فلسفه تحريم جنگ در ماه هاى حرام چيست؟

تحريم جنگ در اين چهار ماه يكى از طرق پايان دادن به جنگ هاى طويل المدت، و وسيله‏اى براى دعوت به صلح و آرامش بود.

کد خبر: ۷۵۹۴۵

دوشنبه - ۲۴ خرداد ۱۳۸۹ / June 14, 2010

در سوره توبه آيه 36 مى‏خوانيم «انّ عدّة الشّهور عنداللّه اثنا عشر شهراً فى كتاب اللّه يوم خلق السّموات و الارض منها اربعة حُرُم» (تعداد ماهها نزد خداوند در كتاب (آفرينش) الهى از آن روز كه آسمانها و زمين را آفريده دوازده ماه است كه از آن، چهار ماه، ماه حرام است [و جنگ در آن ممنوع مى‏باشد])

در اينجا اين سؤال مطرح مى‏شود كه چرا در چهار ماه (ماههاى ذى‏القعده، ذى‏الحجّة، محرم و رجب) جنگ حرام است؟

تحريم جنگ در اين چهار ماه يكى از طرق پايان دادن به جنگهاى طويل المدت، و وسيله‏اى براى دعوت به صلح و آرامش بود، زيرا هنگامى كه جنگجويان چهار ماه از سال اسلحه را به زمين بگذارند و صداى چكاچك شمشيرها يا صفير گلوله‏ها خاموش شود و مجالى براى تفكر و انديشه به وجود آيد احتمال پايان يافتن جنگ بسيار زياد است.

هميشه ادامه يك كار با شروع مجدد آن پس از خاموشى تفاوت دارد و دومى به مراتب مشكلتر است، فراموش نمى‏كنيم كه در دوران جنگهاى بيست ساله ويتنام چه اندازه زحمت مى‏كشيدند تا يك آتش بس بيست و چهار ساعته در آغاز سال نو مسيحى يا مانند آن به وجود آورند، ولى اسلام براى پيروان خود در هر سال يك آتش بس چهار ماهه اعلام مى‏دارد و اين خود نشانه روح صلح طلبى اسلام است.

ولى اگر دشمن بخواهد از اين قانون اسلامى سوء استفاده كند و حريم ماههاى حرام را بشكند اجازه مقابله به مثل به مسلمانان داده شده است.

«تفسير نمونه»

/انتهاي پيام/