خط اعتباری ۲۰ هزار میلیارد تومانی بانک مرکزی برای تامین نقدینگی بنگاه‌های تولیدی

یک مقام آگاه با اشاره به توافق بانک‌ها و بانک مرکزی برای اولویت قرار دادن تامین سرمایه در گردش واحد‌های تولیدی، گفت: مقرر شد بانک مرکزی با هدف کمک به توان اعتباردهی بانک‌ها برای تامین سرمایه در گردش بانک‌ها، خط اعتباری ۲۰ هزار میلیارد تومانی به بانک‌ها بدهد.

کد خبر: ۷۴۵۷۹۶

چهارشنبه - ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ / February 13, 2019

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، روز گذشته رئیس کل بانک مرکزی میزبان مدیران عامل بانک‌ها بود. در این جلسه براساس آنچه که در خبر رسمی روابط عمومی بانک مرکزی درج شده است، همتی با پیشنهادات مدیران بانک‌ها برای تقویت قدرت اعتباردهی بانک‌ها و نیز تسهیل ضوابط و نحوه اخذ تسهیلات سرمایه درگردش توسط واحد‌های تولیدی فعال و خوش حساب موافقت کرده است.

اما این موافقت به چه معناست و دقیقا بانک مرکزی چه اقدامی برای تقویت قدرت اعتباردهی بانک‌ها منتشر خواهد کرد.

یک مقام آگاه بانکی در این باره به خبرنگار فارس گفت: با توجه به افزایش بهای ارز و رشد هزینه تولید، نیاز بنگاه‌های تولیدی به سرمایه در گردش افزایش قابل توجهی داشته است و وزارت صنعت، معدن و تجارت در گزارشی برآورد جدیدی از نیاز بنگاه‌های تولیدی به سرمایه در گردش ارائه کرده است.

وی افزود: بر این اساس قرار شد بانک‌ها بخش قابل توجهی از منابع خود را به پرداخت سرمایه در گردش اختصاص دهد و بانک مرکزی هم در صورت نیاز برای این امر به بانک‌ها کمک کند. طبق صحبت‌های انجام شده در جلسه روز گذشته مدیران عامل بانک‌ها با رئیس کل بانک مرکزی توافق شد بانک مرکزی برای کمک تامین سرمایه در گردش بنگاه‌ها و کمک به توان اعتباردهی بانک‌ها ۲۰ هزار میلیارد تومان خط اعتباری به بانک‌ها پرداخت کند.

این مقام آگاه تاکید کرد: این مبلغ سقفی است که بانک مرکزی برای کمک به تامین سرمایه در گردش واحد‌های تولیدی به بانک‌ها پرداخت خواهد کرد.

به گزارش فارس، به نظر می‌رسد بانک مرکزی سیاست رشد هدفمند نقدینگی و پایه پولی را در پیش گرفته است. در سال‌های گذشته بانک مرکزی بدون توجه به سایر متغیر‌های اقتصاد سیاست انبساط پولی را در دستور کار قرار نمی‌داد و همین موجب می‌شد نرخ سود بانکی افزایش یافته و در نهایت بانک‌ها را نیازمند به اضافه برداشت از منابع بانک مرکزی کند.

اما این بار بانک مرکزی در سیاستی درست و با هدف حمایت از تولید و اشتغال و متناسب با نیاز اقتصاد به نقدینگی و پایه پولی جدید، برای افزایش پایه پولی برنامه‌ریزی کرده است. اثرات تورمی این سیاست بسیار کمتر از اضافه برداشت‌های بی‌محابای بانک‌ها است و از طرف دیگر نقدینگی به طور مستقیم به بخش واقعی اقتصاد که همان بخش تولید کشور است، اصابت کرده و ظرفیت خالی تولید کشور را کاهش می‌دهد.