سيدمحمدمهدي موسوي

زينب (س)؛ منادي عزت حسيني

آري! خطبة حضرت زينب(س) در شهر كوفه و در حال اسارت، از جنايت ‏هاي بني‌اميه در كربلا و نيز نحوة شهادت حضرت سيدالشهدا(ع) پرده ‏برداشت، و سرانجام غير از بيان فاجعة كربلا و معرفي شخصيت و هدف ‏حضرت امام حسين(ع) و ياران او، پيام خون شهيدان را به غفلت زدگان ‏و فريب خوردگان رساند

کد خبر: ۷۷۴۴۷

دوشنبه - ۰۷ تير ۱۳۸۹ / June 28, 2010

در طول تاريخ بشريت، تاكنون قيام‌ها و انقلاب‌هاي بسياري صورت ‏گرفته است كه تنها بعضي از آنها جاودانه و اثرگذار مانده است. ‏شكي نيست كه يكي از مهم‌ترين آنها قيام سرخ اباعبدا‎…‎‏ الحسين(ع) است.‏

به راستي كه حماسة عاشوراي حسيني، شورانگيزترين و تأثيرگذارترين ‏حماسة تاريخ بشري است كه نيرومندترين احساسات ميليون‌ها انسان ‏آزاده را برانگيخته به طوري كه از مرزهاي جغرافيايي و حتي ‏اعتقادي نيز درگذشته است.

عشق و ارادت بخشي از مسيحيان، كليميان ‏و آشوريان وغيرشيعيان خود به خوبي گواه اين حقيقت است.‏ حوادث دردناك بسياري در طول تاريخ اتفاق افتاده كه با گذشت زمان ‏كم‌رنگ و كم‌رنگ‌تر و به فراموش خانه تاريخ سپرده شده است اما روز ‏به روز برعظمت و تأثيرگذاري حادثه عاشورا در ميان جامعه انسانيت ‏افزوده مي‌شود.‏

* كاروان تبليغي عاشورا به اذعان بسياري از مورخان و صاحب نظران، يكي از شاهكارهاي امام ‏حسين(ع) در نهضت عاشورا و قيام كربلا، همراه بردن زنان و كودكان به ‏عراق است.

شايد در نگاه اول اين گونه به نظر برسد كه خوب بود ‏امام حسين(ع) در اين سفر از بردن اهل بيت خود خودداري مي‌كرد، حتي ‏محمدبن‌حنفيه نيز در همين رابطه از برادرش سيدالشهدا(ع) پرسيد: «چرا ‏زنان راه همراه خود مي‌بري؟». اما اگر درست به قضاياي عاشورا نگاه ‏كنيم متوجه مي‌شويم كه اهل بيت امام (ع) بخشي از رسالت تاريخي سيد و ‏سالار شهيدان(ع) را داشتند كه بدون حضور آنها در عرصه قيام، اين ‏مهم تحقق نمي‌يافت.‏ چنانچه آن حضرت(ع) غير از اهل بيت، عده‌اي ديگر را با خود مي‌برد، ‏يقيناً تمامي آنها به دست دشمن تادندان مسلح، همانند ديگر ياران امام ‏حسين(ع) كشته مي‌شدند و در صورت حيات، به چنين افرادي پس از شهادت ‏امام و يارانش اجازه و امكان تبليغ نمي‌دادند.‏

از سويي نيز هيچ مبلّغ و خطيبي قادر نبود، همانند اهل بيت(ع) به ‏خصوص سيدالساجدين(ع) و عالمه و عقيله بني‌هاشم، زينب كبري(س) با ‏كلام آتشين و خطبه‌هاي گويا و منطقي خود مردم را تحت تأثير قرار دهد. ‏براي بيان اهميت همراه بردن زنان و كودكان، همين بس كه امام حسين(ع) ‏خود مي‌فرمايند: «در عالم خواب پيامبر(ص) را ملاقات كردم و به من ‏فرمود: «اي حسين! وظيفة تو حركت به سوي كربلا وعراق است و خداوند ‏خواسته است كه تو را كشته و آنان (زنان و فرزندان همراه) را اسير ‏ببيند.»(1)

در نهضت تبليغي كاروان اسراي عاشوراييان قطعاً حضرت ‏زينب(س) نقش بسيار برجسته‌تري از سايرين در كنار امام سجاد(ع) ‏دارد.‏

