در گفتگوی تفصیلی با دانشجو مطرح شد

وقتی در شهر‌های کوچک فعل «خواستن» صرف می‌شود / ایده ناب پژوهشگران تربت حیدریه برای تحقق شهر و شهروند الکترونیک

جمعی از دانشجویان دانشگاه تربت حیدریه به همراه استاد خود آستین همت را بالا زدند و طرحی در انداختند که جامعیت آن گام موثری در تبدیل شدن شهرستان شان به شهری الکترونیک است.

کد خبر: ۷۷۲۲۶۸

شنبه - ۰۱ تير ۱۳۹۸ / June 22, 2019

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- مریم ذوالفقاری منظری؛  ایجاد طرح‌های شغلی بر پایه ظرفیت‌های علمی و دانشگاهی مساله‌ای است که به لطف انقلاب اسلامی و گسترش علم در کشور روی داد. طرح‌هایی که باعث ایجاد مشاغلی جدید در بستر‌های نوین از جمله فضای مجازی و وب شده است.

در این میان نقش اساتید دانشگاه‌ها و دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی نقشی مبنایی در ایجاد این گونه مشاغل است. این مهم به دانشگاه‌های مطرح و کلانشهر‌ها نیز خلاصه نمی‌شود؛ نکته مثبت این اتفاق آنجاست که دانشگاه‌های شهر‌های کوچکتر نیز با ایده‌ها و طرح‌های استارتاپی از شهر‌های بزرگ عقب نمانده و گاه در این قاعده نمره قبولی را ربوده اند.

بر همین اساس به سراغ یکی از شرکت‌های استارتاپی ذیل پارک علم و فناوری شهرستان تربت حیدریه رفته ایم و در اینباره با مرتضی دشتبان مدیرعامل شرکت ایده پردازان کاوشگر پارس نوین که مبدع طرح شهر و شهروند الکترونیک به نام «سامانه جامع اطلاعات الکترونیک شهرستان تربت حیدریه» (سامانیک) است، گفتگو کردیم.

دانشجو: به عنوان سوال نخست ایده استارتاپی خود را برای مخاطبان ما معرفی کنید.

ایده شهر الکترونیک و در پی آن شهروند الکترونیک طرحی جدید در سطح کشور است که از حدود سه سال گذشته کلید خورد. در این طرح اصناف شهرستان تربت حیدریه در سامانه جامع اطلاعات الکترونیک شهرستان تربت حیدریه اطلاعات مخصوص به مشاغل خود را ثبت می‌کنند. این طرح علاوه بر تایید از سوی پارک علم و فناوری، به لحاظ قانونی نیز تمامی مراحل قانونی را طی کرده و مجوز‌های قانونی را دریافت کرده است.

دانشجو: قرار است در این طرح چه خدماتی ارائه کنید؟

ما در این طرح اطلاعات این واحد‌های صنفی را براساس موقعیت مکانی، مشخصات قانونی، نام مدیر، جواز کسب، زمان باز و بسته بودن واحد صنفی و تمامی اطلاعاتی که کاربران به آن نیاز داشته باشند را در اختیار کاربران قرار می‌دهیم تا افراد با جستجوی ساده از نزدیک‌ترین واحد صنفی مورد نظر اطلاع پیدا کرده و نسبت به دریافت خدمات مورد نظرشان اقدام کنند.

دانشجو: نمونه مشابه این طرح پیش از این نیز در سطح کشور انجام شده، تفاوت شما با این طرح‌ها در چیست که در صحبت هایتان این طرح را ایده‌ای جدید معرفی کردید؟

بله همین طور است. پیش از این نیز چنین طرحی انجام شده، اما تفاوت ایده ما با طرح‌های مشابه پیشین در این است که در طرح‌های گذشته هر صاحب شغلی که مایل بود اطلاعات خود را وارد سامانه می‌کرد و ممکن بود بسیاری از صاحبان مشاغل به دلیل تفکر سنتی به این طرح روی خوش نشان ندهند، اما در طرح ما این اطلاعات را از منابع رسمی دولتی دریافت کرده ایم و اطلاعات را خودمان وارد می‌کنیم، پس طرحی جامع‌تر نسبت به موارد مشابه پیشین است.

همچنین بسیاری از موارد مشابه این طرح به سرانجام درستی نرسیدند؛ برای نمونه در مشهد دو تا سه سال است که چنین طرحی قرار است انجام شود، اما شاید به دلیل تعداد مشاغل بسیار زیاد این کلانشهر این طرح به خروجی مناسب نرسیده است.

