روايت سيد محمود دعايي از فتنه؛

اي کاش موسوي به قانون تمکین می کرد

اي کاش آقاي موسوي بيانيه‌اي مي‌داد و از مردم مي‌خواست با صبر و تحمل منتظر بررسي قانوني نتايج انتخابات توسط شوراي نگهبان شوند. معتقدم سکوت آقاي موسوي و تمکين وي در برابر راهکارهاي قانوني مي‌توانست...

کد خبر: ۷۵۴۰۱

جمعه - ۲۱ خرداد ۱۳۸۹ / June 11, 2010

به گزارش گروه پاشوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، سيد محمود دعايي، مديرمسئول روزنامه اطلاعات و چهره ميانه رو اصلاح طلبان، در گفت و گويي با ويژه نامه همشهري، نظرات جالبي را درباره فتنه پس از انتخابات مطرح کرده است:

حجت‌الاسلام سيدمحمود دعايي نماينده مقام‌معظم‌رهبري و سرپرست روزنامه اطلاعات است. روزنامه‌اي که سال‌هاست تلاش دارد تا موضعي بي‌طرفانه و فراجناحي در ميانه سياست ايراني اتخاذ کند. هرچند عده‌اي، با‌ توجه به خط‌سياسي دعايي در 6 دوره نمايندگي مجلس شوراي اسلامي، وجوه اصلاح‌طلبانه اين روزنامه را پررنگ‌تر مي‌بينند. دعايي به موسوي راي داده است و اکنون به دليل آنکه اين نامزد انتخابات به توصيه رهبري عمل نکرده در صف منتقدان موسوي قرار گرفته است. با او در خصوص شرايط معترضان، پس از سخنان تاريخي رهبر انقلاب در نمازجمعه و فرصت‌سوزي‌هاي سران معترضين گفتگو کرديم.

آقاي دعايي، ما در اين مصاحبه مي‌خواهيم به حوادث پس از انتخابات از مقطع پس از سخنراني رهبر معظم انقلاب در نمازجمعه 29خرداد بپردازيم. بسياري از دلسوزان و علاقمندان به نظام اسلامي و ‌آرمان‌هاي بنيان‌گذار آن معتقدند که قبل از انتخابات و حتي بعد از آن تا مقطع خطبه‌هاي رهبري هرکس مي‌توانست مي‌بايست از کانديداي مدنظر خود حمايت مي‌کرد و بنا به سليقه و نظر شخصي خود فعاليت انتخاباتي مي‌کرد، اما اقدامات کانديداهاي معترض و هوادارانشان پس از سخنان رهبر انقلاب ديگر هيچ توجيهي نداشت. تحليل شما در اين رابطه چيست؟

بنده خودم در نمازجمعه و هنگام ايراد خطبه‌هاي تاريخي 29 خرداد مقام معظم رهبري افتخار حضور داشتم. و مدتي پس از آن نيز مصاحبه‌اي با خبرگزاري جمهوري اسلامي داشتم و در آن از مواضع حکيمانه رهبر انقلاب تقدير کردم که متأسفانه تحت‌الشعاع فضاي ملتهب و حوادث آن ايام قرار گرفت و بازتاب مناسبي نداشت. بنده ضمناً پس از آن سخنراني و سخنراني‌هاي بعدي رهبر انقلاب، احساس مظلوميت ويژه‌اي براي ايشان کردم. نماد اين مظلوميت، سُست‌گامي برخي نخبگان و علاقه‌مندان ايشان در فهم دقيق منويّات و همراهي با ايشان بود. تندروي‌هاي هر دو جناح سياسي کشور و توهين‌ها و تهمت‌هايي که به يکديگر زدند، به نظر من نشانه مظلوميت رهبري است و برهم‌زننده آرامش اجتماعي و سياسي کشور است. بسياري از رسانه‌ها هم به همين شکل، چندان در راستاي منويّات ايشان عمل نکردند و نتيجتاً موجي از تهمت و افترا در دوسوي فضاي رسانه‌اي کشور به راه افتاد و فضاي رسانه‌اي از متانت و عقلانيّت فاصله گرفت به همين دليل، بنده هم سکوت اختيار کردم. متأسفانه علي‌رغم تأکيد رهبري بر جذب حداکثري و دفع حداقلي، رفتار بسياري از رسانه‌ها چندان در اين زمينه قابل دفاع نيست. البته پيامدهاي حوادث پس از انتخابات بنده را مانند بقيه دلسوزان انقلاب، ناخرسند و نگران کرد. التهابات و ناامني‌هايي که در کشور ايجاد شد همه دلسوزان کشور را نگران کرد. سوءاستفاده‌هاي خارجيان هم گرچه با درايت نظام در نهايت ناکام ماند، از نکات تلخ اين دوران بود.

