زیلوی ایرانی جهانی شد

زیلوی میبد یزد که برای داوری شورای جهانی صنایع دستی انتخاب و ارسال شده بود، در این داوری موفق به کسب امتیاز A. شد.

کد خبر: ۷۲۲۶۶۱

سه‌شنبه - ۱۵ آبان ۱۳۹۷ / November 06, 2018

به‌ گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، مراسم داوری شورای جهانی صنایع دستی wcc به منظور ارزیابی آثار هنری و محصولات با کیفیت و مرغوب صنایع دستی هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و در این مراسم آثاری که مبین هویت فرهنگی و ملی کشور و دارای خلاقیت در طرح، روش تولید و استفاده از مواد اولیه طبیعی در خلق اثر باشند، موفق به دریافت گواهینامه جهانی می‌شوند.

در این رابطه محمدرضا دهقان مهرجردی - معاون صنایع دستی یزد گفت: «دریافت نشان مرغوبیت کالا و مهر اصالت صنایع دستی گامی ارزشمند در مسیر معرفی و عرضه صنایع دستی فاخر در بازار‌های داخلی و بین المللی و تامین منافع هنرمندان این عرصه است.»

وی در ادامه افزود: «در راستای برگزاری داوری چهارمین برنامه نشان ملی مرغوبیت صنایع دستی طی فراخوانی، ۴۸ اثر از ۲۹ هنرمند استان به دبیرخانه معاونت صنایع دستی یزد ارسال شد که این آثار با حضور ۵ داور از هنرمندان استان و یک ناظر از ستاد مرکز و ۴ کارشناس حوزه معاونت صنایع دستی در تاریخ ۱۲ شهریورماه ۹۶، مورد داوری اولیه قرار گرفت و در پایان دور اول داوری ۲۰ اثر از ۱۵ هنرمند، برای داوری نهایی انتخاب و به ستاد مرکزی ارسال شد و داوری نهایی در نیمه دوم بهمن ماه و با حضور داوران کشوری برگزار شد که ۴ اثر از استان یزد (تغار سفالی اثر آقای سید مهدی علمچی، دیس چهارگوش اثر شرکت میبد مروارید، جاشمعی دیواری اثر آقای مرتضی عرفان، سجاده زیلو اثر شرکت تعاونی زیلوی میبد) موفق به اخذ نمره قبولی و دریافت نشان ملی مرغوبیت شدند.»

دهقان ادامه داد: «آثار مهر ملی گرفته برای سومین بار مجدد داوری و از میان ۴ اثر نشان ملی، زیلوی میبد کاندید برای داوری شورای جهانی صنایع دستی WCC انتخاب و ارسال شد که در این داوری موفق به کسب امتیاز A. شد.»

نشان مرغوبیت صنایع دستی در سال ۲۰۰۰ به طور مشترک توسط سازمان یونسکو و انجمن توسعه و ترویج صنایع دستی ASEN پایه گذاری شد و به دنبال موفقیت‌های کسب شده، این طرح در سراسر دنیا گسترش یافت.

«مهر اصالت» با هدف حمایت از صنایع دستی و اشتغال زایی بیشتر، در سال ۲۰۰۱ میلادی، به صورت آزمایشی در منطقه جنوب شرقی آسیا اجرا شد و پس از آن در سال ۲۰۰۴ در آسیای مرکزی و غربی و جنوبی ادامه یافت و در سال ۲۰۰۶ با گسترش آن به آسیای شرقی و جزایر کارائیب، به مهمترین پروژه یونسکو در حوزه صنایع دستی تبدیل شد.

این نشان در آسیا با همکاری سازمان‌های منطقه‌ای از جمله در جنوب شرقی آسیا: برونه ای، دارالسلام، اندونزی، کامبوج، لائوس، مالزی، میانمار، فلیپین، سنگاپور، تایلند، ویتنام، همکار منطقه ای: انجمن توسعه و ترویج صنایع دستی (AHPADA)، آسیای مرکزی: افغانستان، ایران، قزاقستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان، همکار منطقه ای: انجمن حمایت از صنایع دستی در آسیای میانه (CACSA) جنوب آسیا: بنگلادش، بوتان، هند، نپال، مالدیو، پاکستان و سریلانکا، همکار منطقه ای: شورای صنایع دستی هند (CCI)، شرق آسیا: جمهوری خلق چین، جمهوری دموکراتیک خلق کره، ژاپن، مغولستان، جمهوری کره پس از ارزیابی کارشناسی اعطا می‌شود.