دانشجویان علوم پزشکی مشهد:

هنوز طرح خصوصی‌سازی علوم پزشکی اجرایی نشده به بحران رسیده‌ایم/ با اجرای این طرح تضمینی برای سطح سواد فارغ‌التحصیلان وجود ندارد

فعالان دانشجویی با شنیدن خبر ابلاغ آیین‌نامه خصوصی‌سازی وزارت بهداشت در فضای مجازی با هشتگ‌های «علوم پزشکی غیرانتفاعی» و «دانشگاه پولی» در اعتراض به این موضوع طوفان‌های توئیتری به راه انداخته‌اند.

کد خبر: ۷۳۶۵۳۶

دوشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۷ / January 07, 2019

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-امید ملایی؛ آیین نامه و دستورالعمل اجرایی نحوه مشارکت بخش خصوصی در آموزش عالی علوم پزشکی در جلسات ۲۵۶ و ۲۶۷ روز‌های ۲۵ مهر ۹۵ و ۲۷ خرداد ۹۷ شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی تصویب و توسط وزیرسابق بهداشت به معاونت آموزشی وزارت بهداشت ابلاغ شد.

بعد از اعلام آیین نامه اجرایی این مشارکت، این مسئله به موضوعی بحث برانگیز در حوزه آموزش علوم پزشکی تبدیل شده است و فعالان دانشجویی در این خصوص در روز‌های اخیر موضع‌های گوناگونی را گرفته اند و حتی در فضای مجازی با هشتگ‌های «علوم پزشکی غیرانتفاعی» و «دانشگاه پولی» در اعتراض به این موضوع طوفان‌های توئیتری و اینستاگرامی را به راه انداخته اند.

یکی از کانال‌های تلگرامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی در اعتراض به این مسئله نوشت: عدم تناسب فضای آموزشی، تعداد و سطح علمی اساتید برای تربیت دانشجویان در رشته‌های مختلف (مثلا ایجاد دانشکده پرستاری با نفر ۱۰ مربی یا ایجاد دانشکده پزشکی بدون تعیین استاد برای برخی دروس و یا استفاده از متخصص پزشکی برای تدریس دروس فوق تخصصی، تنها با این شرط که فرد مدرس به آن رشته فوق تخصصی علاقه داشته باشد!)، امکان استفاده از بیمارستان‌های اجاره ای، تحصیل دانشجویان در دانشگاه‌های دولتی در صورت انحلال دانشگاه خصوصی، نامشخص بودن وضعیت برخی رشته‌ها (نظیر کارشناسی ارشد دندانپزشکی! که در آیین نامه به آن اشاره شده است) و بسیاری از موارد دیگر تنها قسمتی از ابهامات این آیین نامه است که اخیرا توسط وزارت بهداشت ابلاغ شده است.

برای بررسی بیشتر این موضوع نظر تعدادی از دانشجویان فعال رشته‌های مختلف دانشگاه علوم پزشکی مشهد را جویا شدیم؛

با تاسیس مراکز دانشگاهی خصوصی تضمینی برای سطح سواد فارغ التحصیلان وجود ندارد

رضا دهقان، دانشجوی داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در مشهد، می‌گوید: در شرایط حاضر، با توجه به جمعیت کشور خروجی دانشگاه‌های داروسازی فعلی بیش از نیاز جامعه به داروساز‌ها در داروخانه‌ها است.

دهقان ادامه می‌دهد: شرکت‌های داروسازی نیز با توجه به این که در حال حاضر قادر به تولید ۹۰ درصد دارو‌های مورد نیاز کشور هستند و حتی صادرات نیز دارند، عملا جایگاه‌های چندانی در اختیار داروسازان جدید قرار نمی‌دهند؛ در چنین موقعیتی ایجاد دانشگاه‌های خصوصی ضمن عدم کاهش پذیرش دانشگاه‌های دولتی صرفا خروجی دانشگاه‌ها را افزایش می‌دهد، بدون اینکه برای آینده‌ این داروساز‌ها تصمیمی گرفته شده باشد.

دانشجوی داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد می‌افزاید: در این وضعیت به نظر بهتر است که سرمایه به جای صرف شدن در بخش‌های آموزشی خصوصی در بخش‌های تولیدی خصوصی و یا سایر بخش‌ها صرف شود.

وی با اشاره به وضعیت دانش خروجی‌های دانشگاه‌های خصوص بیان می‌کند: تا به امروز داروسازان پیش از ورود به دانشگاه با آزمون کنکور ارزیابی می‌شدند و فقط راه‌یافتگان این آزمون قادر به طی تحصیلات داروسازی می‌شدند، اما با تاسیس مراکز خصوصی که آزمون‌های ورودی خود را خودشان تعیین می‌کنند دیگر تضمینی برای سطح سواد داروسازان آینده وجود نخواهد داشت؛ کما اینکه ورود به چنین رشته‌هایی که با سلامت مردم در ارتباط است نیازمند توجه به شایسته‌سالاری است.

دهقان در پایان تصریح می‌کند: علاوه بر این به نظر برای نظارت بر کیفیت آموزش در مراکز خصوصی نیز هنوز هیچ‌گونه تدبیری اندیشیده یا لااقل اعلام نشده‌است.

