با تلاش پژوهشگران دانشگاه امیرکبیر؛

سیستمی برای سنجش راستی‌آزمایی طراحی شد

پژوهشگران دانشگاه امیر کبیر طرح پژوهشی با عنوان «دروغ‌سنجی با استفاده از ترکیب سیگنال‌های مغزی و محیطی» را انجام دادند.

کد خبر: ۷۴۸۸۳۱

سه‌شنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۷ / February 26, 2019

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، «دروغ‌سنجی با استفاده از ترکیب سیگنال‌های مغزی و محیطی» عنوان طرح تحقیقاتی است که پژوهشگران دانشگاه امیر کبیر با پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری انجام دادند.

تا کنون دو راه‌کار کلی برای حل مسئله دروغ‌سنجی بررسی شده است. نخست استفاده از سیگنال‌های محیطی که تحت عنوان دروغ‌سنجی کلاسیک شناخته می‌شود و دیگری استفاده از سیگنال‌های مغزی که تحت عنوان دروغ‌سنجی مغزی شناخته شده‌است.

اما در این پروژه ترکیب این دو روش یعنی استفاده همزمان از سیگنال مغزی و سیگنال‌های محیطی مد نظر قرار گرفت. به گونه‌ای که بتوان تغییرات در مولفه‌های خاص سیگنال مغزی و سایرسیگنال‌های محیطی را در پاسخ به سوال‌های پرسیده شده از فرد، به عنوان معیاری از دروغگویی سوژه مد نظر قرار داد.

پس محققان در این پروژه هدف را طراحی سیستم دروغ‌سنجی برای استفاده از هر دو دسته سیگنال در یک آزمون دروغ‌سنجی قرار دادند. در این سیستم ابتدا سیگنال‌های مغزی و محیطی ثبت می‌شود. منظور از سیگنال مغزی سیگنال EEG و سیگنال‌های محیطی شامل نرخ تنفس و نرخ ضربان قلب و پاسخ هدایت پوستی است.

سپس سوژه بر اساس پروتکل طراحی می‌شود و مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. در بخش پروتکل، هدف، طراحی سوالات خاصی است که در مورد خصوصیات جرم، از سوژه آزمون پرسیده می‌شود. در اثر پرسیدن این سوالات واکنش‌های فیزیولوژیک خاصی در بدن سوژه اتفاق می‌افتد. در بخش تحلیل هوشمند سیگنال‌ها، با پردازش سیگنال‌های مغزی و محیطی، شاخص‌هایی از دروغ‌گویی فرد استخراج می‌شود. در نهایت با توجه به این شاخص‌ها می‌توان به طور کمی در مورد راستگویی یا دروغگویی سوژه اظهار نظر کرد. تمام مراحل پردازش و استخراج ویژگی به طور خودکار انجام می‌شود و در نهایت در مورد دروغگویی سوژه تصمیم‌گیری می‌شود.

نتایج این تحقیق می‌تواند به عنوان بخش عمده‌ای از یک سیستم دروغ‌سنجی به عنوان یک محصول کاربردی در بسیاری از نهاد‌های امنیتی استفاده شود. یک سیستم دروغ‌سنجی دارای دو بخش کلی نرم‌افزار و سخت‌افزار است. بخش سخت‌افزاری به منظور ثبت سیگنال‌های مغزی و محیطی به کار گرفته می‌شود. بخش نرم‌افزاری شامل کلیه قسمت‌های طراحی آزمون و ارائه سوالات و همچنین الگوریتم‌های پردازش سیگنال است. این الگوریتم‌ها به طور هوشمند به واسطه استخراج شاخص‌هایی به تصمیم‌گیری در مورد راستگویی یا دروغگویی سوژه مورد آزمایش، می‌پردازد.

یکی از کاربرد‌های رایج این سامانه می‌توانند در نهاد‌های قضایی کشور باشد. به عنوان نمونه می‌توان به استفاده در بازجویی‌های مختلف در مورد انواع جرم ها، اشاره کرد.