پس از ۱۰ سال؛

دانشمندان به لباس واقعی «مرد آهنین» نزدیک شدند/ تجربه تحولات هیجان‌انگیز با مکانیسم‌های قابل توسعه

۱۰ سال طول کشید، اما دانشمندان بالاخره توانستند زره قابل تغییر «مرد آهنین» را تحت عنوان مکانیسم قابل توسعه به واقعیت تبدیل کنند.

کد خبر: ۷۴۶۴۰۷

يکشنبه - ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ / February 17, 2019

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، مهندسان آمریکایی فناوری جدیدی را ابداع کرده‌اند که به آن‌ها امکان می‌دهد مکانیسم‌های پیچیده‌ای را در بیرون از یک ساختار ایجاد کنند؛ بدون اینکه فضای واقعی خود ساختار را اشغال کند.

این مکانیسم‌ها که «مکانیسم قابل توسعه» لقب گرفته‌اند، نام خود را از سطوح و مواد قابل توسعه‌ای گرفته‌اند که در ابتدا یک ساختار مسطح هستند، اما بعدا با باز شدن بخش‌هایی از آن، ساختاری کاملا سه‌بعدی پیدا می‌کنند.

در واقع در این ساختار، بخش‌های قابل توسعه بدون کشیده شدن یا صدمه زدن به ساختار اصلی، شکل دیگری به آن می‌دهند؛ حال این ساختار چه ورق کاغذ باشد و چه فلز!

مهندسان دانشگاه بریگام یانگ توضیح می‌دهند که مکانیسم‌های قابل توسعه نظیر آن چیزی است که در لباس مرد آهنی وجود داشت؛ به این شکل است که به یکباره از قسمت دست آن، یک اسلحه بیرون می‌آید و شروع به شلیک می‌کند، ولی در حالت عادی زمانی که دست را نگاه می‌کنید، کاملا یکپارچه است، هیچ ردی از یک اسلحه وجود ندارد و کسی حدسش را نیز نمی‌زند که از آن قسمت یک اسلحه بیرون بیاید.

پروفسور مهندسی مکانیک دانشگاه BYD در این مورد می‌گوید: این اکتشافات جدید امکان ساخت ماشین‌های پیچیده‌ای را فراهم خواهد آورد که در ظاهر ساختاری ساده دارند، اما کار‌های بسیار پیچیده‌ای می‌توانند انجام دهند و در واقع، دنیای کاملا جدیدی از دستگاه‌های کنونی را به رویمان باز خواهند کرد.

ساخت مکانیسم‌های بسیار فشرده حائز اهمیت است، زیرا هم‌اکنون بسیاری از تولید کنندگان در سراسر دنیا از صنایع پزشکی و فضایی گرفته تا نظامی در حال کار روی قابلیت‌های پیچیده این مکانیسم هستند تا بتوانند فضای کمتری ایجاد کنند.

به گفته مهندسان این دانشگاه کاربرد‌های مکانیسم‌های قابل توسعه عبارتند از:
- صنعت پزشکی: ابزار‌های جراحی‌ای را در نظر بگیرید که می‌توانند هم بافت بدن را ببرند و هم به طور همزمان در مراحل جراحی نور تولید کنند.
- صنعت ساخت وسایل نقلیه و هواپیما: قطعات ذخیره‌سازی را تصور کنید که از سطح داخلی وسایل نقلیه یا هواپیما جدا می‌شوند و کاملا غیرقابل استفاده می‌شوند. اما صدمه‌ای به کل ساختار نمی‌زنند.
- صنعت نظامی: استفاده از مکانیسم‌های قابل توسعه در پهپاد‌های چهار موتوره‌ای که در شرایط خاص و مثلا در مکان‌های صعب‌العبور، یک سری قطعات ابل تنظیم آن باز می‌شود تا حرکت را برایش راحت‌تر کند.
- صنعت فضایی: چرخ‌هایی را تصور کنید که از فضاپیما بیرون می‌آیند و مانع برخورد سنگ‌های فضایی به بدنه آن می‌شوند.