به بهانه روز مهندس |

روایت درخشش دانشجویان مهندسی فردوسی در مسابقات فرمول یک ایتالیا/ پیش از شروع مسابقات خیلی از تیم‌ها به ما گفتند برگردید ایران!

به مناسبت روز مهندس با یکی از اعضای تیم خودروسازی سورنا دانشگاه فردوسی گفتگویی را ترتیب دادیم، این تیم تیرماه امسال در مسابقات جهانی به عنوان بهترین تیم سال اولی در مسابقات بین المللی فرمول یک دانشجویی شناخته شد.

کد خبر: ۷۴۷۹۷۷

يکشنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۷ / February 24, 2019

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- امید ملایی؛ این روز‌ها حال و احوال رشته‌های مهندسی در ایران خوش نیست؛ در حالی که تعداد زیادی از جوانان با امید و آرزو پا به عرصه رشته مهندسی گذاشتند، اما شرایط به سمتی پیش رفته است که عملا پس از اتمام دانشگاه امیدی به کار کردن در رشته مرتبط خود ندارند و به قول معروف مدرک خود را باید بگذارند لب کوزه و آبش را بخورند!

بررسی‌های رسمی نشان می‌دهد ایران یکی از بالاترین نرخ‌های بیکاری در میان فارغ التحصیلان را دارد و همزمان آمار‌ها موید این واقعیت است، که در میان تمامی رشته‌های تحصیلی در ایران، گروه‌های مهندسی و صنعتی یکی از بالاترین میزان بیکاری را دارند.  علاوه بر این، نتایج یک بررسی مستند بین‌الملی نشان می‌دهد ایران در رده‌های اول تربیت مهندس در دنیاست.

با این حال، اما بازهم هر چند وقت یک بار خبر‌های خوشی از دستاورد‌های دانشجویان این رشته به گوش می‌رسد که همین خبر‌ها بسیاری را به آینده خوش بین می‌کند؛ خصوصا اینکه دانشجویان بومی مهندسی کشور با دانشی داخلی در سطح بین المللی حرفی برای گفتن داشته باشند.

افتخار آفرینی تیم خودروسازی سورنا دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد یکی از همین خبر‌های خوشی بود که تیرماه سال جاری منتشر شد؛ این تیم دانشجویی با طراحی و ساخت خودوری سورنا و شرکت در مسابقات بین المللی فرمول یک دانشجویی ایتالیا توانست همه آزمایش‌های فنی و دینامیکی از جمله تست صدا، تست ترمز، تست‌های فنی و تست شیب را با موفقیت پشت سر بگذارد و به عنوان بهترین تیم سال اولی در مسابقات بین المللی فرمول یک دانشجویی جهان در ایتالیا شناخته شود.

همین دستاورد بزرگ ما را بر آن داشت که گفتگویی را با علیرضا حیدریان دانشجوی رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی و یکی از اعضای تیم سورنا خودرو ترتیب بدهیم که در ادامه این گفتگو را می‌خوانید:

دانشجو: در خصوص مسابقات فرمول یک دانشجویی بیشتر توضیح بدهید
حیدریان: هر ساله مسابقاتی برگزار می‌شود تحت عنوان مسابقه Formula SAE که بالاترین و بهترین مسابقات دانشجویی در سطح دنیاست، این یک رقابت طراحی دانشجویی برای دانشجویان و دانش آموختگان کارشناسی است که فرصت خوبی را به منظور افزایش مهارت‌های طراحی، مهندسی و مدیریت پروژه با استفاده از اطلاعات نظری از کلاس‌های درس فراهم می‌کند؛ هدف اصلی طراحان در این پروژه به دست آوردن بسته‌ای کامل و بهینه از طراحی، ساخت، عملکرد و هزینه خودرو است.

