بازخواني// بيانات رهبر معظم انقلاب در 18 خرداد 1368:

امروز آرمان ها و آرزوهاى امام (ره) از هر چيز ديگر زنده‏تر است

امروز آرمان ها و آرزوهاى امام، از هر چيز ديگر زنده‏تر است؛ دنيا هم از آنها مى‏ترسد... ما همان راهى را كه آن بزرگوار رفت، ادامه خواهيم داد؛ زيرا برتر و والاتر و شيرين تر و مقدس تر و شايسته‏تر از آرمان هاى او سراغ نداريم.

کد خبر: ۷۴۹۷۲

سه‌شنبه - ۱۸ خرداد ۱۳۸۹ / June 08, 2010

به گزارش گروه سياسي «شبکه خبر دانشجو» به نقل از پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري، متن كامل بيانات حضرت آيت الله خامنه اي، رهبر معظم انقلاب اسلامي كه 18 خرداد 1368در مراسم بيعت نماينده‏ى امام در ارتش، وزير دفاع، فرماندهان و پرسنل منتخب نيروهاى سه‏گانه و وزارت دفاع‏ ايراد فرمودند، به اين شرح است:

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏

حقيقتاً براى انسان بزرگ و شخصيت بى‏نظيرى مثل امام عزيز و بزرگوارمان، جا دارد كه برگزيده‏ترين انسانها و هوشمندترين ذهنها و صافترين و پاكترين دلها و جانها، از احساس تعظيم و تكريم سرشار شوند. فرق است ميان شخصيتى كه به خاطر مقام و سمت ظاهريش مورد احترام و تجليل واقع مى‏شود، و كسى كه شخصيت و عظمت و عمق وجود و آراستگيهاى گوناگون او، هر انسان بزرگ و قوى و هوشمندى را به تعظيم و تجليل و ستايش و تكريم وادار مى‏كند. امام عزيز ما، از اين نوع انسانها بود.

امام(ره)، خصلتهاى گوناگونى داشت: بسيار خردمند و عاقل و متواضع و هوشيار و زيرك و بيدار و قاطع و رئوف و خويشتندار و متقى بود. نمى‏شد حقيقتى را در چشم او واژگونه جلوه داد. داراى اراده‏يى پولادين بود و هيچ مانعى نمى‏توانست او را از حركت باز دارد. انسانى بسيار دلرحم و رقيق بود؛ چه در هنگام مناجات با خدا كه از خود بى‏خود مى‏شد، و چه در هنگام برخورد با نقطه‏هايى از زندگى انسانها كه به‏طور طبيعى دلها را به عطوفت و رأفت وادار مى‏كند. انگيزه‏هاى نفسانى، جاذبه‏هاى مادّى، هوى‏ها و هوسها، نمى‏توانست به قله‏ى رفيع وجود باتقواى او دست‏اندازى كند. او امير هوى‏ها و خواهشهاى خود بود؛ ولى خواهشها بر او حكومت نمى‏كردند. صبور و بردبار بود و سخت‏ترين حوادث در اقيانوس عظيم وجود او، تلاطم ايجاد نمى‏كرد.

نوع دشمنيهايى كه عليه نظام ما مى‏شد، در تاريخ نظامهاى انقلابى دنيا بى‏سابقه است. در كجا سراغ داريد كه بلوك شرق و غرب متفقاً با همديگر تصميم بگيرند به دولتى كمك نكنند و به دشمن او كمك برسانند؟! معمولاً اين‏گونه است كه اگر به كشورى توسط قدرتى فشار وارد شد، بلوك ديگر با كمكهاى خود سعى مى‏كند فشار وارد شده را خنثى كند. كشور ما در دوران سختيهاى خود، از هر دو بلوك تحت فشار بود. هشت سال جنگ تحميلى، مصداق بارز اين‏گونه فشارهاست.

در چنين شرايط سخت و دشوارى، ما كه مسؤوليت اداره‏ى كشور را برعهده داشتيم، به او پناه مى‏برديم. آن بزرگوار مثل اقيانوسى عميق و آرام بود و هيچ تلاطمى در او تأثير نداشت. با نگاه به او، به آرامش مى‏رسيديم و مشكلات بزرگ را كوچك مى‏يافتيم. هر كدام از اين خصوصيات مهم، به تنهايى كافى بود كه از دارنده‏ى آن، يك انسان بزرگ بسازد. امام عزيز ما تمام اين خصلتهاى ارزنده را يكجا در خود داشت.

