میزبانی یک گالری از معاند فراری!

یک گالری در تهران اقدام به برگزاری نمایشگاه آثار یک فرد دین ستیز و معاند نمود.

کد خبر: ۷۶۰۷۷۲

سه‌شنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۸ / April 30, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، کیهان نوشت: سال ۹۲ بود که نام «یداله رویایی» به عنوان مهمان ویژه جشنواره شعر فجر اعلام شد! یعنی قرار بود مدیحه سرای رژیم پهلوی و فردی که در آثارش به ارزش‌های دینی، انقلاب و امام خمینی (ره) توهین کرده بود، در صدر جشنواره‌ای منسوب به دهه فجر بنشیند. البته، با هشدار‌ها و انتقادات رسانه‌های دلسوز، حضور این هتاک فراری در جشنواره شعر فجر لغو شد.

اما برگزاری نمایشگاه نقاشی‌های رویایی در یک گالری دارای مجوز دولتی و فعال تحت نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نشان داد که احیای این عنصر، به عنوان بخشی از پروژه مطرح کردن وابستگان به دربار پهلوی، با قوت زنده است و مسئولان مربوطه و ناظران عرصه فرهنگ، در خواب! ضعف نظارت به حدی است که حتی عکس این فرد هتاک و ضددین بر پوستر‌های تبلیغاتی نمایشگاه مذکور درج شده است.

روزنامه کیهان قبلا در صفحه پاورقی ۱۴ و ۱۵ دی ۱۳۸۱ زندگی‌نامه مستندی را درباره «یدالله رویایی» منتشر کرد و در آن به بررسی پیوند‌های تنگاتنگ رویایی با رژیم پهلوی در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ و از جمله حضور در مناصبی مانند رئیس‌حسابداری تلویزیون ملی، مشاور هنری فرح پهلوی، مدیرکل امور مالی وزارت دارایی رژیم طاغوت، سرپرستی کمیسیون شعر و ترانه رادیو و تلویزیون، عضویت در کمیته برگزاری جشن هنر شیراز و ... پرداخته بود. وی همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی از کشور فرار کرد و در فرانسه اقامت گزید. رویایی در طول چند دهه ضمن حمایت از جنایات گروهک‌هایی مانند منافقین و دیکتاتور‌های معزول کشور‌های عربی (قذافی و مبارک) سخیف‌ترین توهین‌ها را به اسلام، قرآن کریم، پیامبر اکرم (ص) و ائمه‌معصومین (ع)، بزرگان و مشاهیر ادبیات ایران (مولوی، عطار و...)، الهیت و عرف و اخلاق ملت ایران روا داشته است. وی مبتذل‌نویسی را از افتخارات خود می‌داند.

با توجه به این سابقه و ضمن این نکته که کیهان قبلا بار‌ها سوابق وی را منتشر کرده و در دسترس عموم قرار داده بود، باید بررسی شود که چه کسانی و با چه هدفی، به برگزاری نمایشگاه آثار رویایی مجوز داده اند؟

گفتنی است، برخی از گالری‌ها، محیط‌هایی برای ترویج هنر پوچگرا و ضداخلاقی هستند. حتی این گالری‌ها بار‌ها آثار افرادی، چون «پرویز تناولی» که او نیز یک مجسمه ضداخلاق و درباری بود را برپا کرده‌اند. چندی پیش نیز مجموعه آثاری مستند درباره چهره‌های هنری وابسته به رژیم پهلوی در گروه سینمایی هنر و تجربه به نمایش درآمد. همه این موارد و تحرکات، در جهت گسترش لیبرالیسم فرهنگی و اقتصادی است.