وزارت بهداشت تجربه‌ آموزش پرستاری در دانشگاه‌های آزاد را مد نظر بگیرد

علی ذاکر دانشجوی رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد هم در خصوص این قانون نظر خود را در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در مشهد، بیان می‌کند و می‌گوید: فارغ التحصیلان رشته پرستاری در حال حاضر با وجود طرح هایی چون تربیت پرستار بیمارستانی و نبود طرح های استخدامی، آینده شغلی خود را در معرض خطر می‌بینند و این موضوع در حالی است که به علت تاسیس دانشکده های پرستاری متعدد دانشگاه آزاد در شهر های کوچک با تعداد زیادی از فارغ التحصیلان مواجه هستیم که به علت نبود امکانات مناسب و هیئت علمی با سطح علمی بالا، اطلاعات و مهارت لازم را در اختیار ندارند.

ذاکر ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد تجربه تاسیس مراکز آموزشی متعدد که توسط وزارت بهداشت اداره نمی‌شوند، کفایت می‌کند تا نسبت به تاسیس مراکز خصوصی با تامل بیشتری عمل شود چرا که پرستاران نقش بسیار مهمی در حفظ و بهبود سلامت بیماران دارند.

‌می‌خواهند بلایی را که بر سر مهندسی کشور آوردند را بر سر علوم پزشکی هم بیاورند

فاطمه عرب، دانشجوی رشته دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد هم گلایه خود را در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در مشهد، مطرح می‌کند و می‌گوید: رشته‌ دندان پزشکی این روز‌ها حالش کمی تا قسمتی بد است و عملا دانشجویان بعضا به فکر تغییر رشته هستند؛ امروز متاسافانه با کمبود مواد اولیه کار هم در این رشته مواجه هستیم و گفته می‌شود، لیدوکایین در گمرک مانده است!

عرب ادامه می‌دهد: با این وضعیت، اما مثل اینکه گفته می‌شود خبری جدید در راه است و بنا است که دانشگاه‌های علوم پزشکی خصوصی هم ایجاد شود، دانشکده‌هایی که اهداف تاسیسشان مشخص نیست و شاید یادآور بلای خانمان سوزی باشد که بر سر مهندسی کشور آمد.

دانشجوی رشته دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بیان می‌کند: جای سوال است که مگر تعداد نیروی دندان پزشک کارآمد در کشور کم است که دست به دامن این موسسات با اهداف زیبایشان شویم؟ متاسفانه رشته دندان پزشکی دست مایه بازیچه مسئولینی شده است که جز خود و سود خود چیزی را نمی‌بینند.

هنوز طرح خصوصی سازی دانشگاه علوم پزشکی اجرایی نشده است به بحران رسیده ایم

عارف لطفیان، دانشجوی رشته بهداشت علوم پزشکی مشهد هم در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در مشهد، می‌گوید: برای رشته‌های بهداشت که در همین شرایط فعلی هم کار نیست و خیلی از فارغ التحصیلان علی الخصوص در رشته بهداشت عمومی بیکار هستند و حتی برای رفتن به طرح هم مشکل دارند و پذیرشی نمی‌شوند.

لطفیان ادامه می‌دهد: ورود بخش خصوصی، امنیت شغلی را از دانشجویان رشته بهداشت گرفته است و این مسئله باعث شده است که برای دانشجویان دغدغه‌های فراوانی به وجود بیاید.

دانشجوی رشته بهداشت علوم پزشکی مشهد اظهار می‌کند: در حال حاضر ما با افزایش ظرفیت دانشگاه‌ها برای رشته‌های بهداشت مواجه هستیم؛ در صورتی که افزایش استخدامی و گسترش ظرفیت شغلی وجود ندارد و در مجموع باید بگویم که قبل از اینکه این طرح ارائه بشود ما به بحرانش رسیده ایم وای به حال روزی که این طرح بخواهد اجرایی هم بشود!

مسئولین وزارت بهداشت به جای افزایش ظرفیت به صورت بی کیفیت، روی افزایش امکانات دانشکده‌ها تمرکز کند

محمد پارسا، دانشجوی رشته فیزیوتراپی علوم پزشکی مشهد هم در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در مشهد، نظر خودش را بیان می‌کند و می‌گوید: با توجه به اینکه جامعه ایران به سمت یک جامعه مسن پیش می‌رود نیاز به کادر توانبخشی در کشور روز به روز بیشتر احساس می‌شود و از طرفی ظرفیت توانبخشی کشور با استاندارد‌های جهانی خیلی فاصله دارد و باید این فاصله جبران شود.

پارسا ادمه می‌دهد: با این حال به نظر می‌رسد که اگر مسئولان وزارت بهداشت به جای افزایش ظرفیت‌ها به صورت آماری و بی کیفیت، روی افزایش نقش توانبخشی در کم کردن هزینه‌های هتلینگ بیمارستان‌ها و بیمار و همچنین افزایش سطح علمی و امکانات دانشکده‌های توانبخشی و موجود تمرکز کند، مطمئنا نتایج بهتری را در بخش توانبخشی کشور شاهد خواهیم بود.

به نظر می‌رسد که مسئله‌ ایجاد دانشگاه‌های غیرانتفاعی علوم پزشکی نیاز به کار کارشناسی بیشتری دارد؛ چرا که رشته‌های علوم پزشکی بنا به شرایطی که دارند عملا به صورت مستقیم با جان انسان‌ها سر و کار دارند و این مسئله اگر به صورت کارشناسی شده انجام نشود؛ قطعا مشکلات مختلفی را در سال‌های آینده ایجادخواهد کرد، بهای تجاری سازی دانشگاه علوم پزشکی قطعا جان انسان ها است.