من قادر نيستم خصلتهاى انسانى و والاى اين مرد بزرگ را كه مثل خورشيد در تاريخ ايران درخشيد، توصيف كنم. سالهاى متمادى خدمت امام بودم. از سال 37 با ايشان آشنا شدم و به درس او مى‏رفتم. در دوره‏هاى مختلف زندگى و در بحرانهايى كه پيش مى‏آمد، رفتار حساب‏شده‏ى آن مرد را ديده بودم. اين انسان استثنايى، اصلاً از نوع مردم زمان ما نبود. واقعاً نمى‏توانم خصلتها و خصوصيات اين مرد بزرگ را توصيف كنم.

حالا كه خورشيد فروزان وجود او به افول گراييده و ديگر در اين دنياى ظلمانى نيست، كسانى كه تا ديروز به چشم انكار و عناد نگاهش مى‏كردند، اكنون به ذكر فضايل و مناقب او زبان باز كرده‏اند! حرفهايى كه در اين چند روز توسط خبرگزاريها و شخصيتهاى سياسى جهان زده شد، واقعاً عبرت‏انگيز است. اينها تا يك هفته پيش حاضر نبودند درباره‏ى امام اين حرفها را بزنند؛ اما امروز اين حقايق را مى‏گويند و اعتراف مى‏كنند!

من دوران بعد از پيروزى انقلاب تاكنون را به خاطر حضور امام(ره) در اين ده سال، يك دوران استثنايى مى‏دانم. انقلاب و مردم و هدفها و دشمنيهايى كه با ما مى‏شد، نيز استثنايى است؛ ولى از همه استثنايى‏تر، امام(ره) است كه متأسفانه امروز از وجود او محروم هستيم. او نعمت بسيار بزرگى بود و افسوس كه از دست ما رفت؛ آن هم در حالى كه دنياى اسلام هنوز به رهبريها و هدايتها و شخصيتى كه او در انسانهاى مظلوم و مستضعف و ملتهاى تحقيرشده‏ى دنيا مى‏دميد، احتياج داشتند.

امروز جمعى از رهبران نهضتهاى بزرگ و معروف اسلامى دنيا براى ابراز همدردى خود، با من ملاقات داشتند. اى كاش حرفهاى آنها عيناً ضبط شده بود و به گوش مردم ما مى‏رسيد، تا مى‏ديدند كه چگونه امواج ساطع‏شده از آن كانون جوشان و خروشان و آن مركز بى‏نظير نور و حرارت، به مسلمانان و انسانهاى مظلوم و مستضعف و تحقيرشده‏ى دنيا جان و روح و قدرت داده است و توانسته‏اند در برابر سيل تهاجمها و دشمنيها ايستادگى كنند. همين چهره‏هاى معروف نهضتهاى اسلامى لبنان، فلسطين، افغانستان و كشورهاى ديگر كه اسم آنها را شنيده‏ايد، به من مى‏گفتند: ما يتيم شديم. حقيقتاً هم همه‏ى ما يتيم شده‏ايم و ثقل عظيمى را از دست داده‏ايم.

برادران عزيز ارتشى و نظامى! شخصيت هر انسانى، غير از عوامل و عناصرى كه وجود خارجى و ظاهرى او را تشكيل مى‏دهد - مثل جسم و ذهن و روحيات و خصلتها و خلقيات - مقوّمات ديگرى نيز دارد كه گاهى نسبت به آن عناصر و عوامل، جنبه‏ى زيربنايى دارد؛ مانند افكار و جهان‏بينى و ديدگاهها. همه‏ى جهان‏بينى‏ها نمى‏توانند انسانى مثل امام(ره) تربيت كنند. آن كسى كه به خدا، قيامت، حضور در برابر پروردگار، زندگى پس از مرگ، شهادت و توكل معتقد است، در دنيا به گونه‏يى عمل مى‏كند، و كسى كه فاقد اين جهان‏بينى است، طور ديگر رفتار مى‏كند. پس، جهان‏بينى هر انسانى، در تشكيل شخصيت او تأثير اساسى دارد.

يكى از اين مقوّمات، تعيين محدوده‏ى هدفهاست. عمل و شعاع حركت و كشش ادامه‏ى راه، بسته به نوع هدف و محدوده‏ى آن، متفاوت است. هدفهاى بزرگ، به خودى خود، حركتها و شخصيتهاى بزرگ را توليد مى‏كند. هدفها و آرمانها و افكار و تأملات انسان درباره‏ى زندگى و جامعه و آينده و وظايف بشر، عناصر سازنده‏ى شخصيت انسان است.

