نماینده، ولی فقیه در دانشگاه آزاد رودهن:

مهربانی زبان مشترک تمام انسان‌ها و ادیان است / اصل رافت و مهربانی سیره جداناپذیر زندگی امام رضا(ع)

اصل مهربانی و احسان یک اصلی است که با فطرت تمام انسان‌ها سازگار است. زبان احسان، نیکی، مهربانی، رعفت و احترام را همه می‌فهمند این زبان مشترکی است که لهجه و الفبا ندارد.

کد خبر: ۷۷۰۱۹۳

سه‌شنبه - ۲۱ خرداد ۱۳۹۸ / June 11, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدابراهیم سراج با تاکید بر این موضوع که رفتار امام رضا (ع) در تمام زمینه‌ها می‌تواند درجامعه امروز برای ما الگو باشد، اظهار کرد: زمانی که امام رضا (ع) در مدینه بودند و همچنین زمانی که به ایران آمدند در هر دو مکان اقلیت‌های مذهبی به خصوص مسیحی و یهودی زندگی می‌کردند. در ایران اقلیت‌های زرتشتی نیز بودند، اما آنچه که سیره امام رضا (ع) مشخص و به یادگار مانده این است که امام رضا (ع) با اقتدا به سیره جد بزرگوارشان پیامبر اکرم (ص) در ارتباط با ادیان رفتار می‌کردند.

وی خاطر نشان کرد: امام رضا (ع) احترام متقابلی که لازم بود با پیروان ادیان داشته باشد را همواره رعایت می‌کردند. نگاه کلی ائمه و امامان معصوم (ع) همواره در ارتباط با سایر ادیان و مذاهب اینگونه بوده است. امام علی (ع) در نهج‌البلاغه به امام حسن (ع) می‌فرمایند به همه مردم احترام بگذار، چرا که از دو حالت خارج نیست یا هم دین تو هستند یا هم نوع تو. در هر حالت باید به اطرافیان و هم نوعان خود احترام بگذاریم این نگاهی است که از سیره اهل بیت و امام رضا (ع) می‌توانیم دریافت کنیم و در زندگی امروز به کار گیریم.

نماینده، ولی فقیه در دانشگاه آزاد رودهن یادآور شد: امام رضا (ع) نگاه‌شان به جامعه نگاهی انسان‌گونه بوده است حتی در مناظراتی که مامون بین امام رضا (ع) و پیروان و ادیان مختلف گذاشته بود امام رضا (ع) با کمال احترام و مهربانی با ادیان مختلف بحث و مناظره می‌کردند و از کتاب و منابع اسلامی برای آن‌ها دلیل و عدله می‌آوردند.

وی گفت: اصل مهربانی و احسان یک اصلی است که با فطرت تمام انسان‌ها سازگار است. زبان احسان، نیکی، مهربانی، رعفت و احترام را همه می‌فهمند این زبان مشترکی است که لهجه و الفبا ندارد. زبان نانوشته‌ای است که آن را می‌فهمند و جذب‌اش می‌شود. اصل مهربانی و رفعت یکی از اصولی است که در جذب جوانان به دین اسلام هم باید رعایت کنیم. احترام متقابل، نیکی و حفظ حرمت و دانش علمی باید در رابطه با جذب افراد به دین اسلام رعایت شود. نباید با تعصب و به شکل خشک و با لحن بدی برای ترویج دین اسلام عمل کنیم بلکه باید لحنی مهربانانه و عالمانه در ترویج دین اسلام داشته باشیم.