راهکاری برای مقابله با حیله‌های شیطان

حجت‌الاسلام سعیدی بر اساس آیه‌ای از قرآن یکی از راهکار‌های مقابله با طمع را معرفی کرد.

کد خبر: ۷۲۹۰۶۱

چهارشنبه - ۱۴ آذر ۱۳۹۷ / December 05, 2018

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، حجت‌الاسلام سعیدی گفت: خداوند هیچ گاه انسان‌ها را بدون هدایت رها نکرده است. او در طول زمان هادیانی برای هدایت بشر به سوی ارزش‌های دینی قرار داده است. در اوج این هادیان الهی ائمه (ع) به عنوان چراغ‌های هدایت شناخته می‌شوند. در این بین شیطان به عنوان رهبر ضلالت و گمراهی سعی در انحراف بشریت از صراط مستقیم خداوند داشته است. از این جهت در آیات قرآن به مقداری که تأکید بر پایبندی به مسیر‌های هدایت شده، به آن میزان تأکید بر مواظبت بر عدم افتادن در مسیر‌های گمراهی و فریب شیطان شده است.

وی با بیان اینکه با اطاعت و تبعیت از پیامبر (ص) و اهل‌بیت وحی (ع) می‌توان از کید‌های شیطان در امان بود، افزود: باید دانست که شیطان برای ایجاد انحراف همیشه گام به گام پیش می‌آید و از مسیری ورود می‌کند که به فکر انسان خطور نمی‌کند. زمانی از کید و مکر شیطان در امان خواهیم بود که به صحبت‌های ناصحان امین که همان اهل‌بیت (ع) هستند، بها دهیم و از دستورات ایشان اطاعت کنیم و تبعیت و پیروی از این انوار مقدس را سرلوحه کارمان قرار دهیم.

حضور مستقیم ابلیس در جریان ترور پیامبر (ص)

حجت‌الاسلام سعیدی یکی از ابزار‌های شیطان برای انحراف انسان را "حرص" معرفی کرد و گفت: امام سجاد (ع) در یکی از مناجات‌های خویش در اهمیت پرهیز از این خصلت ناپسند فرمود: «اللَّهُمَّ إنِّی أعُوذُ بِکَ مِنْ هَیَجَـانِ الْحِرْصِ؛ خدایا از طغیان حرص و طمع به تو پناه می‌برم.» حرص یعنی چیزی را فراتر از حد نیاز خواستن. شیطان همواره سعی دارد دنیا را ارزشمند و ماندگار جلوه دهد و و انسان‌ها را دچار اشتهای سیری‌ناپذیر کند تا حدی که زندگی آن‌ها از تعادل خارج شود.

وی یکی از راهکار‌های مقابله با حرص را انفاق در راه خدا معرفی کرد و افزود: کسی که دچار حرص شود، زمین‌گیر می‌شود و چنین شخصی به دلیل علاقه به دنیا در زمان مرگ به سختی جان می‌دهد. یکی از راهکار‌های مقابله با حرص انفاق در راه خداست. خداوند می‌فرماید: «لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ...؛ هرگز به مقام برّ و نیکویی نمی‌رسید مگر اینکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید». این مسأله باعث می‌شود به مرور زمان انسان از زوائد و جلوه‌های دنیا جدا شده و به دنبال آن وابستگی‌اش به مظاهر دنیا از بین برود.