با تلاش محققان؛

ترکیبات آب در ستاره دنباله‌دار، نظریه‌ها را به چالش کشاند

محققان با بررسی یک ستاره دنباله دار متوجه شدند، ترکیب ساختاری آبی که در این شیء آسمانی وجود دارد، مشابه زمین است.

کد خبر: ۷۶۶۹۰۰

يکشنبه - ۰۵ خرداد ۱۳۹۸ / May 26, 2019

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو،  گروهی از ستاره شناسان بین المللی در یک ستاره دنباله دار نزدیک زمین به نام ۴۶ P/Wirtanen آب با ترکیبی مشابه زمین کشف کرده‌اند.

محققان با استفاده از ابزار SOFIA ستاره دنباله دار مذکور را هنگام نزدیک شدن به زمین در دسامبر ۲۰۱۸ میلادی بررسی کردند. این ابزار در حقیقت رصد خانه‌ای است که به طور مشترک به مرکز هوا فضای آلمان و ناسا تعلق دارد و روی یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ مدل اس پی سوار است. به این ترتیب رصد خانه سیار می‌تواند هر رویداد فضایی را با دقت بیشتری رصد کند.

طبق یک نظریه قدیمی آب موجود در زمین به وسیله ستاره‌های دنباله دار یخی به وجود آمده است که از خارج منظومه شمسی نشأت گرفته‌اند. ستاره‌های دنبال دار از فضایی پر از گرد وغبار، یخ و مواد شیمیایی دیگر گذر می‌کنند و گاهی اوقات نیز با سیارات برخورد می‌کنند.

احتمالاً زمین زمانی به وجود آمده است که دو جسم آسمانی صخره‌ای با یکدیگر برخورد کرده‌اند. اما این دو جسم آسمانی آب اندکی داشته‌اند؛ بنابراین طبق این نظریه، ستاره دنباله دار حاوی مقدار آب با زمین برخورد می‌کند. به این ترتیب آب روی زمین به وجود آمد.

شواهد از شهاب سنگی که حامل آبی با ترکیبات مشابه زمین است، بسیار اندک است. در همین راستا ابزار SOFIA ستاره دنباله دار مذکور را زیر نظر گرفت و نسبت دو ماده تشکیل دهنده آب (هیدروژن و اکسیژن) را در آن بررسی کرد.

آبی که در زمین وجود دارد H۲O است که از دو اتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن به وجود آمده است. این اتم‌های هیدروژن حاوی یک پروتون هستند و نوترون ندارند.

نوع دیگری از آب که «آب سنگین» نیز نامیده می‌شود با ساختار اتمی یکسان وجود دارد که اتم‌های هیدروژن آن، یک پروتون و یک نوترون دارند. این شکل از آب دوتریم نام گرفته است. با مطالعه نسبت دوتریم به هیدروژن می‌توان از منبع آب اطلاعاتی به دست آورد.

به طور معمول نسبت دوتریم به هیدروژن در ستاره‌های دنباله دار بین یک تا ۳ برابر بیشتر از آب اقیانوس‌های زمین است. اما ستاره شناسان متوجه شده‌اند این نسبت در ستاره دنباله دار ۴۶ P/Wirtanen مشابه زمین است. چنین کشفی بحث و گمانه زنی درباره منبع آب زمین را گسترده‌ تر می‌کند.