اگرچه امام(ره) عوامل و عناصر و مقوّماتى كه وجود ظاهرى او را به وجود مى‏آورد و تشكيل مى‏داد، با خود برد، اما افكار، آرمانها، جهان‏بينى، هدفها، توصيه‏ها، راهها و ابزارها را در اختيار ما گذاشت. هم‏اكنون بخش عظيمى از شخصيت امام در اختيار ماست. آرمانهاى اعلام‏شده به وسيله‏ى او، برترين و بالاترين آرمانهاست. ما بايد اينها را دنبال كنيم. ملتى كه اين‏طور بر سر و سينه مى‏زنند و اشك مى‏ريزند و دل در سينه‏هاشان تاب ماندن ندارد و هركدام اگر مى‏توانستند، همه‏ى دنيا را مى‏دادند، تا امام را يك لحظه‏ى ديگر به حيات برگردانند، اينها دنبال افكار امام(ره) هستند و او را به خاطر فكر و ايده و آرمان و راه و مجاهدت و مقاومتش دوست مى‏دارند. ما بايد آرمانهاى اين مردم و شما رزمندگان را نگهداريم.

آن افسر جوانى كه صاحب زن و دو بچه است و پدر و مادر آرزومندى دارد كه دوست مى‏داشتند بچه‏ى آنها لباس افسرى بپوشد و به او نگاه كنند و لذت ببرند، همچنين وسيله‏ى آسايش و رفاه او در حد معقولى فراهم بوده است، به جبهه‏ى جنگ مى‏رود و فرمانده‏ى گردان مى‏شود؛ گذشتِ شب و روز و هفته و ماه را نمى‏شناسد و به گرد و غبار و گرسنگى و تشنگى و جيره‏ى جنگى فكر نمى‏كند و همه‏ى اينها را با آغوش باز مى‏پذيرد. صدبار گلوله‏ى توپ جلوى پايش، پشت سرش، پشت چادرش و پشت سنگرش منفجر مى‏شود، ولى از حضور در جبهه پشيمان نمى‏شود و حتّى به زندگى راحت در تهران يا شهرستان هم متمايل نمى‏گردد. بعد هم در يك عمليات كه احساس مى‏كند نيروهاى او احتياج به تقويت روحى دارند، بلند مى‏شود و تفنگش را برمى‏دارد و راه مى‏افتد و در كنار نيروهايش، عليه دشمن مى‏جنگد و همان‏جا هم به شهادت مى‏رسد.

اگر اين شخص، آن جهان‏بينى و آرمان را نداشته باشد، اين كار را نمى‏كند. پدر و مادر او، به جاى اين‏كه گريه كنند و اشك بريزند و پيش من و يا ديگران بروند و گله و شكوه كنند و نوازش بطلبند، مقاوم مى‏ايستند و سينه‏ى خود را سپر مى‏كنند و در شهادت پسر رشيد و جوان و اميد زندگيشان، شيرينى پخش مى‏كنند؛ بعد هم مى‏گويند اگر پسرهاى ديگرى هم داشته باشند، به جبهه مى‏فرستند!

فقط با آرمانهاى امام(رضوان‏اللَّه‏تعالى‏عليه) است كه چنين افرادى با اين‏گونه جهان‏بينى و عمل پيدا مى‏شوند و بدون آن اصلاً امكان ندارد. امروز آرمانها و آرزوهاى امام، از هر چيز ديگر زنده‏تر است؛ دنيا هم از آنها مى‏ترسد. خبرگزاريهاى جهان و محافل تحليل‏گر سياسى، ايران را زير ذره‏بين گذاشته‏اند و لحظه‏به‏لحظه تحليلى را منتشر مى‏كنند. آنها بدروغ مى‏گويند رهبر جديد چنين و چنان خواهد كرد؛ بعد كه ديدند آن‏گونه نشد و راه و هدف ما، راه و هدف امام است و توصيه‏هاى او را به كار مى‏بنديم و همواره او را معلم خود مى‏دانيم، لحن گفتارشان عوض شد! آنها از شخص امام، به خاطر آن آرمانها مى‏ترسند. ما همان راهى را كه آن بزرگوار رفت، ادامه خواهيم داد؛ زيرا برتر و والاتر و شيرينتر و مقدستر و شايسته‏تر از آرمانهاى او سراغ نداريم.