* رهبري كاروان اسرا

سيدالشهدا(ع) وظيفه حفظ و مراقبت از زنان و كودكان و پرستاري از ‏بيماران را به خواهرش زينب كبري(س) سپرده بود چون او با شناختي كه ‏از شخصيت بي‌نظير خواهرش داشت به خوبي مي‌دانست كه تنها زينب است ‏كه مي‌تواند پناهگاه و تكيه‌گاه آنان باشد.‏ دشمن پس از شهادت امام حسين و عزيزانش، اهل بيت(ع) را همراه سرهاي ‏شهدا وارد كوفه كرد. وضع شهر كوفه با ورود اهل بيت(ع) غير عادي ‏بود، برخي از مردم به جهت پيروزي يزيد خوشحالي مي‌كردند و برخي ‏آگاهان به واقعه، از شهادت حسين بن علي(ع) اظهار ناراحتي ‏مي‌كردند(2).‏

* خطابه پرسوز زينب كبري(س)

‏ حضرت زينب كبري(س) ابتدا با اشاره، فرمان سكوت داد. با اشارة ‏ايشان، جمعيت تماشاگر ساكت شد و كاروان ايستاد و در نيتجه سروصداي ‏زنگ شترها هم آرام گرفت. آن‌گاه حضرت خطابه‌اي اين چنين ايراد ‏فرمود:‏ ‏«اي مردم كوفه! اي اهل فريب و خيانت! آيا براي ما گريه مي‌كنيد؟ ‏هنوز چشمان ما گريان است و ناله‌هاي ما خاموش نشده است. مثل شما، ‏مثل زني است كه رشته مي‌بافد و آن‌گاه خود آن را پاره مي‌كند ‏‎…‎‏ شما ‏مستوجب عذاب خداييد، پس از آن كه ما را كشتيد بر ما گريه ‏مي‌كنيد؟ آري،‌به خدا قسم! كه بايد بسيار گريه كنيد و كم بخنديد. ‏هر آينه ننگ و عار اين خيانت، دامان شما را گرفته كه با هيچ آبي ‏نمي‌توانيد اين لكه را بشوييد. چگونه شسته مي‌شود قتل پسر پيامبر(ص) ‏و سيد جوانان اهل بهشت؟! شما كسي را كشتيد كه پناهگاه نيكانتان و ‏دادرس شما به هنگام مصيبت و بلا بود. واي بر شما(3)» ‏

*واي بر كوفيان!

‏ آن حضرت همچنين در ادامه فرياد برآوردند: «اي مردم كوفه! مي‌دانيد ‏چه پارة جگري را از پيامبر(ص) شكافتيد؟ كدام پرده نشينان عصمت را ‏از پرده بيرون آورديد؟ آيا مي‌دانيد چه خوني از پيامبر(ص) به زمين ‏ريختيد و چه حرمتي از او هتك كرديد؟ شما مرتكب گناهي عظيم شديد؛ ‏گناهي كه زمين را پركرده و آسمان را فرا گرفته است. آيا شگفتي ‏مي‌كنيد اگر از آسمان خون ببارد؟ هرآينه عذاب خداوند در آخرت ‏ذلت‌آور و سخت‌تر است، در حالي كه آن روز، شما ياري نمي‌شويد. اكنون ‏كه خداوند به شما مهلت داده، خوشدل نباشيد، چه آن كه خداوند در ‏مجازات عجله نمي‌كند. بدانيد كه پروردگار شما در كمين گاه است.»(4)‏

با اين كه خطبه زينب(س) تحت مراقبت شديد مأموران و دژخيمان عبيد ‏ا‎…‎‏ بن زياد ايراد مي‌شد،‌ اما آن بانو با كمال قوت قلب، فصاحت و ‏بلاغت و لحن دردمندانه و آهنگ پرطنين و كوبنده و در عين حال ‏برخوردار از محتواي استوار و متين و خطبه‌اي رسا ايراد فرمود كه ‏تمام فريب خوردگان وتماشاگران و بي‌خبران را بيدار و منقلب كرد و ‏سرانجام، آه وناله و گريه و شيون بي‌سابقه‌اي فضاي شهر كوفه را فرا ‏گرفت.‏

هر كلمه‌اي از خطبه آن بانوي بزرگوار،‌همچون صاعقه‌اي بر كاخ ستم ‏يزيد فرود مي‌آمد، در حالي كه بر قلوب بسياري از مردم كوفه نور ‏مي‌پاشيد. پيرمردي كه پيش از شنيدن اين خطبه، شايد اهل بيت عصمت و ‏طهارات و فرزندان حسين بن‌علي(ع) را افراد خارجي مي‌پنداشت، پس از ‏قرائت خطبه گفت: «پدر ومادرم به قربان شما! پيرمردان شما بهترين ‏پيرمردها و جوانان شما بهترين جوانان و فرزندان شما بهترين فرزندان ‏هستند شما خانواده‌اي بزرگوار و با فضل و كرامت هستيد.»(5)‏

