در محضر ماه-۷

شریفی: هیئت‌های دانشجویی حمایت مضاعف و بی هزینه می‌خواهند/ مسئولین اگر کمک نمی‌کنند لااقل راه را بند نیاورند

مسئول هیئت دانشجویی دانشگاه شریف گفت:حمایت مضاعفی که گروههای جهادی و هیات های دانشجویی از مسئولین می‌خواهند خیلی پیچیده و هزینه‌بردار نیست، صرفاً می‌خواهیم اعتماد شود و میدان بدهند، اگر داده نمی‌شود لااقل راه را بند نیاورند.

کد خبر: ۷۶۶۲۱۹

چهارشنبه - ۰۱ خرداد ۱۳۹۸ / May 22, 2019

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، امین شریفی، مسئول هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف عصر امروز در دیدار رمضانیه دانشجویان با رهبر انقلاب، به نمایندگی از هیات های دانشجویی  وجهادی به سخنرانی پرداخت.

متن کامل سخنرانی به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز به نمایندگی از جریانی سخن می‌گویم که بارزترین نمود جوان پرشور مومن انقلابی ست. جریانی که خودجوش است؛ منتظر دستور و ابلاغ نیست و ۲۸ اسفند هم که باشد، ببیند سیل آمده، راهی گلستان می‌شود نه مثل مدیری که می‌گذارد بعد از سیزده به در که از تعطیلات برگشته، تازه کارتابلش را چک کند که‌ای بابا! چه حیف! سیل آمده؟ برویم ببینیم برای این رعیت‌ها چه می‌شود کرد؟! انگار هنوز عهد قجر و پهلوی ست و خبر ندارد ۴۰ سال است مردم‌سالاری دینی روی کار آمده.

جریان خودجوش انقلابی که یکی از مظاهر تام آن هیأت‌های دانشجویی و گروه‌های جهادی ست، قطعاً دارد در کف جامعه و دانشگاه‌ها میدان‌داری می‌کند نه آن مدیر کذا!

ویژگی‌ها: معنوی، سیاسی، اجتماعی

این جریان ویژگی‌های شگفت‌انگیزی دارد. جذب حداکثری می‌کند، ولی بدون حرکت‌های زرد و کوتاه آمدن از ارزش‌های دینی. اتفاقاً، بزرگترین تجمعات دانشگاه‌ها مانند اعتکاف‌ها و احیای شب‌های قدر را، آن هم در مساجد دانشگاه‌ها شکل می‌دهد. جذب حداکثری‌ای که تن بنیانگذاران دانشگاه‌ها را که میخواستند با تاسیس دانشگاه از جامعه‌ی ایرانی دین‌زدایی کنند در گور می‌لرزاند.

جریان خودجوش، مومن است. یعنی به ریشه‌های عمیق دینی تعلق دارد، به جای فرهنگسراها، مسجدمحور است و با استفاده از شبکه گسترده‌اش در سطح کشور محتوای انقلابی را با تخاطب واقعی با مردم به سرعت می‌رساند.

جریان جوانان انقلابی، سیاسی ست، ولی جناحی نیست. به همین خاطر است که در فتنه ۸۸، یکی از بزرگترین چالش‌های سیاسی عهد جمهوری اسلامی، می‌بینیم چپ و راست وفادار به انقلاب در هیات‌ها دور هم جمع می‌شوند.

اما سوال اینجاست چه ویژگی بنیادینی باعث چنین نتایجی شده است؟ چه اصل راهبردی در همین هیأت‌های دانشجویی و گروه‌های جهادی توانسته کاری کند با حفظ تمام اصول مذهبی، این چنین مورد استقبال گسترده قرار گیرد؟ به زعم بنده: درد مردم را داشتن، اصالت به خدمت به مردم دادن، مردمی بودن انقلاب و اسلام را به نمایش گذاشتن و در یک کلام: جهت‌گیری و اثرگذاری اجتماعی داشتن! جریان خودجوش انقلابی منتظر یافتن نقطه احتیاج مردم است تا به میدان خدمت به، ولی نعمتان بشتابد. هویت خود را از خدمت به دستگاه اهل‌بیت به دست آورده و این خدمت او را به تکرار رفتار توجه به مردم و مستضعفین توسط اهل بیت می‌کشاند.

ما معتقدیم اسلام همه‌ش سیاست ست؛ ما هیات‌ها و جهادی‌ها سیاسی هستیم، اما با یک نگاه جامع و عمیق. معتقدیم وقتی توجهات را صرفاً به سیاست به آن معنای جناحی و حزبی بدهیم نتیجه می‌شود مثل ترکیب سخنرانان ۲۰، ۳۰ سال گذشته همین جلسه که عمدتاً وجهه جهت‌گیری اجتماعی انقلاب را به اندازه مسائل دیگر مورد توجه قرار نداده اند.

جریان خودجوش انقلابی فعالیت اجتماعی را مهم می‌داند، چون جوانان را در یک فضای غیرگلخانه‌ای رشد می‌دهد و تربیت نیروی انسانی جوری را ترتیب میدهد که می‌تواند در مدیریت کلان کشور به کار گرفته شود. آقا! حسن باقری آن همه حماسه را تا ۲۶ سالگی اش خلق کرد! یعنی دقیقاً هم سن بنده! ....

جریان خودجوش درد مردم برایش مساله است. زلزله اگر بیاید به بم و آذربایجان و کرمانشاه می‌رود، سیل اگر بیاید به گلستان و لرستان و خوزستان می‌رود و حقیقتاً ناز شست تدبیر حاج قاسم سلیمانی که زد وسط خال وقتی گفت: موکب‌های اربعین، به یاری مردم سیل زده بشتابند. این همان دیدن کارکرد اجتماعی هیات هاست.

