یک پژوهشگر حوزه فرهنگی عراق:

شهدای حشدالشعبی نشان دادند که نهضت زنده است

حجت الاسلام فاطمی صدر گفت: شاید کمترین برکت خون شهدای حشدالشعبی این است که به ما نشان دادند نهضت زنده است.

کد خبر: ۷۱۶۸۲۵

جمعه - ۲۰ مهر ۱۳۹۷ / October 12, 2018

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حجت الاسلام فاطمی صدر، پژوهشگر حوزه فرهنگی کشور عراق در یادواره شهدای حشد الشعبی که همزمان با اعزام کاروان‌های دانشجویی دانشگاه‌های تهران به حماسه پیاده روی اربعین در سالن همایش بصیرت سازمان بسیج دانشجویی برگزار شد، گفت: شاید کمترین برکت خون شهدای حشدالشعبی این است که به ما نشان دادند نهضت زنده است.

وی با بیان اینکه شهدای حشدالشعبی خط قرمز پررنگی بر روی تعبیر بسته شدن در شهادت و گسسته نسل‌ها کشیدند افزود: کار ما در مقابل این خون‌های ریخته شده این است که این نهضت و خط خون را ادامه دهیم و مسیر نهضت را در سوریه، عراق، یمن و حتی در اروپا و آمریکا پیدا کنیم.

فاطمی صدر با بیان اینکه فرق ما با شهدای حشدالشعبی این است که آن‌ها نشان دادند نهضت تمام نشده است، ولی ما هنوز راه را پیدا نکرده ایم، اضافه کرد: این سوال همواره در ذهن من بوده که چرا برخی‌ها با اینکه امام را ندیده اند و در فضایی که چتر فضای مجازی گسترده شده آرزوی شهادت می‌کنند و به دنبال جهاد هستند. با این وجود در زمستان سال ۹۵ زمانی که در یک پادگان آموزشی نیرو‌های مدافع حرم بودم دیدم که بچه‌های دهه ۷۰ نماز شب می‌خوانند و به همین دلیل است که نهضت زنده است.

وی اضافه کرد: خداوند اگر بخواهد دین خود را حفظ کند می‌داند که چگونه آن را حفظ نماید.

پژوهشگر در حوزه فرهنگی کشور عراق با بیان اینکه یک مغناطیسی وجود دارد که زائران کربلا را در گرما و مشقت به پیاده روی اربعین می‌کشاند، اظهار کرد: ما ریل را گم کرده ایم و اینکه می‌گویند گسست نسل‌ها تنها یک بهانه است با این وجود اگر ریل را پیدا کنیم دیگر عراق، سوریه و ایران با هم فرقی نمی‌کنند.

وی به جمله امام خمینی مبنی بر اینکه راه قدس از کربلا می‌گذرد افزود: امروز خون شهدای حشدالشعبی در مسیر قدس و در پشت مرز اردن بر زمین ریخته می‌شود.

وی به ذکر خاطراتی از مدافعان حرم پرداخت و افزود: کار فرهنگی ما این است که مدافعان حرم شهید نشوند. با این وجود به آن‌ها می‌گوییم که در سرمای زمستان تنها زمان پست نگهبانی خود را به دیده بانی بپردازند، اما آن‌ها برای اینکه نفر بعد را از خواب بیدار نکنند یا صدای فرد بعدی را تقلید می‌کنند و یا اینکه اورکت آن‌ها را به تن می‌کنند تا شناخته نشوند.