دیدار مخفیانه مجری مشهور تلویزیون با خاخام‌ها و سربازان صهیونیست!

دلاوری با سفر به اروپا با برخی از صهیونیسم‌های مقیم اروپا از خاخام، خواننده تا سرباز مجروح جنگ ۳۳ روزه دیدار می‌کند، در یکی از ملاقات‌ها وی به مخفیانه به جشن پوریم که مراسم سنتی صهیونیست‌ها در سالگرد کشتار ۷۸ هزار ایرانی است، وارد می‌شود.

کد خبر: ۷۸۲۸۵۵

سه‌شنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ / August 06, 2019

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، فروش اینترنتی مستند «متولد اورشلیم» به کارگردانی حسین شمقدری و اجرای محمد دلاوری مدتی است آغاز شده است.

در این مستند ۴۷ دقیقه‌ای که از تولیدات موسسه آرمان مدیا به شمار می‌رود، محمد دلاوری در مقام راوی با ۵ شخصیت یهودی (یک استاد دانشگاه، یک خاخام یهودی، یک خواننده زن، یک عضو ارتش اسرائیل و یک فعال اجتماعی) گفتگو می‌کند و نظر آن‌ها را پیرامون هلوکاست، جشن پوریم، شکل‌گیری اسرائیل و ... جویا می‌شود تا اطلاعات دقیق‌تری از این کشور ساختگی کسب کند و به این پرسش مخاطب ایرانی پاسخ بگوید که چرا شعار «مرگ بر اسرائیل» سر می‌دهد و در پاسپورتش درج شده سفر به سرزمین‌های اشغالی ممنوع است.
در این مستند دلاوری با سفر به اروپا با دیدار با برخی از صهیونیسم‌های مقیم اروپا از خاخام تا سرباز مجروح جنگ 33 روزه دیدار می‌کند، در یکی از این ملاقات‌ها وی به صورت مخفیانه به جشن پوریم که مراسم سنتی صهیونیستها در سالگرد کشتار 78 هزار ایرانی در دوران خشایارشا به تحریک استر و هامان بود، وارد می‌شود.

«سید سربازِ روح‌الله رضوی» جوان کشمیری و از فعالان حوزه جهان اسلام درباره «متولد اورشلیم» معتقد است: در این مستند برای نخستین بار نمونه‌ای از جامعه لایه لایه اسرائیل برای مخاطب ایرانی جلوی دوربین رفته و این همان درست دیدن دشمن است. مخاطب با یک صهیونیست دیندار، یک صهیونیست آتئیست، یک صهیونیست بی‌تفاوت و یک یهودی بریده از صهیونیسم، کنار هم روبرو می‌شود.

او ادامه می‌دهد: میزان و نوع وابستگی آن‌ها هم به رژیم صهیونیستی کاملا متمایز است. دیالوگ‌های راوی مستند با وجود سادگی تمام، با هر کدام از این نمایندگان جامعه متشتت صهیونیستی، بسیار دقیق و همه فهم است و می‌توان ادعا کرد آقای دلاوری به خوبی تیر خلاص را به هرکدام شلیک می‌کند.

رضوی اضافه می‌کند: دینامیسم اجتماعی حاکم بر اسرائیل زمانی بارزتر می‌شود که روایت هرکدام از این شهروندان صهیونیست در مواردی متناقض است. ادعا‌های خاخام صهیونیست توسط صهیونیست آتئیست کنعان به سخره گرفته می‌شود. حق تسلط بر سرزمین فلسطین (بخوانید اشغال) از نگاهی تمامیت‌طلب تا بخشی‌نگری و تا بی‌تفاوتی به چنین به زعمشان حقی میان مصاحبه‌شوندگان متغیر است. نگاه به خشونت نیز همچنین؛ از خواننده یهودی که برای آنچه کشورش در قبال فلسطینی‌ها انجام می‌دهد، متأسف و شرمنده است تا جوانی‌که با افتخار صحبت کشتن فلسطینی‌ها می‌کند.

به نوشته این فعال جهان اسلام؛ هوشمندی روایت فیلم زمانی بارزتر می‌شود که قرار نیست به همه ادعا‌های مصاحبه‌شوندگان، پاسخی ارائه شود و این همان چیزی است که باعث می‌شود تا صهیونیست مصاحبه‌شونده در کافه ایرانی، کنترلش را در بی‌منطقی تمام از دست بدهد و شروع به فحاشی علیه ایران کند. به احتمال زیاد همین رویه فیلم باعث خواهد شد عده‌ای فیلم را متهم به عدول از آرمان‌های انقلابی در قبال دشمن صهیونیستی کنند.

وی تصریح می‌کند:، اما نباید از یاد برد که میان تریبون سخنرانی و بیانیه‌های سیاسی و یک فیلم مستند، تمایز بسیار است و قرار نیست تمامی سوالات مطروحه از سوی طرف مقابل نسبت به ما در یک مستند پاسخ داده شود؛ خصوصاً سوالاتی که از اصل موضوع منحرف شده‌اند. تشتت جامعه صهیونیست البته در یک جا به نقطه‌ای مشترک هم می‌رسد که اوج فیلم است و آن اعتراف صریح مصاحبه‌شوندگان صهیونیست به یک واقعیت ضداخلاقی در شکل‌گیری بنیان جرثومه اسرائیل است.

رضوی، بارزترین ضعف عمومی مستند را فرار بی‌مورد به فلسطین می‌داند و می‌افزاید: هیچ نیازی به فلاش‌بک اردوگاه صبرا و شتیلا و یا اینسرت تصاویر کودکان گریان و زخمی فلسطین نبود. سوالات راوی در مورد فلسطینی‌ها و آوارگان به قدر کافی تداعی‌کننده تصاویر مذکور برای مخاطب هست و این صحنه‌ها در روایت مستند، چون وصله‌ای ناجور است و فضای کلیپی بر مستند حاکم می‌کند.

او در پایان ضمن تقدیر از عوامل مستند «متولد اورشلیم»، ابراز امیدواری می‌کند این روایت درست‌تر از پیش تداوم یابد.