فاطمه زهرا (س) خير كثير است

حضرت زهرا (س) كوثر است و كوثر را در لغت، خير كثير گويند؛ پس منافع و خير فزونش هر كسي را شامل مي‌شود.

کد خبر: ۷۴۳۱۶

چهارشنبه - ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ / June 02, 2010

در ايام باسعادت ولادت حضرت زهرا (س) بسر مي‌بريم. شخصيت اين بانوي چنان گسترده است كه پژوهنده توانا و نويسنده زبردست هر اندازه ماهر باشد قادر نيست به همه ابعاد آن حضرت دست يابد. حضرت زهرا (س) كوثر است و كوثر را در لغت، خير كثير گويند؛ پس منافع و خير فزونش هر كسي را شامل مي‌شود.

در فضل و منقبت اين بانو همين بس كه خداوند فرموده است: اي احمد! اگر تو نبودي افلاك را نمي آفريدم و اگر علي نبود تو را خلق نمي كردم و اگر فاطمه نبود شما دو تن را به منصه ظهور نمي نشاندم.

اين بانو به قدري مهربان و بزرگوار است كه امام مجتبي(ع) فرموده است: مادرم، فاطمه را در شب جمعه اي در محراب عبادتش مشاهده كردم، او از ركوع و سجود فارغ نشد تا آن گاه كه سپيده صبح دميد. به گوش خودم شنيدم كه نام يكايك مردان و زنان مومن را برده و برايشان فراوان دعا كرد و براي خود چيزي نخواست. به او گفتم اي مادر چرا براي خود مثل ديگران دعا نمي كني؟ در جوابم فرمود: فرزندانم نخست همسايه بعد اهالي خانه.

مثل هميشه باز به اين بانو و پدر و همسر و فرزندانش توسل مي كنيم كه حضرت موسي بن جعفر (ع) فرموده است: فقر در خانه اي كه نام محمد، احمد، علي، حسين، حسن و فاطمه باشد، وارد نشود.

امام هادي (ع) فرموده اند: رسول خدا فرمود: همانا دختر پيغمبر فاطمه (س) ناميده شد؛ چرا كه خداوند او و دوستانش را از آتش دوزخ بازداشت.

سلام عرض مي كنيم محضر اين بانوي بزرگوار كه در حديثي آمده است: يكي از اصحاب رسول خدا مي گويد: بر فاطمه، دختر پيامبر وارد شدم؛ ابتدا به آن حضرت سلام كردم، آن گاه ايشان فرموند: پدرم فرموده هر كس بر من و تو - زهرا - سه روز سلام كند، بهشت از آن اوست. راوي مي گويد: به حضرت عرضه داشتم: در زمان حيات پيامبر و شما يا پس از وفاتتان؟ حضرت فرمودند: چه در حيات و چه در ممات ما.

متاسفانه در سال هاي اخير تبليغات بسياري از سوي فرقه ضاله وهابيت عليه حضرت زهرا (س) و مناقب و فضايل ايشان شده است؛ آنها منكر اين همه آيات و احاديث كه در شان اين بانو بيان شده، مي شوند و قصد تخريب وجهه آسماني اين حضرت را دارند و مي خواهند ايشان را يك انسان عادي و خالي از هر گونه كرامات و بزرگواري جلوه دهند.

در حديث بلند بالايي آمده كه خداوند فرمود: اي فاطمه! به جلالت و بلند رتبگي ام سوگند، هزار سال بيش از آن كه آسمان ها و زمين را بيافرينم به ذات خود سوگند ياد كردم كه دوستان تو و دوستان خاندان تو را به آتش دوزخ عذاب نكنم.

در حديثي ديگر پيامبر فرموده است: اي فاطمه! سوگند به ذاتي كه مرا به حق برانگيخت، بهشت بر آفريدگان حرام است پيش از آن كه تو داخل آن شوي؛ همانا تو نخستين فردي هستي كه پس از من وارد بهشت مي شوي...

نبي مكرم اسلام در جايي ديگر فرموده اند: سوگند به ذاتي كه مرا مبعوث كرد همانا تو بانوي زنان جهاني!

پيامبر اعظم آن قدر به دخترش، فاطمه زهرا(س) علاقه مند بودند كه اگر فاطمه (س) بر پيامبر وارد مي شد حضرت دستان او را به دست مي گرفت و مي بوسيد و او را در مكاني كه خود نشسته بود جاي مي داد و اگر رسول خدا بر فاطمه (س) وارد مي شد او همين كار را با پدر انجام مي داد.

هرگاه پيامبر خدا به سفر مي رفتند آخرين كسي كه به ديدارش مي رفت فاطمه بود و وقتي از سفر برمي گشت نخستين كسي كه ديدار مي كرد فاطمه بود.

از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نقل شده كه فرموده اند: تا زماني كه پيامبر دست بر سينه فاطمه نمي نهاد و دعا نمي خواند و او را نمي بوسيد به بستر خواب نمي رفت.

پيامبر مي فرمود: هر كس در حق تو نيكي كند به من نيكي كرده و هركس به تو ستمي رساند به من ستم روا داشته؛ زيرا تو از من و من از تو هستم تو پاره تن مني و روحم هستي و از كسي از افراد امتم كه در حق تو ستم روا دارد به خدا شكايت مي كنم.

اگر اميرالمومنين حضرت فاطمه را به عقد خود در نمي آورد تا روز جزا - از آدم ابوالبشر گرفته تا نسل ها بعد-  از او همتايي براي همسري فاطمه يافت نمي شد.

از ديگر فضايل اين حضرت مي توان به اين حديث امام حسن عسگري (ع) اشاره كرد كه فرموده اند: ما حجت هاي خداوند بر آفريدگانش هستيم و جده ما حضرت فاطمه حجت خداوند بر ماست.

حضرت زهرا (ع) كوثر است و كوثر را در لغت، خير كثير گويند پس منافع و خير فزونش هر كسي را شامل مي شود.

روزي فردي از امام عسگري (ع) پرسيد: چرا نام مادرتان را زهرا ناميدند؟ حضرت فرمود: رخسار فاطمه در پگاه چون خورشيد عالمتاب، در ظهر چون ماه تابان و در موقع غروب چون ستاره اي درخشنده بر اميرالمومنين مي تابيد.

امام رضا (ع) فرموده اند: نور فاطمه آن گونه بود كه بر هلال ماه رمضان غالب مي آمد و هلال نمي شد و چون رويش پنهان مي گرديد نور هلال بروز و ظهور مي يافت.

حضرت زهرا (س) بسيار رعايت پوشيدگي و حجاب را مي كردند؛ چنان كه در حديثي آمده است: مرد كوري از فاطمه، دختر رسول خدا اجازه ورود خواست. حضرت زهرا (س) از او روي  خود را پوشاندند. پيامير به ايشان فرمودند: چرا روي خود را از او پوشانده اي، در حالي كه او توان ديدن ندارد. حضرت فاطمه فرمودند: هر چند كه او مرا نمي بيند، اما من او را مي بينم و او بوي مرا استشمام مي كند. رسول خدا فرمودند: شهادت مي دهم كه براستي تو پاره تن من هستي./انتهاي پيام/