مشكلات جنسي جوانان/قسمت هشتم

جواب آيت الله مكارم شيرازي درباره بيماري همجنس گرايي!

از نظر موازين شرع اسلام نمى‏توان به اين گروه اجازه برقرار ساختن رابطه با جنس موافق هر چند در مراحل سطحى وابتدايى داد و آن را يك ضرورت شمرد، بلكه بايد از طرق مختلف مخصوصاً عواطف مذهبى كه بسيار قوى و مؤثّر است، روى آنان كار كرد.

کد خبر: ۷۸۱۷۳

يکشنبه - ۱۳ تير ۱۳۸۹ / July 04, 2010

در بين بيماران مراجعه كننده به كلينيك‏هاى روانپزشكى، بيمارانى وجود دارند كه داراى تمايلات همجنس‏گرايى مى‏باشند، علم روانپزشكى امروز اين بيماران را به دو گروه تقسيم مى‏كند:

گروه اوّل كه اصطلاحاً به آنها (اگوديستانيك) مى گويند، اين افراد از اين كه داراى تمايلات همجنس‏گرايى هستند احساس ناراحتى مى‏نمايند و اين احساس را به درون خود متعلّق نمى‏دانند و خود مايل هستند درمان شوند، علم روانپزشكى اين بيماران را مداوا مى كند و درمان اكثر اين بيماران موفقيّت‏آميز است و پس از درمان، اين بيماران به جنس مخالف علاقه پيدا مى كنند و مى‏توانند ازدواج كنند.

گروه دوّم كه اصطلاحاً به آنها (اگوسينتانيك) مى‏گويند، اين افراد داراى تمايلات همجنس‏گرايانه هستند، امّا از داشتن چنين تمايلاتى ناراحت نيستند و آن را با درون خود موافق و مطابق مى‏بينند و بر عكس نسبت به جنس مخالف احساس كششى ندارند و بعضاً از جنس مخالف بيزار و متنفّرند، علم روانپزشكى جديد براى اين دسته درمانى نيافته است، اين نوع بيماران چنانچه جبراً ازدواج كنند دچار مشكلات جنسى و عاطفى با همسر خود مى شوند و معمولا حاصل ازدواجشان طلاق و جدايى است (چنان كه مشاهده گرديده است).

البتّه از نظر پزشكى ثابت گرديده است كه سه عامل مهم در ايجاد حالت همجنس گرايى در گروه دوّم نقش دارد كه عبارتند از:

الف) ژنتيك

ب) هورمونهاى بدن مادر در طى دوران باردارى

ج) نحوه تربيت فرد در دوران كودكى و تأثير پدر و مادر در اين دوران.

توصيه روانپزشكى نوين به افراد گروه دوّم اين است كه رابطه جنسى خود را با يك فرد هم‏جنس برقرار كنند و از اقدام به ازدواج با غير هم‏جنس خوددارى نمايند زيرا كراراً مشاهده گرديده كه اين افراد قادر به تحمّل جنس مخالف نبوده و ازدواج آنها به طلاق مى‏انجامد. حال پرسش حقير اين است كه نظر حضرت عالى در مورد درمان گروه دوّم چيست؟

جواب: از نظر موازين شرع اسلام نمى‏توان به اين گروه اجازه برقرار ساختن رابطه با جنس موافق هر چند در مراحل سطحى وابتدايى داد و آن را يك ضرورت شمرد، بلكه بايد از طرق مختلف مخصوصاً عواطف مذهبى كه بسيار قوى و مؤثّر است، روى آنان كار كرد تا مشكلشان حل شود و هرگز نبايد تسليم توصيه‏هاى بعضى از روانپزشكان شد كه مى‏خواهند كار را بر خودشان آسان و بر ديگران مشكل كنند، بلكه بايد پزشكان مؤمن بكوشند و طرق درمان معقول و مشروع را بيان‏كنند.

استفتاءات جديد.

/انتهاي پيام/