فکر نمي‌کنيد که منشأ اين حوادث عدم تمکين آقاي موسوي و کروبي به رأي مردم و مجاري قانوني انتخاب رئيس جمهور است؟

اي کاش کساني که به نتيجه انتخابات قانع نشدند، سکوت مي‌کردند، تا کشورهاي غربي توانايي سوءاستفاده از اين فضا را پيدا نمي‌کردند. در روز عاشورا نيز فضاي تند و بسيار زشتي پديد آمد. عده‌اي که قطعاً وابسته به هيچ‌يک از جريان‌هاي سياسي درون نظام نبودند و بنا بر آن‌چه بعدها هم تأييد شد، گروه‌هاي ضدانقلاب که سه دهه است عليه اين کشور مبارزه مي‌کنند، فضا و زمينه مساعدي براي شيطنت يافتند. آنچه در اين حوادث اتفاق افتاد باعث شد تا ضدانقلاب بي‌اعتقاد به آرمان‌هاي کشور بر موج اين حوادث سوار شود و آن فجايع و هتک حرمت‌ها را بيافريند. البته با همه اين موارد بازهم رهبري با ديد بلند و هوشمندي ويژه خود علي‌رغم تحريکات گروه‌هاي تندرو، تأکيد کردند که سران گروه‌هاي شکست‌خورده انتخابات به کشورهاي خارجي وابسته نيستند و بناي نظام بر جذب حداکثري و دفع حداقلي است. شما ديديد که در راهپيمايي 9 دي و 22 بهمن از همه اقشار و گروه‌هاي کشور در آن حضور داشتند. انگيزه خود بنده هم حضور در جمعي بود که حامي رهبري هستند. البته بي‌حرمتي‌ها و طرح برخي شعارهاي راديکال نسبت به برخي شخصيت‌هاي نظام هم اتفاق افتاد که از تندروي آن طرف حکايت داشت.

البته شما مي‌دانيد که آقاي موسوي حتي بعد از اين راهپيمايي‌هاي ميليوني که به قول شما مردم از همه طيف‌ها و سلائق سياسي در آن حضور داشتند، از آن به راهپيمايي اتوبوسي و مهندسي تعبير کرد. آقاي کروبي هم مواضع تندي نسبت به اين اتفاقات گرفت.

بيانيه‌هاي آقاي موسوي پس از 9 دي و 22بهمن هم کار درستي نبود. ايشان نبايد حضور ميليوني اقشار مختلف مردم را راهپيمايي مهندسي و اتوبوسي خطاب مي‌کرد توقع من از سران معترضين اين بود که حتي در صورت حفظ انتقاد و اعتراض به روند انتخابات، خود را به عنوان اپوزيسيون مطرح نمي‌کردند و سخنان رهبري را فصل‌الخطاب مي‌دانستند تا زمينه جنجال و سوءاستفاده جريانات مرموز و دشمنان خارجي از بين برود.

برخي اعضاء مجمع روحانيون و جريان‌هاي اصلاح‌طلب حتي پس از سخنان 29خرداد رهبري نظام که به نوعي فصل‌الخطاب همه گروه‌ها و جريان‌ها تلقي مي‌شد،‌ با صدور بيانيه‌هايي مردم را به حضور در خيابان ترغيب کردند، ازسـوي ديگر رهبر انقلاب هم در روزهاي پس از انتخابات جلسـه صميمانه‌اي با آقاي موسوي داشتند و قول همه‌گونه همکاري در چهارچوب‌هاي قانوني به ايشان دادند، اما ايشان بازهم مردم را به خيابان کشاند آيا به نظر شما اين رفتار قابل توجيه است؟

من رفتار آن‌ها را در کشاندن مردم به خيابان‌ها آن‌هم پس از سخنان رهبري در نمازجمعه قبول ندارم و معتقدم کار اشتباهي انجام دادند. اي کاش آقاي موسوي بيانيه‌اي مي‌داد و از مردم مي‌خواست با صبر و تحمل منتظر بررسي قانوني نتايج انتخابات توسط شوراي نگهبان شوند. معتقدم سکوت آقاي موسوي و تمکين وي در برابر راهکارهاي قانوني مي‌توانست بهانه را از تندروهاي جناح مقابل بگيرد. معتقدم رهبري در مهار بحران نقش آگاهانه‌اي داشت و اين بحران را با هوشمندي مديريت کردند. اما بودند گروه‌هاي تندرويي که همين تدبير رهبري را رعايت نکردند. سعه‌صدر و بلندنظري رهبري به حدي است که شنيدم که بعد از ترور خواهرزاده آقاي موسوي، آقا پيام تسليت براي آقاي موسوي دادند. از عواطف و بزرگواري آقا چنين حرکتي برمي‌آيد. اما برخي از علاقه‌مندان به ايشان متأسفانه کم تحملند.

گفته مي‌شد شما هم جزو حاميان آقاي موسوي بوديد. اگر به آن مقطع برگرديم، آيا هنوز هم بر سر رأي خود هستيد؟

بنده هيچ ارتباط تشکيلاتي با آقاي موسوي نداشتم و تنها براساس شناختي که از ايشان در دهه شصت و سال‌هاي سکوت 20ساله داشتم به ايشان رأي دادم. آقاي موسوي وقتي مي‌خواستند وارد انتخابات شوند با استقبال مناسبي ازطرف شوراي نگبهان و حتي شخص رهبر انقلاب مواجه شدند و با توجه به شخصيت تاريخي ايشان و اينکه نخست‌وزير امام بودند به ايشان رأي دادم. آقاي موسوي نخست‌وزير دولت مقام معظم رهبري در زمان رياست‌جمهوري ايشان بود. و من با اين دلايل نسبت به ايشان سمپاتي داشتم. در هيچ جلسه انتخاباتي و جايي هم شرکت نکردم. تنها ارتباط ما با ستاد آنها اين بود که سالن کنفرانس ساختمان مؤسسه اطلاعات را به آنها «اجاره» داديم و 36ميليون تومان هم از آنها بابتِ اجاره و ديگر امکانات گرفتيم. البته يک بار هم در جلسه‌اي که براي روزنامه‌نگاران حامي آقاي موسوي بود شرکت کردم. حتي ما پول ميوه‌هايي که در اين مراسم صرف شد، را از ستاد آقاي موسوي گرفتيم.

منبع: ويژه نامه گذر از فتنه؛ روزنامه همشهري