۷ مدالیوم خانه تئاتر به برگزیدگان اعطا شد/ اعتراض علی نصیریان به تأخیر ۲ ساعته مراسم

آیین اختتامیه شانزدهمین هفته تئاتر با تأخیر ۲ ساعته در حالی در برج میلاد تهران برگزار شد که ۷ برگزیده مدالیوم‌های خود را از خانه تئاتر دریافت کردند.

کد خبر: ۷۶۲۰۷۵

دوشنبه - ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ / May 06, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، آیین اختتامیه شانزدهمین هفته تئاتر که به همت خانه تئاتر و با حضور هنرمندان قدیم و جدید تئاتر شب گذشته (یکشنبه پانزدهم اردیبهشت ماه) در برج میلاد تهران برگزار شد.

آغاز این مراسم با تأخیر دو ساعته همراه شد و اعتراض هنرمندان و رسانه ها را دربرداشت. از جمله هنرمندان برجسته حاضر در این مراسم پیشکسوتانی همچون علی نصیریان، محمدعلی کشاورز و از جمله مسئولان جشنواره و خانه تئاتر و شهرام کرمی، مدیرکل هنرهای نمایشی بودند.

بهناز نازی و فرهاد آییش مجریان برنامه در ابتدای مراسم پیام روز جهانی تئاتر را خواندند.

محمودرضا رحیمی دبیر جشنواره در ابتدا با پوزش تأخیر پیش آمده و اینکه کوتاهی از حمیدرضا نعیمی کارگردان برنامه نبوده است، گفت: ما در هفته گذشته ۲۱۸ ساعت برنامه اجرا کردیم. 18 برنامه از سوی انجمن های پانزده گانه با سه غایب، بیست ورکشاپ، هشت جلسه گفت و گو و ۱۴ساعت برنامه بیرونی و ... داشتیم.

ایرج راد نیز در ادامه از تآخیر پیش آمده عذرخواهی کرد. سپس شهرام گیل آبادی نیز روی صحنه حضور پیدا کرد و گفت: تئاتر عالیترین گفت و گوی انسانی است ما عشق را روی سالن ها پیدا کردیم و آن را ادامه می‌دهیم. تا زمانی دور هم باشیم تئاتر زنده و پایا خواهد ماند.

*نخستین مدالیوم: عباس جوانمرد
اولین مدالیوم خانه تئاتر به عباس جوانمرد تعلق گرفت. روح الله جعفری که به نمایندگی عباس جوانمرد برای دریافت جایزه او روی صحنه حاضر شد، پیام جوانمرد را از کانادا خواند. وی در این پیام آورده بود که حال تئاتر خوب نیست و براستی مشخص نیست تئاتر زندگی است یا زندگی تئاتر است؟ میبایست با کمک تئاتر به رفع معضلات بپردازیم، تئاتر به ما و عطوفت ما نیاز دارد‌.

*دومین مدالیوم: بهرام بیضایی
بهزاد فراهانی به نمایندگی از بهرام بیضایی روی صحنه حاضر شد و جایزه او را دریافت کرد. فراهانی پشت تریبون قرار گرفت و گفت: صحبت راجع به فیلسوف و معلم هنر ایران سخت است، من هم پشت تریبون تلخ می‌شوم اما این سوال در ذهن هنرمندان پیش می آید که چرا؟ این چرایی را چه کسی جواب میدهد؟ ما بزرگترین سرمایه قرن خود را تقدیم به سانفرانسیسکو کرده‌ایم! من سالها منزلم روبروی منزل بیضایی بوده اما او را نمیتوانم با معلم‌های دیگر مقایسه کنم، هیچ ثانیه عمر او جز در راه هنر و سینما و تئاتر و تاریخ ایران نگذشته است.

وی افزود: ما گوهری را از دست دادیم هر چند زندگی میکند اما خودمان او را به خارج فرستادیم. او چه کرده است او هم جامعه را نقد کرده و چشم مردم بوده است؟ خواهشم از بزرگان اندیشه و سیاست این است که او را به کشورش برگردانند، سوگند میخورم تئاتر شهر ما و سنگلجمان بدون عطر او و عطر کشاورز و نصیریان کمرنگ است.

سومین مدالیوم: محمدعلی کشاورز
جایزه محمدعلی کشاورز را اسماعیل خلج به او تقدیم کرد.

در ادامه آرش شهریار نوازنده سنتی تار و تنبور قطعاتی برای حضار نواخت.

چهارمین مدالیوم: علی نصیریان

جایزه علی نصیریان را پرویز پورحسینی به او تقدیم کرد. نصیریان در سخنانی گفت:  خوشبختم که خانواده ما آنقدر گسترده شده هفته پرباری را خانه تئاتر برگزار کرده است‌. یاد عباس جوانمرد و بیضایی بسیار به جا بود، چون عباس جوانمرد یکی از رکن‌های تئاتر جدید ایران است.