دانشجو: چه موقع شروع به کار کردید و تیم شامل چند نفر بود؟
حیدریان: مهر سال ۱۳۹۵ بود که به اتفاق بچه‌ها تصمیم گرفتیم در این مسابقات شرکت کنیم و هسته اصلی تیم با مشاوره اساتید ذی ربط شکل گرفت، طراحی و ساخت حدود ۱۸ ماه به طول انجامید و در نهایت تیر ۹۷ آماده شرکت در مسابقات بین المللی ایتالیا شدیم؛ تیم ما ۱۴ نفر بود که از این تعداد ۱۰ نفر آماده اعزام به مسابقات بودند که با توجه به مشکلات پیش آمده تنها چهار نفر از دانشجویان و یک نفر از اساتید و در مجموع یک تیم ۵ نفره به این مسابقات اعزام شد.

دانشجو: دانشگاه چه حمایت ها، امکانات و تسهیلاتی در اختیار شما گذاشت؟
حیدریان: دانشگاه صرفا یک محل کار و ۳۰ میلیون تومان پول در اختیار ما گذاشت و حتی ما خودمان برای تامین پول ویزا‌ها اقدام کردیم و بقیه پول مورد نیاز از جذب اسپانسر‌ها تامین می‌شد البته کمک‌های مجددی از طرف دانشگاه شد، اما زمانی که مسابقات دیگر تمام شده بود.

دانشجو: از مشکلات و کمبود‌ها در طول این ۱۸ ماه بگوئید و آیا زمانی بود که تیم زمین بخورد؟
حیدریان: خب قطعا این قبیل مشکلات و اتفاقات طبق معمول برای همه اتفاق افتاده است برای ما هم همینطور بوده است برای مثال زمانی پول به ما نمی‌رسید و کار حدود یک ماه الی یک ماه و نیم می‌خوابید؛ مشکل دیگر ما این بود که خیلی از وسایلی که نیاز داشتیم در ایران نبود مثل یک سری وسایل ترمز و دمپر که مجبور بودیم آن‌ها را از خارج کشور وارد کنیم که با توجه به تامین مالی آن و خرید و تحریم ایران مشکلات مضاعفی را داشتیم، اما در نهایت با پشتکار، تلاش و همکاری بچه‌ها موفق بودیم.

دانشجو: آیا طراحی و ساخت پروژه کاملا بومی بود؟
حیدریان: بله، طراحی و ساخت کاملا بومی بود و توسط اعضای تیم انجام شد، اما یک سری از وسایل مثل ترمز و لاستیک که توانایی ساخت آن را نداشتیم و همچنین موتور که همه تیم‌ها موتور رو طراحی نمی‌کنند بقیه کار توسط خودمان انجام شد.

دانشجو: از شاخصه‌های فنی خودرو بیشتر بگوئید
حیدریان: خودروی دانشجویی فرمول یک سورنا دارای موتور با چهار سیلندر با حجم موتور ۶۰۰ سی. سی و قدرت موتور ۱۱۸ اسب بخار است؛ این خودرو دارای سامانه تعلیق دو جناغی برای عقب و جلو و بدنه فیبر کربن، وزن آن ۳۰۰ کیلوگرم و صفر تا ۱۰۰ را در ۴ ثانیه طی می‌کند همچنین نخستین خودروی ایرانی دانشجویی ساخته شده در کلاس A. مسابقات فرمول یک دانشجویی جهان محسوب می‌شود.

دانشجو: قبل از ورود به مسابقات به این فکر می‌کردید که خودرو شما بتواند قابل رقابت با تیم‌های برتر مسابقات باشد؟
حیدریان: ما این فکر را می‌کردیم و به باور رسیده بودیم، اما خیلی از افراد و شرکت‌هایی که برای حمایت از ما سراغشان می‌رفتیم این باور را نداشتند، البته برخی از شرکت‌های خصوصی حرف و کار ما را دیدند و ما را در حد وُسع خود یاری کردند از همین تریبون از پارک علم و فناوری خراسان، سازمان‌های جمع آوری و فروش اموال تملیکی در استان‌های خراسان رضوی و تهران، شرکت خودروسازی ایران خودروی خراسان، گروه خودروسازی مگاموتور، گروه صنعتی پارت لاستیک، شرکت پارت پلاستیک، شرکت همگرتوس، شرکت رضایی مشهد، گروه بازرگانی عدالتی، گروه ستاره شرق (اگزوز تهرانی) و صنایع کامپوزیت سورناحامیان ساخت این خودرو بودند تشکر می‌کنم.

