روایتی از دل بی‌قرار رهبر انقلاب برای حضور در تشییع سرباز دوست داشتنی سپاهش

«در اولین ساعات روز آقا تماس گرفتند و فرمودند: من دلم گرفته، دلم غم دارد، می‌خواهم بیایم تشییع پیكر پاك شهید آوینی»

کد خبر: ۷۵۶۰۲۰

سه‌شنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۸ / April 09, 2019

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو، 20 فروردین ماه سالروز به شهادت رسیدن مرتضی آوینی(شهید اهل قلم)، نویسنده، مستندساز و هنرمند برجسته انقلاب اسلامی است.

این سید اهل قلم  20 فروردین سال 72 در منطقه فکه در حال بررسی لوکیشن مستند «شهری در آسمان» به همراه «محمد‌سعید یزدان‌پرست» بر اثر اصابت ترکش مین باقیمانده از جنگ تحمیلی ایران و عراق به درجه  شهادت نائل آمد.

به همین بهانه مروری خواهیم داشت به ورز مراسم تشییع پیرک شهید آوینی و حال و های مقام معظم رهبری در آن روز که چند سال پیش در قالب کتاب «راز خون» منتشر شده بود:

«همه می‌دانستند آن روز مراسم خاكسپاری سید مرتضی آوینی است، قرار نبود آیت‌الله سید علی خامنه‌ای در این مراسم باشكوه شركت كنند، در اولین ساعات روز آقا تماس گرفتند و فرمودند:«من دلم گرفته، دلم غم دارد، می‌خواهم بیایم تشییع پیكر پاك شهید آوینی. من افتخار می‌كنم به وجود این بچه‌های نویسنده و هنرمندی كه در این مجموعه حوزه هنری تلاش می كنند. این آقای آوینی را آدم وقتی سیما و چهره نورانی‌اش را می‌بیند، همین‌طور دوست دارد به ایشان علاقمند بشود».
دل بی‌قرار رهبر در جست و جوی مروارید گم شده سپاهش بود، كه اینك بر دوش هزاران ایرانی مسلمان به سمت بهشت‌زهرا می‌رفت، و باز هم آقا صبور،‌ سنگین و سرافراز غم فراق یكی دیگر از مرواریدانش را به جان می‌خرید.

پیكر خونین و خسته سید مرتضی بر دوش امت حزب‌الله در مقابل حوزه هنری تشییع می‌شد،‌ در همین لحظه اتومبیل حامل مقام معظم رهبری در خیابان سمیه ایستاد،‌ آقا برای ادای احترام به شهید علی‌رغم مسائل امنیتی از ماشین پیاده شد،‌ كنار پیكر سرباز دلخسته خویش ایستاد، و زیر لب زمزمه نمود، «انا لله و انا الیه راجعون» نگاهی به اطراف انداخت، در جست و جوی خانواده شهید بود. آقا آرام و بی‌صدا در حالیكه چشم به تابوت سید مرتضی دوخته بود، به راه افتاد خیابان سمیه هنوز صدای گام‌های آهسته مقام معظم رهبری را به دنبال پیكر سربازش در ذهن دارد.
و چه سخت است،‌ كه سربازی را در مقابل چشمان مولا و مقتدایش به خاك بسپاری، و چه بغضی در دل دارد، سالاری كه فرزند،‌ سرباز و سردار فاتح قلبش را به خاك می‌سپرد.»