وی ادامه داد: ما زمانی یک لاله زار داشتیم که آقای نصر و نوشین آن را ایجاد کردند و سبک و شیوه خود را داشتند. نوشین نقطه عطف تئاتر ما است، یکی از کسانی که ماقبل ما بود عباس جوانمرد بود، بنابراین یاد کردن از او و حرمتش بجا بود‌. حرف های آقای فراهانی درباره بازگشت بهرام بیضایی نیز بحق بود و من هم این درخواست را دارم و آن را امضا میکنم.

نصیریان در پایان خطاب به مسئولان هفته تئاتر نیز گفت: اختتامیه و مراسم های شما همه خوب بود منهای دو ساعت تاخیر!

پرویز پورحسینی نیز پشت تریبون گفت: من دو سال برای خانه سینما و چند سال برای خانه تئاتر کار کردم، اما رفتار صنفی با من خوب نبود و دل شکسته شدم. حرفم این است که قدر افراد را بدانیم تا دل شکسته نشوند، جایگزین بزرگان قد کوتاهانی می‌شوند که شاید به خوبی قبلی ها نباشند.

در ادامه مراسم از فرهاد دهنوی، میثم عبدی و علی جعفری از اصحاب رسانه یاری گر خانه تئاتر در این هفته با تندیس و لوح افتخار و با حضور شهرام گیل آبادی و محمودرضا رحیمی تقدیر شد.

شهرام گیل آبادی درباره ماسک و مدالیوم خانه تئاتر توضیح داد: اصل این ماسک در غاری در پل دختر در یکی از گنجینه‌های ایران ما کشف شد. این ماسک برای هزاره اول قبل از میلاد است، دو ماسک دیگر نیز از آن هست که یکی مدالیوم ما است. بنابراین قرار شد از این ماسک به عنوان تندیس و مدالیوم بهره گرفته شود.

*پنجمین مدالیوم: ژاله علو

اصغر همت درباره ژاله علو گفت: خوشحالم که اینجا دعوت شدم تا مدالیوم خانه تئاتر را به بانوی تئاتر، سینما، تلویزیون و دوبله تقدیم کنم البته ما این افتخار را نداشتیم حضور گرمشان را روی صحنه ببینیم اما هیچکس سریال روزی روزگاری را که کنار خسرو شکیبایی عزیز خلق کردند، از یاد نمیبرد.

سپس ژاله علو پشت تریبون گفت: تمام وجودم و سال های عمرم از همه مردمی که با من بودندو به من انرژی دادند، سپاس است. ان‌شاءالله باز هم خداوند نیرو دهد تا در خدمت شما در هر کجای جامعه هنری باشد البته با عرض معذرت تئاتر دیگر نمیتوانم اما سینما، رادیو و دوبله همیشه هستم و به یاد مردم خوب کشورم خواهم بود و امروز خستگی سال هایم از تن بدر کردم.

*ششمین مدالیوم: محمود دولت آبادی

پسر محمود دولت آبادی، فرهاد دولت آبادی روی صحنه آمد و جایزه پدرش را دریافت کرد.

اصغر همت پشت تریبون گفت: این یک جایزه و هدیه کاملا تئاتری برای دولت آبادی جوان اول تئاترهای دهه چهل با کارگردان سخت گیری چون عباس جوانمرد است. او اولین قصه هاش به نام «ته شب» در مجله آناهیتا چاپ شد. این نویسنده ریشه در تئاتر دارد و اول یک تئاتری است.

در ادامه مراسم از قباد شیوا از پیشکسوتان هنر گرافیک توسط ابراهیم حقیقی تقدیر شد.

شیوا پشت تریبون اظهار داشت: یکی از لحظاتی که در زندگی به شیرینی تجربه کردم، طراحی پوستری تئاتر بود که به نظر من فاصله بین اجرا و مردم را از بین می‌برد و این نوید را می‌دهد که یک تئاتر اجرا خواهد شد و من خوشحالم که بخشی از این کار را انجام داده ام.

حقیقی تاکید کرد: پوستر خاطرات و کابوس های یک جامعه دار به کارگردانی علی رفیعی از هنرهای شیوا بوده است.

آخرین مدالیوم: ایرج راد

اعضای هیئت مدیره خانه تئاتر از جمله ایرج راد، مریم کاظمی، مریم معترف، مسعود دلخواه، حمیدرضا نعیمی، شهرام گیل آبادی، اصغر همت، شهرام کرمی، محمودرضا رحیمی و مهدی قلعه بر صحنه حاضر شدند تا مدالیوم خانه تئاتر را به ایرج راد اهدا کنند.

راد در ادامه گفت: آنچه انجام داده ام برای تئاتر بوده است، زیرا عاشق آن هستم و طی تمام سال های حضورم در عرصه نمایش تلاش کردم اگر خدمتی در توانم هست انجام دهم.

وی تاکید کرد: در ۱۱ ساله توانستم عمارت خانه تئاتر را به سرانجام برسانم امیدوارم که مبارک خانواده تئاتر باشد و از این فضا بهترین استفاده ها را ببرند.