پژوهشگران هندی؛

نانوحامل دارو با استفاده از ویروس‌های بی‌خطر تولید کردند

پژوهشگران با استفاده از ویروس‌های غیربیماری‌زا، نانوذراتی ساختند که قابلیت حمل دارو دارد. این نانوذرات غیرسمی و زیست‌سازگار هستند.

کد خبر: ۷۴۵۶۵۱

چهارشنبه - ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ / February 13, 2019

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، ویروس‌ها، عامل بسیاری از بیماری‌ها از جمله آنفولانزا و ایدز هستند، اما همه گونه‌های ویروسی، بیماری‌زا نبوده و برخی از آن‌ها می‌توانند برای ساخت دارو مورد استفاده قرار گیرند. یافته‌های اخیر محققان نشان می‌دهد که ویروس‌ها را می‌توان به‌عنوان حامل استفاده کرد.

محققان مؤسسه علم و فناوری هند در بنگولار و دانشگاه سری‌ونکاتسوارا نانوذراتی ساختند که قادر به رهایش دارو در سلول‌های پستانداران است. آن‌ها از نوعی ویروس موسوم به ویروس موزائیک سسبانیا برای این کار استفاده کردند.

ویروس‌ها دارای پوششی از جنس پروتئین هستند که به آن کپسید گفته می‌شود که درون این کپسید اطلاعات ژنتیکی ویروس نهفته است. به دلیل ابعاد کوچک ویروس، می‌توان آن‌ها را به‌عنوان نانوذرات به کار گرفت تا ترکیبات دارویی را با خود حمل کنند.

در مقاله‌ای که محققان در نشریه Archives of Virology به چاپ رساندند، نشان دادند که می‌توان از برچسب‌های فلوئورسانس برای نشان‌دار کردن ویروس موزائیک سسبانیا استفاده کرد که با این کار امکان تصویربرداری از ویروس فراهم می‌شود.

تحقیقات پیشین نشان داده بود ویروس سسبانیا که روی درخت هامینگبرد تأثیر می‌گذارد، گزینه مناسبی برای ساخت نانوذرات است چرا که نسبت به افزودن اسید‌های آمینه مقاوم است. اسید‌های آمینه معمولاً در بسیاری از دارو‌ها و رنگ‌ها وجود دارد.

در این پروژه محققان با استفاده از این ویروس موفق به ساخت نانوذرات ویروسی شدند که قابلیت شناسایی سایت هدف را از طریق کپسید خود دارد. این کپسید قابل اصلاح است به‌طوری که با تغییر ساختار شیمیایی کپسید می‌توان آن را به‌گونه‌ای طراحی کرد که به مولکول از پیش تعیین‌شده متصل شود.

این گروه موفق به اتصال رنگ فلوئورسانس الکس فلور به ساختار خارجی کپسید شده و همچنین رنگ سیانین ۵.۵ را به سطح داخلی کپسید متصل کردند. این نانوذرات روی سلول‌ها مورد آزمایش قرار گرفتند و محققان نشان دادند که ویروس‌ها غیرسمی و زیست‌سازگار بوده و می‌توانند در مقیاس صنعتی نیز تولید شوند. محققان معتقدند که در آینده می‌توان این نانوذرات را به‌گونه‌ای اصلاح کرد که بتوان برای شناسایی و درمان در سلول‌های انسانی استفاده شوند.