درآمد‌های نفت ایران به ازای هر ایرانی در شرایط تحریم

در بودجه سال ۹۷ میزان صادرات نفت، گاز و میعانات گازی حدود ۹۶ هزار میلیارد تومان پیش‌بینی شده بود، یعنی به ازای هر ایرانی ماهانه حدود ۱۰۰ هزار تومان.

کد خبر: ۷۵۹۴۶۰

چهارشنبه - ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۸ / April 24, 2019

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، محمدحسن قدیری ابیانه، کارشناس مسائل سیاسی‌ مطلبی که برای فارس ارسال کرده به بررسی درآمد‌های نفتی ایران به ازای هر ایرانی در ماه و همچنین تاثر تحریم نفت ایران بر اقتصاد کشورمان از منظری جدید پرداخته است که متن آن بدین شرح است:

سال‌هاست مقام معظم رهبری بر ضرورت اقدام جهت کاستن از وابستگی اقتصاد کشور به نفت تأکید می‌فرمایند به نحوی که اگر روز خواستیم درب چاه‌های نفت را ببندیم بتوانیم،، اما درآمد حاصل از نفت خداداد و راحتی استفاده از آن، دولت‌ها و حتی مردم را ترغیب نکرد که به این رهنمود عمل کنند. اینک آمریکا دارد تلاش می‌کند صادرات نفت ایران را به صفر برساند و ایران را از این درآمد محروم کند. اما شاید آمریکا بدون اینکه خود بداند دارد زمینه عدم اتکاء اقتصاد ایران به نفت را فراهم می‌آورد.

ما باید به این توطئه به عنوان یک فرصت بنگریم و تلاش کنیم تا این تهدید و تحریم را به فرصتی برای رهایی اقتصاد کشور به نفت مورد استفاده قرار دهیم و در راستای تحقق اقتصاد منهای نفت تلاش کنیم و مطمئن باشیم که رسیدن اقتصاد ایران به اقتصاد بدون صادرات نفت می‌تواند ان‌شاالله به جهان بدون آمریکا منتهی شود.
البته آن‌ها نخواهند توانست صادرات نفت ما را به صفر برسانند، اما در کوتاه مدت می‌توانند موجب کاهش صادرات آن شوند.
اما میزان صادرات نفت ایران چه مقدار بوده و هست؟
آمار مربوط به صادرات و میزان درآمد حاصله از صادرات نفت مرتبا اعلام می‌گردد و درآمد حاصل از فروش نفت در طول یک سال همواره رقم نجومی بوده که تشخیص عینی از اندازه آن برای عموم مردم به سادگی میسر نیست.
اما اگر میزان صادرات نفت را بر حسب هر ایرانی در هر ماه محاسبه کنیم میزان آن برای مردم کشورمان محسوس خواهد شد.
● با تقسیم درآمد‌های سالانه حاصل از صادرات نفت به جمعیت ۸۰ میلیون نفری کشور و تقسیم نتیجه به ۱۲ماه، میزان آن به ازای هر ایرانی در هر ماه به دست می‌آید؛
●تولید روزانه ۴ میلیون بشکه نفت در قبل از تحریم‌ها یعنی به ازای هر ایرانی ماهانه یک و نیم بشکه؛
●صادرات روزانه ۲۳۰۰۰۰۰ بشکه نفت در روز یعنی به ازای هر ایرانی ۸۶% یک بشکه در هر ماه
●صادرات نفت به ازای هر ایرانی در قبل از انقلاب ۵ برابر صادرات نفت به ازای هر ایرانی بعد از انقلاب است (قبل از تحریم)؛
●صادرات نفت در کویت و قطر و امارات به ازای هر تبعه آن‌ها در یک سال معادل ۶۰ سال صادرات نفت هر ایرانی است؛
●صادرات نفت در عربستان به ازای هر تبعه آن کشور بیش از حدود ۱۲ سال صادرات نفت یک ایرانی است.
●بودجه عمومی ایران (مصوب سال ۹۷) معادل ۴۶۲ هزار تومان به ازای هر ایرانی در هر ماه است. (بودجه عمومی شامل درآمد‌های صادرات نفت، گاز، میعانات گازی، معادن، مالیات، گمرک، جریمه‌ها و نیز وام‌های داخلی و خارجی، فروش کارخانجات دولتی و عمده سود خالص شرکت‌ها و بانک‌های دولتی است و محل تآمین بودجه قوای مجریه، مقننه، قضائیه، نیرو‌های نظامی و انتظامی و .. از این بودجه تآمین می‌گردد)؛
●در شرایط تحریمی قبل از لغو مجوز‌های موقت، صادرات نفت ایران حدود یک میلیون بشکه اعلام شده که یعنی به ازای هر ایرانی در هر سه ماه کمتر از یک بشکه. (با کسر ۱۴ و نیم درصد سهم شرکت نفت بابت هزینه‌ها و پروژه‌ها)
●در بودجه سال ۹۷ میزان صادرات نفت، گاز و میعانات گازی حدود ۹۶ هزار میلیارد تومان پیش‌بینی شده بود، یعنی به ازای هر ایرانی ماهانه حدود ۱۰۰ هزار تومان.
با توجه به مطلب بالا جبران درآمد ماهیانه ۱۰۰ هزار تومان به ازای هر ایرانی کار مشکلی نخواهد بود و این امر با رونق تولید در کشورمان که وسعت آن بیشتر از مجموعه وسعت کشور‌های فرانسه، آلمان، انگلیس، ایتالیا و اسپانیاست کار مشکلی نیست.
با کاهش تعطیلات مناسبتی، بالا بردن ساعات مفید کاری، تقویت فرهنگ و وجدان کاری، سوق دادن سرمایه‌ها به سمت تولید، ترغیب فرهنگ ترجیح کالای ایرانی به کالای خارجی و نیز رعایت الگو‌های مصرف و پرهیز از اسراف می‌توان درآمد‌های حاصل از نفت را جبران کرد. رسیدن به این هدف نیازمند مشارکت همه مردم و مسئولان است.
مشارکت عمومی برای کمک به سیل زدگان نمونه بسیار خوبی از بسیج و مشارکت عمومی برای جبران مشکلات است و نشان می‌دهد که در شرایط دشوار همه پا به میدان عمل می‌گذارند. البته دشمن نمی‌تواند صادرات نفت ایران را به صفر برساند، اما عقل حکم می‌کند چنین احتمالی را نیز مد نظر قرار دهیم.
در اینجا ذکر این نکته ضروری است که با توجه به تحریم‌های گسترده نفتی و نیز سیل مهیبی که همگی شاهد آن بودیم و خسارات ناشی از آن و ضرورت بسیج امکانات برای جبران این خسارات، باید همگی با درک شرایط اقتصادی کشور "مطالبه‌گری" را به "مسئولیت‌پذیری" تبدیل کنیم و خود را "راه‌حل" بدانیم و نه "صورت مسئله".