در کلاس‌های MIT؛

دانشجویان برای ساخت و طراحی ربات‌های ماه‌نشین به چالش کشیده می‌شوند

رقابتی که هر ساله در کلاس‌های MIT برگزار می‌شود، دانشجویان را برای طراحی و ساخت ربات‌ها به چالش می‌کشاند که در نهایت از آنها، ایده‌هایی برای ساخت ربات‌هایی برای پرتاب به ماه گرفته می‌شود.

کد خبر: ۷۶۸۵۹۵

پنجشنبه - ۱۶ خرداد ۱۳۹۸ / June 06, 2019

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، حدود ۵۰ سال پیش در ماموریتی تاریخی به کره ماه، فضانوردان Apollo ۱۱ شماری از مواد یافت شده در کره ماه را به وزن بیش از ۲۱ کیلوگرم را جمع‌آوری و به زمین منتقل کردند. این مواد، متشکل از ۵۰ سنگ متعلق به کره ماه بود که محققان به محض رسیدن آن‌ها به زمین به مطالعه روی آن‌ها پرداختند. البته محققان بر این باورند که اگر بتوان در این ماموریت‌ها از ربات‌ها استفاده کنند، مقدار بیشتری از نمونه‌های فضایی را می‌توان جمع‌آوری کرد.

به این منظور، چندی پیش در کلاس ۲.۰۰۷ MIT که به طراحی و تولید ربات‌ها می‌پردازد، دانشجویان اثبات کردند که استفاده از ربات‌ها در چنین ماموریت‌های فضایی می‌تواند کارآمد و مفید باشد. در این کلاس، بعد از ۴ ساعت رقابت، ۳۲ دانشجو از بین ۱۶۵ دانشجوی دیگر انتخاب شدند تا در رقابت سالانه ربا‌ت‌ها که در مرکز ورزشی جانسون در مؤسسه MIT برگزار می‌شود، شرکت کنند.

موضوع امسال این رقابت، Moonshot است که به افتخار پنجاهمین سالگرد فرود Apollo ۱۱ روی کره ماه نامگذاری شده است. طراحان دوره، با استفاده از این موضوع، مشغول ساخت دو تخته بازی یکسان و بزرگ شدند که یک جفت ربات طراحی شده توسط دانشجویان را روی آن قرار دادند.

در مرکز هر تخته، نمونه‌ای شبیه سازی شده از ماه‌نشین Apollo قرار گرفته که به عنوان نقطه شروع رقابت در نظر گرفته شده است. سکو‌ها در کناره‌های این ماه‌نشین به پایین و به سطحی شبیه ماه و پوشیده از سنگ‌های ماه کشیده شده است؛ سنگ‌هایی با اندازه‌ها و شکل‌های متفاوت که برای اهداف خاص منشأ زمینی دارند.

این چالش دانشجویان را با ربات‌های خودکار یا کنترل از راه دورشان به رقابت دعوت می‌کند تا از نقطه شروع از روی همین تخته شبیه سازی شده تا سطح ماه به جمع‌آوری سنگ‌های سطحی ماه بپردازند و آن‌ها را در دو دقیقه به ماه‌نشین Apollo برگردانند. ربات‌ها با کاشت پرچمی کوچک روی یک تپه، امتیاز بیشتری کسب می‌کردند و چرخی را می‌چرخاندند تا باتری ماه‌نشین Apollo را شارژ کنند و با کشیدن طنابی، دو وزنه را بیرون پرتاب کنند که راهکاری است که اگر انجام شود، به بلند شدن ماه‌نشین Apollo با همراه کمک می‌کند.

نام این رقابت، شایسته چالشی است که دانشجویان با آن روبرو شده‌اند چراکه برای بسیاری از آنها، ساخت ربات برای اولین بار چیزی کمتر از پرتاب فضاپیما به ماه ندارد. قدمت رقابت ۲.۰۰۷ به دهه ۱۹۷۰ میلادی برمی‌گردد که با حضور «وودی فلاورز»، مدرس اولین دوره و دو استاد مهندسی مکانیک به عنوان یکی از دوره‌های وابسته به پروژه کارشناسی ابداع شد.

هر ساله، در شروع نیم‌سال، وسایلی از قبیل: چرخ دنده، چرخ، تخته‌های دایره‌ای شکل و دستگاه‌های کنترل در اختیار دانشجویان قرار داده می‌شود تا آن‌ها بتوانند در محیط‌های آزمایشگاهی به طراحی و ساخت ربات‌های شخصی خود بپردازند و در نهایت آن‌ها را در رقابت سالانه شرکت دهند.

رقابت امسال هم طیف وسیعی از طرح‌های رباتیک را شامل می‌شد؛ یکی از آنها، ربات به نام Scissorlift است که با مکانیسمی قیچی‌کننده، خود را باز می‌کند تا پرچم را در زمین فرو ببرد؛ ربات دیگر هم به نام Lifties شامل یک سیستم دو رباته است که یکی از ربات‌ها از طریق یک بازوی تلسکوپی از ربات دیگر بالا می‌رود. در طراحی ربات‌ها، از قابلیت‌هایی، چون گیره‌ها و گیرنده‌ها گرفته تا برف‌روب‌ها و جارویی‌هایی شبیه شانه و باله‌ها و دریچه‌های چرخان در آن‌ها استفاده شده تا هر چه بیشتر بتوانند قابلیت جمع‌آوری سنگ‌ها را از روی سطح ماه بالا ببرند.