گوشه و کنار نشریات |

وقتی دانشگاه فرهنگیان برنامه‌های کلاسی عجیب تحمیل می‌کند!

نشریات دانشجویی به عنوان نماینده نگاه و اندیشه دانشجویان حرف‌های شنیده نشده زیادی دارند. گوشه و کنار نشریات به انتشار بخش‌های خواندنی هر نشریه می‌پردازد

کد خبر: ۷۷۹۸۳۳

سه‌شنبه - ۰۱ مرداد ۱۳۹۸ / July 23, 2019

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، نشریات دانشجویی به عنوان نماینده نگاه و اندیشه دانشجویان حرف‌های شنیده نشده زیادی دارند. گوشه و کنار نشریات به انتشار بخش‌های خواندنی هر نشریه می‌پردازد. این بخش مقاله انتخابی از آخرین شماره نشریه دانشجویی«هم‌شاگردی» است.

دانشگاه فرهنگیان، دانشگاهی برای تربیت معلمان و نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در کشور می باشد. دانشگاه در سال ۱۳۹۰ با تجمیع کلیه مراکز تربیت معلم سراسر کشور تأسیس شد و دارای حدود ۹۸ واحد دانشگاهی (در قالب ۶۴ پردیس و ۳۴ مرکز وابسته به پردیس) می‌باشد.

دانشگاه تازه تاسیس قطعا مشکلات و مسائل بسیاری دارد که برای برطرف کردن و رسیدن به جایگاه مطلوب مسیر بسیاری باید طی گردد. در این یادداشت قصد داریم به قسمتی از مسائل اشاره نمائیم.

الف.) دانشگاه‌های فرهنگیان علیرغم جایگاه حیاتی در پرورش معلمان آینده کشور، از نقطه مطلوب پرورش معلم تمدن ساز فاصله بسیار دارد، از نظر آموزشی اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان و اساتید این دانشگاه در این عقیده که روش‌های آموزشی ابدا پاسخگوی نیاز‌های دانشجویان نبوده و سرفصل‌های درسی بعضا کاملا اضافی و غیر ضروری اند هم عقیده اند، بازنگری در شیوه‌ها و مواد آموزشی این دانشگاه ضروری به نظر می‌رسد سطح علمی پایین برخی از اساتید دانشگاه موجب بی رقبتی دانشجویانی که با هدف پیشرفت علمی به دانشگاه فرهنگیان گام نهاده اند شده است و لازم است برای این امر چاره‌ای اندیشیده شود.

ب.) دانشگاه فرهنگیان همچنان که از نامش پیداست باید به پرورش دانشجویانی بپردازد که از نظر فرهنگی توانایی هدایت حجم عظیم دانش آموزان آینده ساز را داشته باشند، متاسفانه اکنون در دانشگاه‌ها در زمینه اقدامات فرهنگی به امور بسیار سطحی که جز بازتاب خبری ارزشی ندارند بسنده شده و خودسازی اخلاقی و معنوی دانشجویان، آمادگی آنان برای تمدن سازی، همراه کردن قلبی و عقلی آنان با تحول ضروری آموزش و پرورش (مطرح شده در سند مهم، اما مظلوم تحول بنیادین نظام آموزش و پرورش) و ... چندان که باید و شاید جدی گرفته نمی‌شود، ضرورت تحول در این بخش با توجه به افزایش آمار دانشجویان ورودی به دانشگاه بیشتر نمایان می‌شود. افزایش تعداد ورودی‌های دانشگاه فرهنگیان در سال‌های اخیر مشکلاتی پیرامون کمبود فضای خوابگاهی و رفاهی، کمبود فضای آموزشی و در نتیجه تحمیل برنامه‌های کلاسی عجیب!، پایین آمدن سطح علمی دانشجویان و ... را در کنار نگران عمیق از کیفیت فرهنگی و اخلاقی دانشجویان را سبب شده است که با برنامه ریزی‌های دقیق قابل حل است، اما تاکنون اقدام شایسته‌ای دیده نشده است!

ج.) تشکل‌های دانشجوی حزب اللهی به عنوان بازوی انقلاب اسلامی در دانشگاه ها، در دانشگاه فرهنگیان هنوز جایگاه اساسی خود را پیدا نکرده اند، برخورد‌های سیلقه‌ای با فعالیت‌های تشکل ها، عدم حمایت مالی از تشکل‌ها نسبت به برخی دانشگاه‌های دیگر، مشکلات متعدد اداری و کاغذبازی‌هایی که سبب کند شدن حرکت تشکل‌ها می‌گردد و ... از جمله مشکلات مهم، اما قابل حل در این بخش است.

د.) در زمینه معیشت نیز مشکلات فراوانی وجود دارد که بعضا سبب کاهش انگیزه دانشجومعلمان گردیده آنان را نسبت به آینده نا امید می‌کند، ترس از آینده معیشتی با توجه به شرایط حقوقی ناعادلانه، برخورد‌های غیر منطقی دانشگاه از قبیل: کسر ۴۵ درصدی حقوق دانشجومعلمان، برخورد‌های متناقض از جمله در مسئله افزایش حقوق سال ۹۸ که سبب اعتراض گسترده دانشجومعلمان گردید، تصمیم‌های خلق الساعه نظیر تبدیل استخدام رسمی دانشجومعلمان به استخدام پیمانی (که با اعتراض گسترده دانشجویان لغو گردید) و ... سبب به هم ریختن آرامش روانی دانشجومعلمان می‌گردد و شایسته توجه فوری است چطور است که با کسر ۴۵ درصد حقوق، هزینه استفاده از غذا و خوابگاه برای دانشجویان دانشگاه فرهنگیان عملا بسیار بیشتر از دانشجویان سایر دانشگاه‌ها محاسبه می‌گردد؟

در شرایطی که هیچ برنامه فرهنگی شایسته‌ای در ساعات غیر از کلاسی در دانشگاه‌ها برگزار نمی‌گردد (بجز برخی برنامه‌های مقطعی و نمایشی) اصولا فلسفه شبانه روزی بودن دانشگاه فرهنگیان (جز همین کسر حقوق) چیست؟

مسئله سربازی دانشجو معلمان نیز از دیگر تصمیمات تبعیض آمیز و ناامید کننده دانشجویان بوده است. آیا نمی‌توان با گنجاندن واحد‌های تئوری و عملی در برنامه آموزشی دانشجویان و برگزاری دوره‌هایی در طول سال تحصیلی از اتلاف وقت دانشجویان در تابستان که می‌تواند صرف اقدامات مفید تری شود جلوگیری کرد؟

اینها گوشه‌ای از مشکلاتی بود که قطعا با مدیریت صحیح و برنامه ریزی دقیق قابل حل می‌باشد، اما متاسفانه گستردگی دانشگاه و بعضا انتخاب مدیران بر اساس ملاک‌هایی غیر از شایستگی و توانایی باعث این وضعیت در راهبردی‌ترین دانشگاه کشور می باشد.

علی یوسفی
دانشجوی دانشگاه فرهنگیان یزد