تاملی بر مواضع جدید وزیر بهداشت؛

اعتراف به سیاست‌زدگی دولت روحانی؟/ آقای وزیر در جایگاهی نیستید که عملکرد نهاد‌های اجتماعی را قضاوت کنید

سعید نمکی وزیر بهداشت در پاسخ به استعفای ایازی از معاونت اجتماعی وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی نامه‌ای را منتشر کرد که جای تامل دارد.

کد خبر: ۷۴۷۰۴۹

دوشنبه - ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ / February 18, 2019

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری دانشجو، متن نامه وزیر بهداشت در پاسخ به استعفای ایازی به شرح زیر است:

«برادر گرامی جناب آقای دکتر ایازی

معاون محترم امور اجتماعی

مرقومه جنابعالی که علاوه بر تبیین جایگاه معاونت اجتماعی، بیانگر عدم تمایل حضرتعالی به همکاری با اینجانب بود را دریافت نمودم. مستحضرید چند سال قبل در زمانی که در جایگاه معاون سازمان برنامه و بودجه بودم به دلیل سوابق ارزنده تان به عنوان مشاور در امور سالمندان از همراهیتان بهره‌مند شدم و در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بنا داشتم از تجارب و تلاشتان محروم نمانم.

مع الوصف از آنجا که در تمام سال‌های خدمتگزاری ام هرگونه اعلام عدم تمایل به همکاری را بی پاسخ نگذاشته ام و متاسفانه ساعت‌ها قبل از بازکردن پاکت مرقومه ارسالی جنابعالی در بعضی از شبکه‌های خبری از متن آن مطلع شدم، لذا با استعفای حضرتعالی موافقت می‌شود و از آنجا که اجتماعی شدن ارائه خدمت در نظام سلامت همت همگان و هدایت بالاترین مقام اجرایی را می‌طلبد، لذا تا اطلاع ثانوی مسئولیت اداره آن مجموعه بعهده اینجانب خواهد بود. اینجانب با پرهیز جدی از بستن واگن وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به لوکوموتیو سیاست زدگی تلاش خواهم کرد از ظرفیت همه دلسوزان نظام و علاقه‌مندان به خدمت با هر گرایش سیاسی استفاده کنم.

مع الوصف به عنوان مدیری که حدود چهار دهه از عمرم را در جایگاه‌های مختلف اجرایی سپری کرده ام با بهره گیری از مشورت کارشناسان بی غرض و مجرب و بکارگیری توشه ایام گذشته می‌کوشم با اندیشه‌ای نظام‌مند و دور از رانش‌ها و کشش‌های مقطعی و تاثیر پذیری از هرگونه توصیه به ویترین آرایی، منطبق با مصلحت آینده مردم، انقلاب و نظام طی طریق نمایم. بدیهی است در این راه موافقان و مخالفانی نیز خواهم داشت که اگر موافقانمان فهیم، ثابت قدم و مومن به خدمت و مخالفانمان منصف، وطن دوست، بی غرض و خردمند باشند یقینا راهی هموارتر خواهیم پیمود. گرچه زحمات چند سال اخیر حضرتعالی و همکارانتان در جلب مشارکت خیرین و به کارگیری سازمان‌های مردم نهاد در عرصه سلامت ستودنی است، مع الوصف اینجانب معتقدم اجتماعی شدن سلامت، تنها وظیفه یک معاونت درون وزارت بهداشت نیست، سی و چند سال پیش به اتفاق بعضی از عزیزان از پزشکی جامعه نگر نوشتیم و اجرا کردیم، چون معتقد بودیم طبیب باید جامعه محور تربیت شود نه بیمارستان محور. امروز با توجه به مولفه‌های اجتماعی موثر بر سلامت، معتقدم همه همکاران، معاونت‌ها و دستگاه‌های زیر نظر ما باید جامعه محور تلاش کنند. ضروریست نگاه جامعه محور و اجتماعی کردن خدمات جزء لاینفک و ادغام یافته در کلیه معاونت‌ها و در نهایت همه کارگزاران جمهوری اسلامی باشد.

