یادداشتی درباره اجراى «لثه‌های پشت دندان‌هایت را آزار بده»

اجراى «لثه‌های پشت دندان‌هایت را آزار بده»، قرار است به زودی به کارگردانی محمد معیری و نویسندگی علی اشکان‌نژاد در سالن شانو روی صحنه برود.

کد خبر: ۷۳۶۹۸۰

پنجشنبه - ۱۳ دی ۱۳۹۷ / January 03, 2019

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری دانشجو، پداگوژى يا فرايند "فراگيرى- آموزش"، تعبيرى بسيار كهن است؛ از دوران باستان تا شكل گيرى مدارس اوليه، و تا عصر حاضر كه معناى بسيار وسيع ترى يافته است. همان طور كه پيداست، پداگوژى مفهومى كلى است كه مى تواند در زمينه ها متعددِ فردى و اجتماعى، كاربردى و پيش برنده باشد.

با وجود اين كه اين مفهوم بيشتر در حوزه هاى آموزش كودكان و نوجوانان مطرح بوده و هميشه در طول زمان، معلمين را منظور نظر داشته است، اما در عين حال پتانسيلى جدى است براى ايجاد روندهايى متفاوت.

به طور مثال در هنر، و به طور خاص در هنرِ اجرا و تئاتر، از سويى به سايكودراما نزديك مى شود و از سويى مى تواند با شكل دهىِ نوعى تئاتر تعاملى ، با بهره گيرى از امكانِ مشاركتِ مخاطب، جريانى پداگوژيك را به وجود آورَد. گرچه كه اين ها، تنها بخشى از امكانات پداگوژى است، و اين نگاه ، مي تواند در اَشكال بسيار نامحدودى ظاهر شود و اثرگذار باشد.

در يك اجراى پداگوژيكِ تعاملى، مخاطب، تماشاگرِ صِرف نيست، و درست در همين نقطه، جريانى اينتراكتيو، مخاطب را به تداخل جدى در جريان نمايش وارد مى كند. پس در چنين اجرايى ما با تماشاگرى منفعل مواجه نخواهيم بود. شكل تعامل مخاطب البته به فراخور اهدافِ اثر، طبعاً در هر اجرا، متفاوت خواهد بود.

اجراى "لثه های پشت دندان هایت را آزار بده"، قرار است به زودی به کارگردانی محمد معیری و نویسندگی علی اشکان‌نژاد در سالن شانو روی صحنه برود.

کارگردان در ادامه مسير خود این بار متنی را انتخاب کرده با رويكرد "پِداگوژی"، اما در زمينه اى متفاوت و بسيار چالش برانگيز.

پداگوژی را اگر به معنای روش آموزگاری یا فن و علم تعلیم تصور کنیم، کارگردان در این اثر، انگاره اى نوین برای آن در نظر گرفته است.

او با خلق شرايطى عجیب و دشوار، سعی دارد مفاهیم عمیق فلسفی - روانکاوانه را با استفاده از مدیای تأتر، آن هم در فضايی به شدت اگزیستنسیل، به تماشاگر عرضه کند.

تشكيك در گستره ى معناى لذت، سادومازوخيزم پنهان و آشكار، درك گسترده تر از مفهوم درد و نظاير اين ها، در اين پرفورمنس پداگوژيك، دستمايه هايى جدى اند.

در اين روند، مخاطب در نقاطى متفاوت از كار، نه تنها با اكنونِ خود، چه بسا با گذشته ى خود نيز، دست و پنجه نرم خواهد كرد.

در طى اين اجرا، تماشاگر، در هر جايگاه و نسبتى با خود و محيط، به مواجهه اى تنگاتنگ و شايد تجربه نشده با درون خود خواهد رسيد.

از شما دعوت می کنیم حتما به دیدار این اتفاق ، بیایید. تک بازیگر این اثر خاطره حاتمی است.

نکته این که: شما در این اجرا هرگز بی کار نخواهید بود!