ده نمكي در حسينيه جماران:

منافقان زمان امام امروز مقابل رهبري قد علم كرده اند

مسعود ده نمكي در جمع دانشگاهيان دانشگاه اميرکبير در حسينيه جماران گفت: اماما! خيلي‌ها كه منافقانه در كنار شما بودند و جرات ايستادن در برابر شما را نداشتند امروز در برابر آقا قد علم كرده‌اند.

کد خبر: ۷۴۰۴۶

سه‌شنبه - ۱۱ خرداد ۱۳۸۹ / June 01, 2010

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، جمعي از دانشجويان و اساتيد و مسئولان دانشگاه صنعتي اميركبير ديروز به منظور بيعت مجدد با آرمان‌هاي امام (ره)، در حسينيه جماران حضور يافتند.

مسعود ده نمكي، روزنامه نگار و کارگردان نيز كه به دعوت دانشجويان اميركبير به حسينيه جماران آمده بود با بيان اينكه اين دومين بار است كه در حسينيه جماران پشت تريبون مي رود، اظهار داشت: اولين بار در سال 69 بود و اولين جمله‌اي كه در اين جا گفتم آيه «فاما اليتيم فلا تقهر» بود.

وي با اشاره به مظلوميت بسيجي‌ها در سال‌هاي بعد از جنگ خاطرنشان كرد: در آن سال‌ها منازعات داخل كشور براي بسيجياني كه منادي انكار انقلاب بعد از جنگ بودند رنج آور بود و آنها به اين جا پناه آورده بودند.

ده نمكي ادامه داد: امروز دوباره بعد از بيست سال در اين مكان صحبت مي كنم و براي كسي كه اعتقاد دارد امام زنده است صحبت كردن در اين مكان سخت است و قدرت تكلم از او سلب مي شود.

اين روزنامه نگار در ادامه به ذكر خاطره‌اي از دوران جنگ و توضيح سه راه معروف به شهادت پرداخت و گفت: در عمليات كربلاي 5 يك خاكريز وجود داشت به نام خاك ريز دو جداره‌اي كه جاده اي با دو طرف آب بود و تنها مسير عبور و مرور ماشين‌هايي بود كه نيرو و مهمات مي آوردند و به راحتي در اين جاده‌ هدف توپخانه عراق قرار مي گرفتند.

وي افزود: هيچ گرداني در اين خاكريز كه به سه راهي شهادت معروف بود و در آن اجساد شهدا له شده و قدم به قدم ديده مي شد، دوام نمي آورد، اما گردان ما گردان حمزه سيدالشهداء، 10 شب در اين خاكريز مقاومت كرد و از يك گردان 600 نفره، 400 نفر شهيد شدند.

ده نمكي ادامه داد: سه روز آخر ديگر كسي توان ايستادگي نداشت اما يك لحظه، يك اتفاق توانست ما را سرپا نگهدارد و بچه ها در برابر پاتك آخر مقاومت كردند.

اين کارگردان سينما در خصوص اين اتفاق اظهار داشت: آن اتفاق اين بود كه فرمانده گردان به نقل از فرمانده لشگر، فرمانده لشگر به نقل از فرمانده قرارگاه و او به نقل از سيد احمد و سيد احمد به نقل از امام گفته بود كه به بچه‌ها بگوييد دعايشان مي كنم و وقتي بچه ها شنيدند سه شب ديگر در آن وضعيت مقاومت كردند بچه‌ها اين طور عاشق امام بودند.

ده نمكي افزود: اين درايت امام بود كه گفت از خدا مي خواهم با بسيجيان محشورم كند و نگفت با شهدا يعني اگر بسيجي بمانيم و بسيجي بميريم حتي اگر به مرگ طبيعي، با شهدا و امام محشور مي شويم.

وي در خصوص پذيرش قطعنامه و تعبير نوشيدن جام زهر توسط امام گفت: وقتي قطعنامه قبول شد براي بچه‌هايي كه مي گفتند جنگ، جنگ تا رفع كل فتنه، اين اتفاق قابل تصور نبود اما وقتي فهميدند امام براي رضاي خدا و عاقبت انقلاب جام زهر را نوشيده است آن ها هم نوشيدند.

ده نمكي با اشاره به افرادي كه با وجود نزديكي به امام افكارشان با امام در تضاد بود، تصريح كرد: وقتي امام مي گفت عاشورايي بجنگيد آنها عاشورايي نمي انديشيدند، وقتي امام مي گفت جنگ در راس امور است براي آنها چيزهاي ديگر در راس امور بود.

اين روزنامه نگار ارزشي در پايان امام را مورد خطاب خود قرار داد و گفت: اماما همانطور كه شما در جنگ مظلوم بوديد امروز آقا مظلومند و چه بسا آقا از شما مظلوم تر باشند؛ چرا كه خيلي‌ها كه منافقانه در كنار شما بودند و جرات ايستادن در برابر شما را نداشتند امروز در برابر آقا قد علم كرده‌اند./انتهاي پيام/