وعده‌های فریبنده برجامی بی‌برنامگی و... حالا فرافکنی و تهدید

چرا رئیس دفتر رئیس‌جمهور و برخی اعضای دولت به‌جای تاکید بر بحث و اقناع اعضای مجمع، آنها را تهدید می‌کنند که مسئول مشکلات آینده هستند؟! از دیدگاه دولت آیا این نوع ادبیات و اقدامات بر نظر اعضای مجمع تاثیرگذار است؟! و کلاً با گفتمان دولت تدبیر و امید چه نسبت و قرابتی دارد؟

کد خبر: ۷۴۶۴۷۳

يکشنبه - ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ / February 17, 2019

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو،چرا رئیس دفتر رئیس‌جمهور و برخی اعضای دولت به‌جای تاکید بر بحث و اقناع اعضای مجمع، آنها را تهدید می‌کنند که مسئول مشکلات آینده هستند؟! از دیدگاه دولت آیا این نوع ادبیات و اقدامات بر نظر اعضای مجمع تاثیرگذار است؟! و کلاً با گفتمان دولت تدبیر و امید چه نسبت و قرابتی دارد؟

وبسایت الف ضمن طرح این سؤال نوشت:
* موضع دولت درباره شرایط و بیانیه تحقیر کننده اروپایی‌ها چیست؟ قرار بود به‌دلیل خروج ترامپ از برجام، اروپایی‌ها قوانین مسدود کننده علیه تحریم‌های ثانویه آمریکا را عملیاتی کنند که نه‌تنها چنین اتفاقی رخ نداده بلکه صراحتاً عنوان شده اینستکس محدود به دارو، تجهیزات پزشکی و محصولات غذایی است و انجام آن هم منوط به تصویب لوایح FATF  است. آیا موضع‌گیری دولت در قبال اقدامات اروپایی‌ها منطبق با عزت و حکمت است؟
اصولاً از دید رئیس دفتر رئیس‌جمهور و دیگر اعضای دولت، سهم دولت در ناکارآمدی‌های امروز تا چه اندازه است و چرا این دولت به‌جای پاسخگویی به‌دلیل سیاست‌های اشتباه در پی فرار از مسئولیت، فرافکنی و مقصر نشان دادن دیگر نهادها و سازمان‌هاست. لازم به گفتن نیست که ناکارآمدی دولت در ماه‌های اخیر تا به آن حد آشکار شده که حتی اصلاح‌طلبان نیز به آن اعتراض می‌کنند.
صحبت اخیر آقای واعظی با حرف‌‌های چند ماه قبل وزیر امور خارجه تناقض دارد. محمدجواد ظریف ۱۵ مهر ۹۷ عنوان کرد:« نه بنده و نه آقای رئیس‌جمهور نمی‌توانیم تضمین دهیم که با پیوستن به لایحه حمایت مالی از تروریسم مشکلاتمان حل خواهد شد». چرا دولت و شخص رئیس جمهور در این باره اعلام نظر نمی‌کنند. بهتر نیست دولت و شخص رئیس جمهور رسماً اعلام کنند حل مشکلات کشور منوط به تصویب لوایح مرتبط با FATF  است.
در نهایت باید گفت دولت تدبیر و امید به حدی محدودنگر و بدون برنامه است که ابتدا وعده حل تمامی مشکلات با برجام را داده بود اما نه تنها این اتفاق رخ نداد، بلکه سهم ایران تقریبا هیچ شد، خود دولتی‌ها وعده‌های چند سال پیش خود را فراموش کردند و حتی منکر هدف اقتصادی برای توافق برجام شده اند. امروز هم بعد از ۹ ماه مذاکره با اروپایی‌ها، کشور بر سر یک دو راهی ساختگی قرار داده شده و به گونه‌ای رفتار می‌شود که گویی تمامی نهادها به جز دولت مسئول مشکلات امروز و فردا هستند.