* تمجيد امام زين‌العابدين(ع) از عمه‌اش زينب(س)‏ امام سجاد(ع) با شنيدن آن خطبه و مشاهدة انقلاب روحي مردم، خطاب ‏به عمه‌اش زينب(س) فرمود:«عمه‌جان آرام بگير. زيرا در وجود ‏بازماندگان گذشتگان براي مردم، درس عبرتي وجود دارد. سپاس خداي ‏را، تو دانشمندي هستي كه معلم به خود نديده‌اي و خردمندي هستي كه ‏استاد نداشته‌اي.»(6)‏

آري! خطبة حضرت زينب(س) در شهر كوفه و در حال اسارت، از جنايت ‏هاي بني‌اميه در كربلا و نيز نحوة شهادت حضرت سيدالشهدا(ع) پرده ‏برداشت، عمق فريبكاري و تزوير و ظلم وستم امويان را آشكار نمود، ‏بي‌وفايي و پيمان شكني و آينده دردناك كوفيان را روشن ساخت، آنان ‏را منقلب كرد، پايه‌هاي كاخ قدرت حاكمان غاصب وظالم و قاتل را به ‏لرزه افكند و سرانجام غيراز بيان فاجعة كربلا و معرفي شخصيت و هدف ‏حضرت امام حسين(ع) و ياران او، پيام خون شهيدان را به غفلت زدگان ‏و فريب خوردگان رساند و حضرت زينب(س) در ادامة اسارت با ايراد ‏خطبه‌ها، پيام شهادت وواقعة عاشورا را در مراحل ديگر نيز استمرار ‏بخشيد.‏

* زينب(س) و تحريف زدايي از نهضت هنگامي كه اسيران كربلا را به كاخ اين زياد آوردند ابن‌زياد خطاب ‏به زينب كبري(س) گفت: ديدي خداوند با برادرت چه كرد؟!.‏ زينب (س) در پاسخ با شجاعت هرچه تمام‌تر فرمود:«من دربارة‌ برادرم ‏از خدا جز خوبي نديدم. برادرم و ياران او به راهي رفتند كه خدا ‏خواست، آنان شهادت با افتخار را مي‌خواستند و به اين نعمت ‏رسيدند. اما تو اي پسر زياد خود را براي جواب دادن به آن چه ‏كرده‌اي آماده كن كه خداوند بين تو و آنان حكم خواهد كرد».(7)‏

اين مقطع از تاريخ اسيران قهرمان كربلا، بيانگر اين نكته است كه ‏دشمن، درصدد تحريف واقعيت‌هاي قيام امام حسين(ع) بود اما زينب ‏كبري(س) با سخنان كوبنده‌اش از تحريف آن جلوگيري كرد.‏ مرحوم آيتي مي‌نويسد:«در بررسي حادثه‌اي كه 73 تن از جان گذشته آن ‏را به وجود آوردند و زنان و كودكان داغ ديده و سوگوار، آن را به ‏نتيجه رساندند،خواهيم ديد كه خطبه‌ها و سخنان اهل بيت(ع) و گفتار ‏آن گويندگان شجاع و فصيح و بليغ چگونه در سينه‌هاي مردم جاگرفت ‏ودل‌هاي آنان را تكان داد و پرده‌هاي گمراه‌كننده را بالا زد و ‏تشخيص مردم را به كلي تغيير داد و آنان را به ارزش اين قيام مقدس ‏متوجه ساخت و مجال تحريف و تغيير چهره‌ اين واقعة تاريخي را از دشمن ‏گرفت و هرچه را دشمن گفت نوشت و هرچه سبكي وهرزگي نشان داد همه را ‏تاريخ ثبت كرد.»(8)‏

پي‌نوشت‌ها؛ ‏1ـ سيدبن طاووس، الملهوف، ص 128.‏ ‏2ـ ابوالفضل بهشتي، فلسفه و عوامل جاودانگي نهضت عاشورا، ص 123.‏ ‏3ـ بحارالانوار، ج 45، ص 108.‏ ‏4ـ فلسفه و عوامل جاودانگي نهضت عاشورا، ابوالفضل بهشتي؛ ص 193.‏ ‏5ـ احتجاج طبرسي، ج 2، ص 31.‏ ‏6ـ بحارالانوار، ج 45، ص 164.‏ ‏7ـ مقتل ابي مخنف، ص 167؛ تاريخ طبري، ج 6، ص 262. ‏ ‏8ـ بررسي تاريخ عاشورا، ص 161‏

/انتهاي پيام/