دانشجو: در حین برگزاری مسابقات نظر و واکنش تیم‌های خارجی دیگر راجع به تیم ایران و همچنین بعد از اتمام مسابقات نظر آن‌ها چگونه بود؟
حیدریان: در اوایل کار خیلی از تیم‌های بزرگ می‌آمدند و می‌گفتند که بروید و صحنه را ترک کنید، چون اینجا جای شما نیست و سال‌های دیگر بیایید، اما بچه‌ها با علم و عمل خود، ما می‌توانیم را اثبات کردند و بعد از مسابقات اکثر تیم‌ها به این نکته اذعان داشتند که تیم ایران جزو بهترین تیم‌های حاضر در این مسابقات بوده است.

دانشجو: شما به عنوان بهترین تیم سال اولی هم مسابقات معرفی شدید درباره این عنوان بگوئید
حیدریان: بله، چون ما اولین سالی بود که در این مسابقات شرکت کردیم و توانستیم همه آزمایش‌های فنی و دینامیکی از جمله تست صدا، تست ترمز، تست‌های فنی، استقامت و تست شیب را با موفقیت پشت سر بگذاریم، عنوان و لوح افتخار بهترین تیم سال اولی به ما داده شد که این امر میسر نشد مگر با تلاش و کوشش بی وقفه اعضای تیم.

دانشجو: تیم سورنا خودرو قصد ادامه کار را دارد؟
حیدریان: خب ما یک تیم با عزم و اراده و پشت کار زیادی داریم و حیف بود این تیم از هم بپاشد و با پیشنهاد یک اسپانسر چند ماهی است که در حال کار روی طراحی و ساخت اتوموبیل چهارچرخ هستیم

دانشجو: چقدر فکر می‌کنید با اعتماد و تکیه بر نیروی جوان داخل کشور می‌توان مشکلات امروز کشور را حل کرد؟
حیدریان: به نظر من هر جا به جوانان اعتماد کردیم ثمره مثبت آن را دیده ایم مثلا بخش‌های نانو و سایر بخش‌های دیگر؛ مطمئنا جوانان جواب این اعتماد را به نحو احسن می‌دهند و کشور را سرافراز می‌کنند.

دانشجو: امروز در شرایطی هستیم که صنعت خودروسازی ما آن چنان که باید راضی کننده مصرف کنندگان خود نیست و ضعف‌هایی وجود دارد، آیا توانایی این را داریم که خودرو بومی بسازیم که قابل رقابت با خودرو‌های خوب بین المللی باشد؟
حیدریان: ۱۰۰ درصد بله، فقط تنها مشکلی که هست این است که این کار یک هزینه اولیه‌ای را می‌خواهد برای کسانی که می‌خواهند کار و تحقیق کنند، اما چون شرکت‌های خودروسازی بیشتر به دنبال سود و منفعت هستند لذا به سمت مونتاژ کردن می‌روند و کمتر به پژوهش و دانش بومی می‌پردازند.

دانشجو: در آستانه روز مهندس هستیم چه حرفی با دانشجویان مهندسی که مهندسان آینده این سرزمین اند دارید؟
حیدریان: اگر در کاری بهترین باشی تو را می‌خواهند پس لازمه این بهترین شدن تلاش است و وقتی با تلاش بهترین شدی قطعا کار و پول هم به همراه آن می‌آید؛ مشکلی که خیلی از بچه‌های ما دارند این است که انتظار دارند یک روز یکی بیاید و بگوید شما از فردا استخدام شدید و بفرمایید سرکار، اما این تصور غلطی است آدم باید خود تلاش کند و به آمال و آرزو‌های خود برسد.