برادران ارتشى و سپاهى و بسيجى و نيروى انتظامى، با بقيه‏ى ملت ايران از يك نظر تفاوت دارند، و به تعبير بهتر، از يك امتياز برخوردارند. اميتازشان اين است كه امام(ره) با اين‏كه رهبر همه بود، ولى مستقيماً فرمانده‏ى آنها بود. من بارها به ارتشيها گفته‏ام كه غير از دوران پيامبران، فرمانده‏ى كل قواى عارف و حكيم و عاشق و الهى در دنيا سراغ نداريم.

امروز در جهان، فرماندهان نيروهاى مسلح، غالباً خشنتر و متقلبتر از ديگران هستند و بِزور و يا از طريق غصب و وراثت، در مركز فرماندهى قرار گرفته‏اند. آن‏جا هم كه رؤساى كشورها فرضاً با انتخابات و شيوه‏ى دمكراسى سر كار آمده‏اند، آدمهاى معمولى‏يى هستند با همان احساسات و هوى‏ها و هوسها و ضعفهاى بى‏شمار، كه ما زندگى و روحياتِ بسيارى از آنها را از نزديك ديده‏ايم و مى‏شناسيم.

ما در هيچ جاى دنيا - نه امروز و نه در گذشته - نيروهاى نظامى‏يى را سراغ نداريم كه تحت فرماندهى انسانى معنوى و الهى و عارف و داراى رقيقترين احساسات بشرى و در عين حال با قاطعيت و صلابتى كه هيچ فرماندهى در دنيا از آن برخوردار نيست، به حراست و دفاع از ناموس و حيات شرافتمندانه‏ى ملت در مقابل تجاوزگران بپردازد.

برادران عزيز، ارتشيان و نيروهاى مسلح! شما بايد در راه هدفهاى الهى، معنويتر و پاكتر و بى‏آلايش‏تر و مصممتر از مردم عادى باشيد؛ چون تحت فرماندهى انسان والايى قرار داريد. اين فرمانده‏ى بزرگ، بيشتر از هر كسى به گردن ارتش حق دارد. البته كشورهايى در دنيا وجود دارند كه ارتش آنها براى مردم محبوبند، اما چنين چيزى در گذشته‏ى ايران سابقه نداشته است. امام ارتش را محبوب مردم كرد، و الان شما ارتشيها مورد محبت مردم هستيد و مردم از صميم دل شما را دوست دارند.

او تا لحظه‏ى آخر از ارتش دفاع كرد. بعد از آتش‏بس تا همين اواخر، بارها بر سر قضاياى مختلف و طرحهاى گوناگون كه از سطوح متوسط پيشنهاد مى‏شد و گاهى هم جنجال‏برانگيز بود و اگر اجرا مى‏شد، هويت ارتش را به خطر مى‏انداخت، ايستادگى كرد و با يك سخن و حركت قاطع، همه را نفى كرد.

سعى كنيم تا آن‏جا كه ممكن است، با استفاده از عناصر معنوى و بهره‏گيرى از افكار و رهنمودهاى او، شخصيت اين بزرگمرد كم‏نظير تاريخ را ارج نهيم و از زحماتش قدرشناسى كنيم. خوشبختانه او در زمان ما حضور داشت؛ توانستيم او را ببينيم و سخنش را بشنويم. حركات و وجنات و نگاه پُرمعنا و چهره‏ى نورانيش را - كه در تاريخ، نقلِ مانند او را شنيده بوديم - در اين زمان به چشم خود ديديم و لمس كرديم.

انصافاً ارتش ما، ارتش بسيار والايى است. امتيازهاى زيادى در شما وجود دارد كه در ديگران نيست. شما ارتشى هستيد كه ده سال براى كشور و ملت خود جنگيده‏ايد. كمتر ارتشى در دنيا اين‏گونه است. خيلى از ارتشهاى دنيا، در متن بحرانها قرار نگرفته‏اند و يا لااقل شرايط دشوارى نداشته‏اند و امتحانى اين‏چنين به مردمشان نداده‏اند. شما با وجود شرايط دشوار، ده سال جنگيديد. جنگ تحميلى، هشت سال طول كشيد؛ اما شما با دشمن ده سال جنگيديد؛ زيرا قبل از شروع جنگ تحميلى، ارتش در جبهه‏ها بود.

