شاه حسینی:

از ترامپ ممنونم که من را به آرزویم رساند/ بهترین شیوه برای مقابله با دشمن افزودن به تخصص و علم است

کارگردان سینمای ایران در حالی که لباس سپاه پوشیده بود، گفت: از آقای ترامپ ممنونم که من را به آرزویم رساند تا لباس سپاه بپوشم.

کد خبر: ۷۵۷۳۵۲

دوشنبه - ۲۶ فروردين ۱۳۹۸ / April 15, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، انسیه شاه حسینی کارگردان سینمای ایران در حاشیه هم‌اندیشی هنرمندان بسیجی در حالی که لباس سپاه برتن کرده بود، در گفتگو با دفاع‌پرس اظهار داشت: از آقای ترامپ ممنونم که من را به آرزویم رساند تا لباس سپاه بپوشم چراکه در دوران دفاع مقدس خیلی تلاش کردم لباس سپاه بپوشم و این کار یکی از آرزو‌های من بود که توسط رئیس جمهور آمریکا محقق شد.

وی هنرمندان بسیجی را پاسداران واقعی انقلاب اسلامی دانست و ادامه داد: وقتی من لباس سپاه را پوشیدم یاد شهید حسین علم‌الهدی افتادم. او با توجه به اینکه دانشجوی تاریخ بود شخصیت بسیار چند لایه و حضوری چندوجهی داشت و واقعاً ایشان یک ظرفیت بود و فقط یک نیروی صرف نبود. ایشان در زمانی که آیین‌نامه و قانون اساسی مجلس خبرگان درحال تصویب بود، خیلی جنب‌وجوش و حضور فعالی داشت، ولی همین آدم در عملیات نصر در محاصره افتاد و در نهایت مظلومیت و در سکوت به شهادت رسید و گفت: ما فقط به تکیلف عمل می‌کنیم و نتیجه با خداست.

این کارگردان سینما به مسئله تروریست خواندن سپاه توسط دولت آمریکا اشاره کرد و ادامه داد: این اتفاق اتفاقاً خیلی خوب شد و من خیلی خوشحال شدم بخاطر اینکه آمریکایی‌ها به قدری از توان سپاه ما می‌ترسند و وحشت دارند که در کابوس شبانه سپاهیان ما را به عنوان تروریست می‌بینند و این نشان از قدرت ماست.

شاه‌حسینی پوشیدن لباس سپاه را نوعی اعلام موضع به دشمنان دانست و افزود: بهترین شیوه برای مقابله با دشمن به فرموده مولا علی (ع) افزودن به تخصص و علم‌مان است. در همین راستا بچه‌های هنرمند توانایی‌های زیادی دارند، اما متاسفانه حمایت نمی‌شود و آن‌ها را جدی نمی‌گیرند به همین خاطر توان و نیروی آن‌ها ظهور و بروز پیدا نمی‌کند.

وی به نقش هنرمندان متعهد در اعتلای هنر متعالی تاکید کرد و ادامه داد: اگر شرایط برای هنرمندانی که توان و قدرت هنرنمایی دارند ایجاد شود؛ واقعاً ایثارگرانه مثل بچه‌هایی که در دوران جنگ معبر باز می‌کردند و جلو می‌رفتند در عرصه سینما تاثیرگذاری می‌کردند البته از این عزیزان حمایت نمی‌شود و همانند سربازی هستند که اسلحه به آن‌ها داده نمی‌شود. به نوعی بنی‌صدر‌های زمان مانع از شلیک فرهنگی بچه‌های بسیجی شده‌اند.