است. حضور پررنگ كشورهاي مستقل در اجلاس تهران نشان دهنده آن بود كه آنان حاضر نيستند همگرايي خود با كشور قدرتمند و مستقلي چون ايران را با رفتن زير بار تهديدهاي قدرت هاي بزرگ، از دست بدهند.

بسياري از كشورهاي دنيا امروز در مسير تقويت خودباوري و عزت مداري، ايران را الگوي خود قرار داده اند. حاكميت و سلطه زورگوياني چون آمريكا در جهان رو به اضمحلال است و به خط پايان نزديك شده است.

مقام معظم رهبري نيز در ديدارهاي رؤساي جمهور شركت كننده اجلاس تهران بر اين نكته تأكيد داشتند كه «خصلت مداخله جويي قدرت ها، بلاي بزرگ بشريت است و تنها راه مقابله با آن همكاري بيشتر كشورها و ملت هاي مستقل است.»

روز گذشته نشريه آمريكايي فارين پاليسي هم با اشاره به اجلاس گروه 15 در تهران و بيانيه 3 جانبه ايران، برزيل و تركيه به اين مسأله اعتراف كرد و نوشت: با توجه به رويگرداني جامعه بين الملل از سياست هاي آمريكا و توزيع قدرتي كه عرصه جهاني دير يا زود شاهد آن خواهد بود، انتظار مي رود دنيا به زودي شاهد محو نفوذ و قدرت آمريكا در جايگاه ابرقدرتي جهان باشد.

اين نشريه در ادامه مي افزايد: دولت اوباما برخلاف آنچه كه ادعا مي شد از زيركي و كياست لازم برخوردار نيست و با توجه به دنباله روي او از سياست هاي سلفش و ناتواني در دست و پا كردن حاميان جديد براي سياست هاي بين المللي اش، لاجرم متحمل شكست و ضعف شده و در نهايت از صحنه قدرت بيرون رانده خواهد شد.

يادداشت روز؛ 29/02/89 - كيهان.

/انتهاي پيام/