ساخت زمان سنج اندازه گيري زمان باقيمانده شبانه روز در دانشگاه مازندران

دانشجوي رشته صنايع دستي دانشگاه مازندران موفق به ساخت زمان سنج اندازه گيري زمان باقيمانده شبانه روز در دانشگاه مازندران شد.

کد خبر: ۷۱۵۹

شنبه - ۰۵ مرداد ۱۳۸۷ / July 26, 2008

به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، علي حلبي ساز در پايان نامه خود با عنوان «بررسي هنر و نبوغ ايرانيان در محاسبه و سنجش زمان» اقدام به طراحي و ساخت زمان سنج اندازه گيري زمان باقيمانده شبانه روز به صورت پروژه عملي کرده است.

وي در توضيح اين ايده گفت: در اين زمان سنج با نگاهي متفاوت و برخلاف ساير زمان سنج هاي امروزي كه نشانگر زمان سير شده مي باشد، زمان باقيمانده شبانه روز قابل رويت است.

حلبي ساز در خصوص تفاوت اين زمان سنج با ساعت هاي معمول و رايج در جامعه بيان داشت: در طول 24 ساعت شبانه روز و بنا به عادت، ساعت ها و زمان سنج ها همگي از زمان صفر آغاز و به سمت جلو در حركتند؛ تا به زمان انتهايي روز يعني ساعت 24 برسند؛ در حاليكه اگر حركت زمان را برخلاف عادت از 24 به سمت صفر قرار و يا عقربه ها را برعكس حركت دهيم، درك سرعت زمان را بيشتر احساس خواهيم كرد؛ چرا كه زمان را به دليل نزديك شدن به صفر رو به پايان مي بينيم و در نتيجه ارزش لحظه به لحظه آن محسوس تر خواهد بود.

وي كه براي بيان ايده خود از منابع مختلف تاريخي و نمونه هاي باقيمانده از گذشته استفاده كرده است، اظهار داشت: از آنجايي كه مردمان ايران باستان از پيشگامان فرهنگ، هنر و تمدن در جهان بوده اند، با استفاده از طبع ظريف و هنرمندانه خود اقدام به ساخت ابزار و بناهايي از جمله 4 تاقي کرده اند؛ تا به كمك آن، زمان را اندازه گيري كنند؛ كه بازه هور نيشابور، نقش رستم شيراز و 4 طاقي نياسر كاشان از جمله بناهاي ساخت بشر در دوران باستان است؛ كه داراي كاربرد زمان سنجي بوده اند.

اين دانشجوي رشته صنايع دستي ادامه داد: اندازه گيري زمان براي پديده هاي مقدس و آيين هاي مذهبي نزد انسان هاي عصر كهن اهميت فراوان داشته است و در متون اوستايي نيز از زمان با نام زروان كه به نوعي نام خداي بزرگ و سرچشمه آفرينش همه پديده هاي گيتي و از جمله اهورا مزدا بود، نام برده شده است.

وي كه در ساخت اين زمان سنج از مفاهيمي چون پويايي كيهاني، تحرك كهكشان ها و سيارات، استيلاي ماشين زمان بر زندگي آدمي، تاثيرگذاري زمان بر زندگي جوامع امروزي، دور افتادن بشر مدرن و صنعتي شده عصر حاضر از اصل خويش، پيچيدگي و سردرگمي او در كلاف پيچيده زمان، انسان سرخورده و مايوس جوامع متمدن و سقوط و مرگ تدريجي در ورطه زمان استفاده كرده، اين مفاهيم را در قالب هفت قاب مجزا با استفاده از هنر شيشه گري منعكس و در كانون آنها زمان سنجي نيز تعبيه كرده است.

گفتني است، اين زمان سنج كه «تلنگر» نامگذاري شده هم اكنون در سالن فاز 2 دانشكده هنر و معماري دانشگاه مازندران نصب شده است./انتهاي پيام/