مسجدی مسجد است که بگوید من میخواهم یک درد را دوا کنم. بگوید می‌خواهم اشتغال منطقه‌ی حول خودم را حل کنم، بگوید قرض الحسنه می‌زنم تا مردم علاوه بر نماز و مناجات برای مساله معیشتان هم سراغ من بیایند. بگوید به مساله آسیب‌های اجتماعی می‌پردازم، به ازدواج جوانان، به خانواده می‌پردازم. مثل مسجد امیرالمومنین منطقه کهنز تهران که توسط تعدادی رزمنده تاسیس شد و با فعالیت اجتماعی توأمان با تاکید بر اعتقادات دینی، علاوه بر پرداختن به مراسمات مذهبی، قرض الحسنه درست کرده برای مردم، به تربیت و اشتغال پرداخته، شهید مدافع حرم هم تقدیم انقلاب کرده. این یکی از نمونه‌های درست است که به برکت انقلاب هزاران نمونه دیگر در گوشه و کنار کشور دارد. ما جوانان انقلابی باید پرچم فعالیت اجتماعی را جوری بالا ببریم تا کار به جایی برسد که هر کسی جوان انقلابی دید یاد خدمت به مردم بیفتد.

حمایت مضاعف

اما با این ویژگی‌ها و آثار راهبردی، جریان‌های خودجوش انقلابی جدی گرفته نمی‌شوند. نزد برخی مسئولین معمولاً یک NGO نسبت به یک هیأت یا گروه جهادی ارج و قرب و اعتبار بیشتری دارد! هنوز نگاه برخی مسئولین که این کارکرد‌های اجتماعی را نفهمیده اند نسبت به هیأت یک جا برای تخلیه روحی و نسبت به اردوی جهادی یک سفر تفریحی‌ست. شما دو سال پیش در دیدار با مدال‌آوران دانشگاه شریف خطاب به مسئولین دانشگاه شریف و سایر دانشگاه‌ها فرمودید باید حمایت مضاعف از جوانان مومن انقلابی صورت بگیرد. آیا الان رویشان می‌شود که چند خطی گزارش از اطاعت دستور صریح شما بدهند؟ نه تنها حمایت مضاعفی در کار نبوده بلکه گاهی اوقات تخریب مضاعف هم کرده اند. مگر نفرمودید که کار باید دست انقلابی‌ها باشد، اما با این توجیهات که: ببینید انقلابی‌ها که در هر صورت پای انقلاب می‌ماند، پس بگذارید با دادن کار به غیر انقلابیون و برگزاری اردوی مختلط و کنسرت و رها کردن حجاب خاکستری‌ها را جذب انقلاب کنیم، حزب اللهی‌ها را پس می‌زنند.

حمایت و پشتیبانی و درآوردن هیأت‌های دانشجویی و گروه‌های جهادی از این وضعیت رهایی در ساختار‌های فعلی از مطالبات ماست. این که با تاکید جنابعالی در دوره‌ی جدید نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌ها و سازمان تبلیغات اسلامی از طریق مراجعی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی ظرفیت‌های قانونی مناسبی ایجاد شود و یک حمایت جدی و بدون نگاه تصدی گرایانه و نابودگر خودجوشی و منطبق با نیاز هیات‌های دانشجویی و گروه‌های جهادی که دامنه فعالین و مخاطبین بسیار بیشتری از بقیه تشکل‌ها دارد، صورت گیرد. جریان مومن انقلابی حمایت مضاعف می‌خواهد که شما به آن هویت و شخصیت دهید. با تبیین جایگاه و وظیفه هیات‌های دانشجویی و گروه‌های جهادی، توجهات را به سمت چنین ظرفیت عظیمی جلب کنید. حمایت مضاعفی که از مسئولین می‌خواهیم خیلی پیچیده و هزینه‌بردار نیست، صرفاً می‌خواهیم اعتماد شود و میدان بدهند، اگر داده نمی‌شود لااقل راه را بند نیاورند.

جمع‌بندی

بنده میتوانستم در این متن به خطر انحراف تفکر و روحیه جهادی با ورود پولداران و متمولین و سلبریتی‌های سلفی‌بگیر بپردازم. از خطر هیأت سکولار بگویم. بگویم هیأت‌های دانشجویی، این رویش بعد از انقلاب اسلامی، تا به حال حتی یک دیدار هم با شما نداشته اند (مراسم اربعین صرفاً یک مراسم عزاداری عادی ست)؛ و ما هیات‌های دانشجویی تشنه‌ی تبیین و تعیین وظیفه هستیم، حتی اگر فرصت شد در همین جلسه تعریف مختصری از هیأت تراز انقلاب بفرمایید. میتوانستم بگویم گروه‌های جهادی نزدیک ۹ سال است انتظار یک دیدار ویژه با شما را دارند، اما مسئولین مربوطه بعد از کلی تلاش و پیگیری تا این لحظه مساعدتی نداشته‌اند و چه و چه و چه ....

اما سعی کردم به زعم خودم چراغی به قله‌ی کمتر دیده شده‌ی این دو رویش انقلاب اسلامی بیندازم: جهت‌گیری و اثرگذاری اجتماعی بر پایه معنویت و انقلابی‌گری. درسی که سید و سرورمان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام نشان دادند که: اعلموا اَن حوائج الناس من نعم الله علیکم فلا تملوا النعم فتتحول الی غیرکم (همانا حوائج مردم از نعمت‌های خداوند بر شماست پس از نعمت‌های الهی خسته نشوید که از شما سلب می‌شود و به دیگران محول می‌گردد)؛

و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته