به مناسبت چهل سالگی انقلاب،

دانشنامه افتخاری دانشگاه علامه به مادر شهید «میرپیمان خلیل پور» اهدا شد

به مناسبت چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علامه و جمعی از مسئولان این دانشگاه به دیدار مادر دانشجوی شهید میرپیمان خلیل پور رفته و دانشنامۀ افتخاری این شهید را تقدیم مادرش کردند.

کد خبر: ۷۴۵۶۸۷

چهارشنبه - ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ / February 13, 2019

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به مناسبت چهلمین سالگرد انقلاب شکوهمند اسلامی مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علامه و رئیس و جمعی از مسئولان این دانشگاه به دیدار مادر دانشجوی شهید میرپیمان خلیل پور رفتند.

دکتر حسین سلیمی رئیس دانشگاه علامه در این دیدار شهید میرپیمان خلیل پور را از افتخار‌های دانشگاه علامه طباطبائی معرفی و دانشنامۀ افتخاری این شهید را تقدیم مادر سالخورده این شهید بزرگوار کرد.

در این دانشنامه آمده است: «به منظور قدردانی از مقام متعالی شهیدان انقلاب اسلامی و به استناد مصوبۀ صد و هفتاد و دومین جلسۀ مورخۀ هشتم آذرماه سال ۶۷ شورای عالی انقلاب فرهنگی و به پاس ایثارگری‌های شهید «میرپیمان خلیل پور» فرزند اسماعیل صادره از تهران، دانشجوی رشتۀ اقتصاد این دانشگاه که در ۲۶ اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۷ در راه اعتلای کلمۀ توحید و دفاع از عزت و سربلندی کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران به فیض عظمای شهادت نایل گردیده تا همیشۀ تاریخ فراروی همۀ حق جویان طریق حق خطی از نور علم و ایمان بر صحیفۀ دانشگاه ترسیم نموده اید، این دانشنامه با درجۀ کارشناسی افتخاری در رشتۀ اقتصاد به آن شهید بزرگوار اعطا می‌شود.»

گفتنی است، شهید میرپیمان خلیل پور در سال ۱۳۴۵ به دنیا آمد و در سال ۱۳۶۷ در عملیات بیت المقدس ۶ به شهادت رسیده است.

مزار مطهر وی در گلزار شهدای امامزاده علی اکبر (ع) چیذر است. بخشی از وصیت نامۀ این دانشجوی شهید دانشگاه علامه طباطبائی به شرح زیر است:

«خدایا، خداوندا نمی‌دانم در این فرصت کم از کجا شروع کنم و چه بگویم، تو خود می‌دانی که من تا به حال چه کرده ام و چه مقدار از کارهایم فقط برای تو بوده، ولی اکنون از تو می‌خواهم که ایمانی در وجودم قرار دهی و نیرویی به من عطا کنی تا با گام‌های استوار در راه تو قدم بردارم و از تو می‌خواهم چنان اراده‌ای به من دهی که جز برای تو قدمی برندارم. خدایا از تو می‌خواهم که تمامی گناهانم را با لطف و کرم خود ببخشی و حال که در راه تو قدم برداشته ام، تو نیز دست مرا گرفته و در این مسیر رهنمای من باشی و لحظه‌ای مرا به خود واگذار مکنی…»