سالروز معراج چهارمین شهید محراب؛

چرا منافقین شهید صدوقی را به شهادت رساندند؟ + عکس

راهیان نور، منافقین به خوبی از جایگاه ویژه شهید صدوقی نه تنها در بین مردم یزد بلکه در بین مردم ایران باخبر بودند بنابراین طرح ترور ایشان را ریختند.

کد خبر: ۷۷۵۰۰۶

سه‌شنبه - ۱۱ تير ۱۳۹۸ / July 02, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ سال‌های پر التهابی در فضای اجتماعی و سیاسی ایران بود؛ از طرفی انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) از زیر بار ظلم و استبداد ستمشاهی قد برافراشته و پیروز شده بود و از طرفی ثبات این انقلاب با وجود دشمنی‌ها و موانعی که وجود داشت، بار مسئولیت سنگینی را به دوش رهبران فکری گذاشته بود. در این میان با وجود مشکلات و سختی‌های بسیار، مردم در کنار خادمین انقلاب در تلاش برای برداشتن موانع بودند.

منافقین که پیش از به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی راه خود را از جریان مردم جدا کرده بودند حالا با حاکمیت جمهوری اسلامی به هر ریسمانی برای رسیدن به مقاصد خود چنگ می‌زدند. زمانی که کشور در حال بیرون راندن دشمن متجاوز از مرز‌های میهن بود، این منافقین بودند که با ایجاد رعب و وحشت در خیابان‌ها به دنبال راهی بودند تا انتقام خود را از مردمی که برای استقلال خود مبارزه کرده بودند، بگیرند، ترور مردم و مسئولان، بمب گذاری در مکان‌های عمومی، اختلال در نظم و امنیت شهر‌ها تنها بخشی از اقدامات نیرو‌های منافقین در دهه ۶۰ بود.

ترور، حربه منافقین برای انتقام

تاریخ و حوادث دهه ۶۰ گویای این موضوع است که منافقین طی این سال‌ها بیشترین عملیات ترور را در سطح مسئولین انجام دادند. نزدیک به ۱۰ ترور انتحاری موفق و ناموفق علیه سران جمهوری اسلامی را می‌توان از حرکت‌های این جریان دانست که باعث به شهادت رسیدن بسیاری از مهره‌های اصلی انقلاب اسلامی و مردم عادی شد.

ترور آیت الله هاشمی‌نژاد، ترور ناموفق آیت الله احسان‌بخش امام جمعه شهر رشت، ترور آیت الله اشرفی‌اصفهانی امام جمعه کرمانشاه، ترور آیت الله سید اسدالله مدنی، ترور آیت الله دستغیب، و بیشمار ترور‌هایی که در بین مردم انجام گرفت، همه نشان دهنده این بود که منافقین از هر خشونتی استفاده می‌کردند تا ماشین پرسرعت انقلاب را از حرکت بازدارند.

اسناد ترور منافقین در عملیات‌های انتحاری

اسناد بسیاری از دست داشتن منافقین در ترور‌های سال ۶۰ موجود است، چنانچه در بسیاری موارد خود گروهک منافقین نیز به انجام عملیات‌های ترور اقرار می‌کرد و آن را نمونه‌ای از کارنامه درخشان کاری خود می‌دید. در عملیات‌های انتحاری این گروهک که منجر به کشته شدن فردی که عملیات انتحاری را انجام می‌داد، می‌شد گروهک از آن‌ها به عنوان شهید مجاهدت یاد می‌کرد.

۱۱ تیرماه سال ۱۳۶۱ مصادف با روز جمعه، نماز جمعه به امامت آیت الله صدوقی امام جمعه وقت شهر برگزار شد. از مدت‌ها قبل منافقین طرح یک ترور را تهیه کرده بودند. محمدرضا ابراهیم زاده از نیرو‌های منافقین برای انجام عملیات ترور آیت الله صدوقی انتخاب شده بود. در روز حادثه فرد مورد نظر در حالی که لباس نیرو‌های ارتش را به تن کرده و دو قبضه نارنجک با خود حمل می‌کرد وارد محل نماز جمعه شده و در صفوف اول نماز قرار می‌گیرد. نماز به امامت شهید صدوقی اقامه می‌شود. پس از اقامه نماز آیت الله صدوقی به سرعت جایگاه نماز را ترک و به سمت اتومبیل حرکت می‌کند. در همین لحظه یکی از نمازگزاران از جا برخاسته و آیت الله صدوقی را در آغوش می‌گیرد. پاسداران و محافظان تصور می‌کنند که این شخص از دوستداران آیت الله صدوقی است که برای بوسیدن وی نزدیک شده، اما بلافاصله انفجار مهیبی رخ می‌دهد و ناحیه شکم و ستون فقرات امام جمعه فقید یزد به شدت آسیب می‌بیند و پیش از آنکه به بیمارستان برسد به درجه رفیع شهادت نائل می‌آید.

پس از ترور آیت الله صدوقی اسنادی از این ترور ایشان توسط منافقین منتشر شد، از جمله آن فیلمی از صحنه بازسازی شده عملیات است که در شبکه منافقین به نمایش درآمده است.

همچنین اسناد دیگری از تقدیر منافقین از عاملین انتحاری ترور‌ها موجود است که از آنان به عنوان «شهید مقدس مجاهد قهرمان»! یاد کرده است.

چرا شهید صدوقی؟

با شهادت آیت الله محمد صدوقی وی چهارمین شهید محراب نام گرفت. پیش از ایشان شهید آیت الله مدنی در سال ۶۰ در تبریز و شهید آیت الله محمدعلی قاضی‌طباطبائی به دست منافقین به شهادت رسیده بودند. شهید صدوقی سال‌ها در کنار امام خمینی (ره) و دیگر یاران انقلاب به مبارزه علیه رژیم شاهنشاهی پرداخته بود. از آنجا که زاده شهر یزد بود، رهبری نهضت انقلاب اسلامی را در این خطه برعهده داشت و در جهت آگاه کردن اذهان مردم و روشنگری آنان قدم‌های بیشماری را برداشت. کارنامه درخشان آیت الله صدوقی در مبارزات و جریان سازی مردم باعث شد تا نوک پیکان حمله منافقین وی را نشانه رود. شهید صدوقی از جمله چهره‌های تاثیر گذار نه تنها در میان مردم شهر یزد بلکه در کل کشور بود.