گروه فرهنگی دانشجو بررسی می‌کند؛

مقابله با هیمنه فرهنگی العرییه و جم تی وی با «یوسف صدیق»

در نقطه مقابل شبکه الکوثر دو طیف از شبکه‌های عربی وجود دارند که فیلم و سریال عرضه می‌کنند؛ دسته‌ای که ضد فرهنگ و مخرب اخلاق هستند مانند جم تی وی که متعلق به صهیونیست هاست و دسته‌ای از شبکه‌ها که بیشتر به دنبال تحمیل تاریخ خود و عقده گشایی هستند.

کد خبر: ۷۶۸۰۹۳

شنبه - ۱۱ خرداد ۱۳۹۸ / June 01, 2019

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو، توجه به ابعاد ژئوکالچر و حرکت بر اساس علایق مشترک در حوزه تمدنی پیرامون کشور می‌تواند ملت‌های یک منطقه را به یکدیگر نزدیک سازد. همسایگان غرب و جنوب ایران کشور‌های عربی هستند و جمعیتی بیش از ۳۵۰ میلیون نفر را به خود اختصاص داده اند.
ارائه مفاهیم اسلامی و ترویج معرفت و بصیرت دینی در قالب هنر و سبک زندگی یکی از مزیت‌هایی است که سریال‌های تاریخی می‌توانند به همراه داشته باشند. حال اگر همین سریال‌ها به زبان عربی و برای طیف وسیعی از مردم عرب زبان از غرب آسیا تا اروپا و شمال افریقا پخش شود همه آنان می‌توانند از این تولیدات فرهنگی ارزشمند بهرهمند شوند. زیرا این آثار زمانی بهتر درک و دریافت می‌شوند که به زبان مادری هر ملت ارائه شود. این مهم را برای همسایگان عرب شبکه الکوثر به عهده گرفته است.

دریچه‌ای به سینمای ایرانی

یک مزیت این اقدام آشنا شدن کشور‌های همسایه با سینما و تلویزیون متفاوت ایران است چرا که از شاخصه‌های تولید آثار هنری چه در سیما و چه سینمای ایران بعد از انقلاب اسلامی همین توجه به ابعاد معنوی و اثرگذاری فکری محصولات فرهنگی بوده که وجه تمایزی جدی با آثار هنری سینما و تلویزیون‌های دیگر در دنیا دارد. برای مثال فیلم‌هایی مانند مریم مقدس، ایوب پیامبر، ملک سلیمان و ... رویکرد‌هایی کاملا متفاوت از سینمای دیگر کشور‌ها دارد.
مردم کشور‌های همسایه و اشخاصی که به زبان عربی مسلط هستند اگر از آثار سینمایی مبتنی بر تحریکات جنسی و پول پرستی و درنهایت اخلاق زدایی بیزار باشند می‌توانند از طریق این شبکه به آثار خوبی دسترسی داشته باشند.
از این رو زمانی که شبکه ماهواره‌ای الکوثر اقدام به دوبله و پخش این قبیل فیلم و سریال ها، برای جهان عرب می‌کند آنان می‌توانند به راحتی و بدون نیاز به خواندن زیرنویس ترجمه ها از این آثار بهره‌مند شوند. آثار ارزشمندی مانند سریال امام علی (ع)، یوسف پیامبر (که در نسخه دوبله شده عربی آن به یوسف صدیق عنوان شده)، مختار نامه، مردان آنجلس و آثار مشابه آن‌ها می‌توانند در ارتقای معرفت بسیار تاثیرگذار باشند.
دوبله و در دسترس قرار دادن این سریال‌ها برای عرب زبانان، مکمل زحمات هنرمندان بزرگی مانند داوود میرباقری و مرحوم فرج الله سلحشور است که چنین آثار ارزشمند هنری و اسلامی را با درون مایه‌ای از اخلاق و تقوا به تصویر کشیده و از تاریخ روایت کرده اند.

تصاویر غرض دار

در نقطه مقابل شبکه الکوثر دو طیف از شبکه‌های عربی وجود دارند که فیلم و سریال عرضه می‌کنند؛ دسته‌ای که ضد فرهنگ و مخرب اخلاق هستند مانند جم تی وی که متعلق به صهیونیست هاست و دسته‌ای از شبکه‌ها که بیشتر به دنبال تحمیل تاریخ خود و عقده گشایی هستند تا مفید فایده بودن برای مخاطب مانند بخش عربی شبکه تی آر تی ترکیه.
در هر حال کشور‌های عربی به نوعی در برابر هجوم فرهنگی قرار دارند که اگر خوراک خوبی در دسترس شان نباشد نه تنها از حوزه تمدنی ما خارج خواهند شد بلکه جذب فرقه‌هایی ظاله می‌شوند که یک سر آن وهابیت و سر دیگرش ناسیونالیسم افراطی است و نتیجه این روند به پیدایش موجوداتی منجر می‌شود، که نمونه‌های آن‌ها امثال صدام، زرقاوی، داعش، جبهه النصره، القاعده و. هستند.
به بیان دیگر شبکه الکوثر با پخش فیلم و سریال‌های معنوی، برنامه‌های فرهنگی، اجتماعی تا خانوادگی و کودک در برابر این هیمنه ضد اسلامی ایستاده و صد البته آنکه تقویت این روند می‌تواند از مشکلات جامعه بشری دستکم در کشور‌های عربی بکاهد.
به اعتقاد بیشتر کارشناسان سیاسی آنچه داعش و امثال آن را تقویت می‌کند جهل مردم است که با سرمایه‌های نفتی سعودی همراه شده و گروه‌های جنایت کاری مانند القاعده و ... را به وجود می‌آورد، اما جهان عرب قبل از پیدایش عربستان سعودی هم درگیر چنین جماعاتی بود. از این رو پادزهر افراطی گری و فرقه گرایی شیطانی همانا توجه به مسائل معرفتی است که می‌تواند مانند چراغی برای مردم نور کافی جهت گمراه نشدن و داشتن بصیرت را ایجاد کند.
در این راستا شبکه الکوثر سعی خود را به تقریب میان مسلمانان و افزایش آگاهی آنان معطوف کرده و جالب‌تر آنکه توان خود را در عرصه‌های مختلف تقسیم کرده است. از این رو مخاطب می‌تواند برنامه‌های الکوثر را در قالب شبکه ماهواره‌ای و سایت اینترنتی و نیز فضای مجازی دریافت کند.
آنچه این شبکه را دارای اهمیت مضاعف می‌کند همین اصول تربیتی و خانواده محور بودن است که در شرایط امروز کشور‌های عرب زبان به ندرت می‌توان مشابهی برای آن یافت.