از هفته‏ى اول پيروزى انقلاب و از ماجراى پادگان مهاباد، ارتش فعاليت داشت. من از نزديك شاهد حضور نيرومند ارتش بوده‏ام و پادگانها و خطوط و قرارگاههاتان را ديده‏ام. انسانهاى وارسته‏يى وجود داشتند كه هفت سال خانه‏ى آنها سنگر، و ويلايشان چادر بيابان بود. خلبانهاى شجاع، كادرهاى پروازى و غيرپروازى نيروى هوايى، عناصر نيروى دريايى در شرايط سخت دريا، جبهه‏هاى زمينى، بخشهاى پشتيبانى، مثل دستگاههاى صنايع و آموزشگاهها و امثال آنها، حقاً و انصافاً امتحان خوبى دادند. من اين نكته را با قوّت و قدرت مى‏گويم و به خاطر ملاحظه‏ى حال و دل كسى آن را مطرح نمى‏كنم.

كمتر دستگاهى مثل ارتش، مورد توجه دشمن بود. راديوهاى بيگانه، شايعات گوناگون، سازمانهاى پليد و خبيث و مأيوس، مزدورهاى امريكا و بعضى كشورهاى ديگر، ارتش را هدف گرفتند، تا در آن نفوذ و رخنه كنند و به اهداف خود برسند. بنابراين، كمتر جايى تاكنون هدف اين‏همه خباثت و بدجنسى دشمن قرار گرفته است. با وجود همه‏ى اينها، شما محكم ايستاديد و حركت خود را ادامه داديد و عناصر ناباب را مثل دندان فاسد دور انداختيد و پشت سرتان را هم نگاه نكرديد. اينها امتحانات بسيار خوبى بوده است كه شما داده‏ايد.

ارتش، محبوب مردم و ماست. من ارتش را از صميم قلب دوست مى‏دارم؛ چون آن را تجربه كرده‏ام و تواناييهاى او را ديده‏ام. آن‏جا كه از او توقعى مى‏رود و بايد خودش را نشان دهد، فداكارى مى‏كند و وظيفه‏اش را انجام مى‏دهد. خوشبختانه امام عزيز(ره) جانشينى فرماندهى كل قوا را برعهده‏ى انسان خوبى گذاشتند؛ من هم تأييد خواهم كرد. برادر عزيزمان جناب آقاى رفسنجانى، حقيقتاً از چهره‏هاى مغتنم و ارزنده و ممتاز ما هستند. در آن روز كه اين مسؤوليت به ايشان سپرده شد، خوشحال شدم؛ امروز هم از اين‏كه همان مسؤوليت را داشته باشند، خوشحالم.

آنچه را كه امروز مى‏خواهم بر آن تأكيد كنم، اين است كه تا آن‏جا كه مى‏توانيد، آمادگيهاى خود را زياد كنيد. البته منظور اين نيست كه در آينده جنگى رخ خواهد داد؛ خير، وقوع اين مسأله را خيلى بعيد مى‏دانيم و معتقديم كه دشمنان تجربه‏ى ناكام گذشته‏ى خود را تكرار نخواهند كرد. ايجاد آمادگى، همچنين به معناى آن نيست كه ما آتش‏بس را متزلزل مى‏بينيم. البته طرف مقابل شرارتهايى مى‏كند، ليكن آتش‏بس همچنان ادامه خواهد داشت.

ان‏شاءاللَّه مذاكرات هم به نتايج خوبى خواهد رسيد. ما تصميم داريم كه مذاكرات مربوط به قطعنامه‏ى 598 را پيش ببريم؛ بايد هم پيش برود و به نقطه‏ى درستى برسد؛ اينها همه به جاى خود محفوظ است. ارتش نبايد نگاه كند كه مذاكره در چه وضعيتى است. مذاكره و قطعنامه هرچه باشد و طرف مقابل هر كارى مى‏خواهد بكند، ارتش بايد هر روز آماده‏تر از ديروز باشد.

بايد در همت خود تسريع كنيد، تا واحدهايى كه در جبهه هستند، كيفيت عالى پيدا كنند. ارتش مناسب شأن جمهورى اسلامى، بايد از نظر آمادگى و انضباط و روحيه، عالى باشد و به تجهيزات در حد توان دست يابد. تجهيزات را در حد عالى نگفتم؛ چون ممكن است كشور نتواند تجهيزاتى را كه شما امروز لازم داريد، برايتان فراهم كند؛ اما آمادگى و پرداختن به تعمير و نگهدارى و پشتيبانى و اهتمام به خودكفايى و توليد و ابتكار، بايد در حد عالى باشد. من به درجه‏ى خوب و بسيار خوب قانع نمى‏شوم؛ بايد همت كنيد و تا درجه‏ى عالى كارتان را به پيش ببريد، و اعتقاد دارم كه به نتيجه هم مى‏رسد.

