«سهند» جهشی بلند در خانواده موج/ پنهانکار ایرانی در آستانه اعزام به آب‌های دوردست

ناوشکن سهند صبح امروز با حضور فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقه یکم امامت نیروی دریایی در بندرعباس رسما به ناوگان جنوب نداجا ملحق شد.

کد خبر: ۷۲۷۷۰۵

شنبه - ۱۰ آذر ۱۳۹۷ / December 01, 2018

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، ناوشکن سهند صبح امروز با حضور امیر سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقه یکم امامت نیروی دریایی در بندرعباس رسما به ناوگان جنوب نداجا ملحق شد.

این ناوشکن که به یاد ناوچه‌ای با همین نام که در سال ۱۳۶۷ و در نبردی نابرابر با ناوگان آمریکایی در خلیج فارس غرق شد با شماره بدنه ۷۴ و به نام «سهند» نامگذاری شده، پس از جماران و دماوند سومین ناوشکن از خانواده کلاس موج است که بدنه و کاسه اصلی آن در شهریورماه سال ۱۳۹۱ و با حضور فرمانده معظم کل قوا به آب انداخته شد و پس از نصب تجهیزات امروز به صورت رسمی به ناوگان جنوب نیروی دریایی ارتش ملحق شد.

مراسم به آب اندازی ناوشکن سهند در سال 1391

*ورود به عرصه شناورهای رادارگریز

به گفته دریادار دوم شیخی فرمانده کارخانجات نیروی دریایی ارتش در گفتگویی، ناوشکن سهند از ۵-۴ قابلیت بیشتر از جماران برخوردار است که یکی از آنها سطح مقطع راداری کم آن است که خصوصاً در شب، دشمن با استفاده از رادار به راحتی توان تشخیص آن را نخواهد داشت و یا در سامانه‌های تحرک و زاویه پروانه‌ای تغییرات مهمی صورت گرفته که کاربر می‌تواند از داخل کشتی این زاویه را کم و زیاد کند و سرعت صفر تا مدت زمان رسیدن شناور به ماکسیمم سرعت را کم کند.

*رکوردشکنی سهند در بُرد

از دیگر ویژگی‌های مهم سهند، افزایش برد عملیاتی با اتکا به ذخیره‌های درون کشتی است به گونه‌ای که سهند از نظر جیره خواروبار، سوخت و آب پس از جدایی از بندرگاه می تواند تا ۴ هزار مایل را بدون نیاز به کشتی پشتیبانی دریانوردی کند.

قابلیت دیگر سهند به گفته فرمانده کارخانه‌جات نداجا، دریافت سریعتر و راحت تر نیازمندی‌های خود از کشتی پشتیبانی است.

*سهند میزبان پادشاه دریا

یکی دیگر از تفاوت‌های سهند نسبت به دو نمونه قبلی ناوشکن های کلاس موج یعنی جماران و دماوند، بزرگ‌تر شدن پد نشست و برخاست بالگرد است.

بالگرد ضدزیردریایی SH-3 ملقب به پادشاه دریا

در ناوشکن‌های جماران و دماوند پد بالگرد قابلیت نشست و برخواست بالگردهای کوچک مانند بالگرد بل-212 را دارد، اما در سهند با افزایش مساحت این پد قابلیت نشست و برخواست بالگرد ضدزیرسطحی SH-3 معروف به Sea King نیز فراهم شده است.

ناوشکن جماران و بالگرد بل-212

سهند با طول ۹۴ متر، عرض ۱۱.۵ متر، ارتفاع ۱۶ متر و وزن ۱۴۰۰ تن تعداد اماکن زیستی بیشتری را نسبت به جماران و دماوند دارد و در نتیجه قابلیت حمل تعداد بیشتری از پرسنل را دارد.

بهبود کیفیت فلز به کار رفته در کاسه و بدنه ناوشکن، کاهش زمان ساخت کاسه از ۴ سال به ۹ ماه و برخورداری از بدنه‌‎ای با ۲۰ قسمت مجزا و ۴ طبقه‌ای از دیگر ویژگی‌های ناوشکن سهند است.

سهند قدرت پیشرانه خود را از ۴ موتور دیزلی تامین می‌کند که دو پروانه را در جلو و دو پروانه را در عقب کشتی به حرکت در می‌آورد. به گفته مسئولین، جعبه دنده (گیربکس) این ناوشکن کاملا ایرانی است و در عین حالی که مصرف سوخت موتور‌های آن کاهش یافته، مخازن سوخت بزرگتری نسبت به جماران و دماوند دارد.

* تسلیحات

برخورداری از عرشه سه طبقه در ناوشکن سهند، آن را قادر می‌سازد تا طیف گسترده‌ای از تسلیحات را حمل کند. در قسمت جلویی (سینه) این ناوشکن توپ ۷۶ میلیمتری فجر ۲۷ نصب شده که برابر با اطلاعات اعلام شده توانایی انهدام اهداف سطحی و هوایی مانند موشک‌های ضدکشتی را دارد. این توپ با نواخت تیر ۱۲۰ گلوله در دقیقه بین ۷ تا ۱۷ کیلومتر برد دارد و در سال ۱۳۸۵ توسط صنایع دفاع کشورمان ساخته شده است.

توپ دریایی فجر 27 نصب شده بر روی ناوشکن سهند

دیگر سلاح نصب شده بر روی سهند، توپ دریایی ۴۰ میلیمتری فتح در قسمت پاشنه است که جزءوتوپ‌های ضدهوایی ارتفاع پست بوده و برد نهایی آن ۱۲ کیلومتر با نواخت تیر ۳۰۰ گلوله در دقیقه است و می‌تواند به عنوان سلاح ضد موشک‌های کروز نیز مورد بهره برداری قرار گیرد.

از دیگر تسلیحاتی که بر روی ناوشکن سهند نصب شده، می‌توان به پرتابگر‌های موشک‌های کروز ضدسطحی مانند نور، قادر و قدیر (۴ لانچر)، پرتابگر اژد (۶ لانچر)، پرتابگر موشک‌های پدافند هوایی استاندارد (۲ لانچر) اشاره کرد.

البته به نظر می‌رسد این ناوشکن در آینده نزدیک به تسلیحات دیگر مانند سامانه‌های دفاع نقطه‌ای نیز مجهز شود.

پرتابگرهای اژدر ناوشکن سهند

سهند که از آن بعنوان پیشرفته ترین ناوشکن بومی غرب آسیا یاد می‌شود را می‌توان آغازی برای جهش در ناوشکن‌های خانواده موج و حرکت به سمت کشتی‌هایی با ابعاد بزرگتر برشمرد. موضوعی که مورد تاکید فرمانده کارخانه‌جات نیروی دریایی ارتش نیز قرار گرفت و اعلام کرد که پروژه بعدی یک شناور ۲۰۰ متری خواهد بود که اندازه ناوهای ما را از ۹۷ متر به ۲۰۰ متر می‌رساند.

ظرفیت بالای ناوشکن سهند در ذخیره جیره خوار و بار، سوخت و آب آن را به یکی از گزینه‌های اصلی اعزام به آبهای دوردست مبدل ساخته است. به نظر می‌رسد در ماه‌های آینده می‌توان شاهد ترکیب ناوشکن سهند و ناو پشتیبانی خارک در آب‌های بین المللی و شاید بزرگترین ماموریت برون‌مرزی نداجا بود.