نیک می‌دانید در کشور‌های در حال توسعه به جای تقویت، ادغام و نهادینه کردن نگرش و تغییر نگاه به ایجاد ساختار می‌پردازیم که این درد مزمن و علاج ناپذیر کشور ما نیز هست. ستاد‌های متعدد از اقامه نماز تا مبارزه با قاچاق و فساد و ... چقدر در تغییر رویکرد‌های اجتماعی ما موثر بوده است؟

آیا فکر می‌کنید با ایجاد اداره کل و یا معاونت اخلاق پزشکی می‌توانیم خدمات همکارانمان را اخلاقی‌تر کنیم؟ یا راهکار‌های دیگری نیاز است؟ که به قول همشهریم سهراب سپهری “چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید” این تغییر نگاه گرچه مردان و زنانی سخت کوش به عنوان پیام آوران تحول می‌خواهد، اما بدون شک با تحمیل ساختار و هزینه‌ای جدید به بدنه سنگین و فربه نظام اداری میسور نخواهد شد.
‌
می‌دانید چرا DMF در شاخص‌های بهداشت دهان و دندان غیرقابل قبول است؟ چون دانشجوی دندانپزشکی ما به جای Commuity based (جامعه محور) Unit based و Clinic based تربیت می‌شود.‌

می‌دانید چرا پرستار ما در نظام ارائه خدمت تک بعدی و آنهم در بالین بیمار به کار می‌آید؟ چون بیمارستان محور Hospital based آموزش می‌بیند و بالاتر می‌دانید چرا دانشجوی نخبه‌ای که از دبیرستان به عنوان دانشجوی پذیرفته شده کنکور تحویل می‌گیریم، اینهمه از جامعه بیگانه است؟ چون از روز اول مدرسه به او محفوظات سنگینی می‌آموزیم حافظه اش را پر می‌کنیم، Memorization اجرا می‌کنیم نه Socilization روز اول دبستان در کشور‌های پیشرفته کودکان را به پارلمان می‌برند، با ترافیک درست و عبور از خط عابر پیاده آشنا می‌کنند، احترام به حقوق شهروندی را به او می‌آموزند، ولی ما …

اینجانب مصمم هستم تا اجتماعی شدن را به تغییر نگاه و آنهم نه به شکل جزیره‌ای منفک بلکه در همه اجزای وزارت بهداشت و نهایتا بدنه دولت منتقل کنم و برای این هدف برنامه‌ای دارم که قرار بود با جنابعالی به عنوان دل سوزی اندیشمند در میان گذارم که متاسفانه حوصله نفرمودید.

از خداوند بزرگ برایتان هرکجا که هستید آرزوی توفیق و تندرستی دارم.»

نکته اول در این نامه این است که متن استعفای ایازی از معاونت اجتماعی در هیچ رسانه‌ای منتشر نشد بلکه تنها خبر استعفای وی مطرح شد که با مرقومه آقای وزیر در اینکه متن نامه استعفای وی را در رسانه‌ها خوانده است متفاوت است.

نکته دوم اینکه وزیر بهداشت با صراحت می‌گوید: اینجانب با پرهیز جدی از بستن واگن وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به لوکوموتیو سیاست زدگی تلاش خواهم کرد از ظرفیت همه دلسوزان نظام و علاقه‌مندان به خدمت با هر گرایش سیاسی استفاده کنم. سوال اینجاست آیا وی به سیاست زدگی دولت آقای روحانی اعتراف دارد که اینگونه سخن می‌گوید؟ و یا اینکه وزارت خانه بهداشت در زمان قاضی زاده هاشمی سیاست زده بود؟ هر چند آقای روحانی در تمجید از قاضی زاده هاشمی گفته بود که آقای قاضی زاده هاشمی بسیار پرتلاش و دلسوز که بیشترین سفر به استان‌ها و نقاط دوردست کشور را برای رسیدگی به امر سلامت مردم داشت و کسی که به گفته روحانی به کار خود عشق می‌ورزید و با تمام توان در توسعه خدمات سلامت و حل مشکلات کوشا بود و بدون تردید نامش در تاریخ بهداشت و درمان کشور ماندگار خواهد بود.

آیا در مجموع بدنه وزارت بهداشت و یا دولت سیاست زدگی وجود دارد که به نظر می‌رسد روحانی باید در این خصوص اعلام موضع نماید.

وزیر بهداشت در بخش دیگری از این نامه می‌گوید: ستاد‌های متعدد از اقامه نماز تا مبارزه با قاچاق و فساد و ... چقدر در تغییر رویکرد‌های اجتماعی ما موثر بوده است؟

آقای وزیر شما در جایگاهی نیستید که عملکرد نهاد‌های اجتماعی همچون اقامه نماز را قضاوت کنید، به نظر می‌آید آقای نمکی به جای پاسخگویی درباره برنامه‌ها و عملکرد خود در وزارت بهداشت به دنبال زیر سوال بردن نهاد‌هایی است که کار فرهنگی و اجتماعی انجام می‌دهند.

منبع: شبکه راه دانا