اين‏كه امام(ره) در وصيت‏نامه‏ى سياسى، الهى خويش به خودكفايى ارتش اشاره كرده بودند و مرقوم فرموده بودند: «امروز چيزهايى را با قيمت ارزانتر مى‏سازند»، در واقع همان گزارشى بود كه در آن سال به ايشان دادم و گفتم در زمان طاغوت وقتى مى‏خواستند قطعه‏يى از تجهيزات ارتش را تعمير كنند، با هواپيما آن را به كشور سازنده مى‏بردند و پس از تعمير، به كشور برمى‏گرداندند؛ ولى امروز همين قطعات داخل ايران ساخته و تعمير مى‏شود. اين گزارش، امام(ره) را تحت تأثير قرار داد و ايشان اين موضوع را در وصيت‏نامه‏ى سياسى، الهى خود آوردند. گزارشى كه من به امام دادم، براساس شايعات و گفته‏ها نبود؛ بلكه از روى اطلاع و براساس واقعيات ارتش بود كه در جريان عمل، به آن رسيده بودم.

اين روند را ادامه دهيد و تلاش خود را بيشتر كنيد. هر كس بگويد اين كار شدنى نيست، او را به كوتاهى همت متهم مى‏كنم. هيچ كارى نيست كه از انسان ساخته نباشد. انسان نيرومندتر از اين حرفهاست و مى‏تواند كارهاى نشدنى را شدنى كند. تا آن‏جا كه مى‏توانيد، بايد با قوّت اراده و تصميم، نظم و انضباط و آموزش و پشتيبانى و كيفيت تجهيزات و ابزارتان را بالا ببريد؛ مخصوصاً واحدهاى مناطق مرزى كه بايد مسؤولان ارتش و نيروى زمينى، به صورت ويژه به آنها بپردازند و هرگونه ساييدگى را از بين ببرند و آنها را قابل عرضه كنند، تا هر كس آرايش واحد و كيفيت استقرار يگانها و افراد و ابزارها را ديد، بفهمد كه فرماندهى قوى و با كيفيت بالايى بر اين واحد حكمفرماست. عين همين مسأله، در تجهيزات هوايى و دريايى مطرح است و البته وزارت دفاع و سازمان صنايع، خوب مى‏توانند در اين زمينه مؤثر باشند.

در پايان، نكته‏يى را هم به برادران عزيز عقيدتى، سياسى متذكر شوم:

نقش شما برادران در رساندن ارتش به نقطه‏ى مطلوب (حد بالاى خوب بودن) نقش بسيار مؤثرى است؛ زيرا ايمان قلبى و دينى، تأثير بسيار فراوانى در حركتهاى سازنده دارد. برعكس ِآنچه كه سالهاى سال تبليغات غربى و استكبارى وانمود مى‏كرد كه دين مايه‏ى تخدير و انزوا و دنياگريزى افراد جامعه است، امام(ره) كه متدين واقعى بود، با دنيا و سياست و حوادث و سازندگى، برخورد برجسته و متفاوتى داشت و بطلان ادعاى آنها را ثابت كرد.

آنها كه مى‏گفتند دين، ترياك و افيون (!) ملتهاست، در حقيقت دين را نشناخته بودند؛ شايد هم سوءنيتى نداشتند؛ چون در دسترسشان، يك چيز بى‏ربط و تخديركننده به نام دين ديده بودند و فكر كرده بودند كه دين تخديركننده است. خير، دين تخديركننده نيست؛ دين اسلام، برانگيزاننده و احياكننده است. اين نكته را برادران عقيدتى، سياسى خوب مى‏توانند تأمين كنند.

اميدوارم خداوند متعال به اين برادران عزيز هم توفيق كامل بدهد، تا ان‏شاءاللَّه با سازماندهى قوى و خوب و به‏كارگيرى روشهاى ابتكارى و استفاده از حداكثر خلقيات و خصلتها و خصوصيات جاذبه‏آفرين و كششدار،اين مقصود را عملى كنند. ان‏شاءاللَّه موفق باشيد. خداوند به شما كمك كند و توفيق بدهد، تا بتوانيد راه امام عزيز و فقيد بزرگوار را ادامه دهيد.

والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‏

/انتهاي پيام/