دانشجو: آیا این سامانه قرار است صرفا به معرفی واحد‌های صنفی محدود شود؟

خیر. ما ایده‌ای فراتر از این موضوع را درنظر گرفته ایم. گام اول آن به واحد‌های صنفی اختصاص دارد. در گام‌های بعدی شهروند الکترونیکی را برای آن طراحی و اجرا کردیم که در این خصوص با شورای شهر و شهرداری تربت حیدریه ارتباط گرفتیم و خوشبختانه از طرح ما استقبال مناسبی صورت گرفت.

در بخش شهروند الکترونیک به دنبال کار‌های مربوط به شهروندان هستیم که در بستر وب امکان انجام دارد. براین اساس طی قراردادی که با شهرداری تربت حیدریه بسته ایم شهروندان می‌توانند از طریق این سامانه عوارض خودرو خود را بدون پرداخت کارمزد پرداخت کنند. همچنین کاربران می‌توانند تمامی قبوض، استعلام جریمه، پرداخت جریمه را نیز از طریق سامانه «سامانیک» انجام دهند.

در اقدامی دیگر در این سامانه بخش «تربت شناسی» را ایجاد کردیم، بدین صورت که تمامی مکان‌های توریستی شهرستان اعم از بایگ، کدکن و جلگه رخ به مسافران و توریست‌ها معرفی می‌شود و کاربران با جستجوی یک منطقه گردشگری از فاصله خود با آن منطقه، نمونه‌های مشابه آن در سطح شهرستان، موارد گردشگری نزدیک به آن آگاه می‌شوند. همچنین قرار است بحث بومگردی نیز در ذیل این بخش راه اندازی شود که مسافران دغدغه اسکان نیز نداشته باشند.

دانشجو: این سامانه دیگر به چه مواردی می پردازد؟

هدف اول ما فقط ایجاد سامانه‌ای برای واحد‌های صنفی بود که خوشبختانه توانستیم بخش‌های بیشتری به آن اضافه کنیم. بخش‌های دیگری که برنامه ریزی‌ها برای انجام آن انجام شده تا در آینده نزدیک محقق شود، ارائه تمامی نیازمندی‌ها در سطح شهرستان تربت حیدریه است چیزی شبیه به سایت دیوار که ما اسم آن را «دیفال» (عنوان بومی دیوار) گذاشته ایم.

نکته حائز اهمیت آن است که تمامی مشکلات سایت‌های دیوار و شیپور را شناسایی و برای «دیفال» آن‌ها را رفع کرده ایم؛ و در گام بعد نیز قصد داریم بحث خرید و فروش‌های الکترونیکی را در «سامانیک» راه اندازی کنیم که در این رابطه با شرکت‌های بزرگی نیز صحبت‌هایی شده است؛ و در نهایت قصد داریم این خدمات را تا حد ممکن گسترش داده و در سطح استان و کشور گسترده کنیم.

دانشجو: طرح شما قرار است در چه بستری عملیاتی شود؟

این طرح علاوه بر بستر وب در بستر اپلیکیشن هم در گوشی‌های اندروید و هم IOS قابلیت اجرا را دارد.

دانشجو: آیا شهرستان تربت حیدریه ظرفیت و بستر اینترنتی مناسب برای اجرای چنین طرحی دارد؟

بله. این شهرستان به مدد گسترش شبکه‌های اجتماعی نسبت به دو سه سال اخیر در بحث دسترسی به اینترنت تفاوت‌های بسیاری کرده و باعث شده مردم آشنایی بیشتری نسبت به اینترنت و استفاده از آن پیدا کنند؛ هر چند هنوز هم افراد سنتی آن نسبت به شناخت و استفاده از این قابلیت مقاومت می‌کنند.

دانشجو: این طرح چه زمانی مورد بهره برداری قرار می‌گیرد؟

طرح «سامانیک» طی ۱۰ الی ۱۵ روز آینده با حضور مسئولان برتر شهرستان رونمایی و در اختیار شهروندان قرار خواهد گرفت.

دانشجو: برای سوال آخر بفرمایید که در این طرح از همکاری دانشجویان هم بهره بردید؟

بله. در طرح «سامانیک» به طور مستقیم با ۶ نفر از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه دولتی تربت حیدریه که ساکن این شهرستان هستند همکاری داریم که به نوعی برای این افراد اشتغالزایی نیز صورت گرفته است.

همچنین ما در مرکز IT پارک علم و فناوری تربت حیدریه به گروه‌هایی که در این حوزه فعالیت داشته باشند نیز تا حد ممکن کمک می‌کنیم تا مشکلاتشان را برطرف کنند.