با تلاش محققان؛

رآکتور هسته‌ای ناسا تا سه سال دیگر به مریخ می‌رود

پژوهشگران ناسا اعلام کرده‌اند که شاید بتوانند تا سال ۲۰۲۲ نخستین رآکتور هسته‌ای را به مریخ بفرستند.

کد خبر: ۷۸۴۲۵۹

سه‌شنبه - ۲۲ مرداد ۱۳۹۸ / August 13, 2019

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، اعضای گروه پروژه «کیلوپاور Kilopower» که پروژه‌ای مشترک میان ناسا و وزارت انرژی آمریکا «DOE» برای احداث نیروگاه هسته‌ای در فضا است، اعلام کرد که شاید نخستین رآکتور این پروژه، تا سال ۲۰۲۲ به مریخ و یا مکان دور دیگری فرستاده شود.

پروژه «کیلوپاور»، یک رآکتور شکافت هسته‌ای سبک وزن را شامل می‌شود. این نیروگاه می‌تواند با شکافتن اتم‌های اورانیوم، انرژی گرمایی تولید کند که در مرحله بعد، به الکتریسیته تبدیل می‌شود. به گفته پژوهشگران این پروژه، نیروگاه متحرک «کیلوپاور» می‌تواند به مدت ۱۰ سال پیاپی به فعالیت خود ادامه دهد.

پاتریک مک‌کلور«Patrick McClure»، سرپرست این پروژه گفت: من باور دارم که می‌توانیم این پروژه را تا سه سال آینده کامل کنیم و برای ارسال آن آماده شویم. به نظر من، سه سال می‌تواند زمان مناسبی برای تکمیل این پروژه باشد. ما از انجام دادن این پروژه، بسیار هیجان‌زده هستیم و باور داریم که این پروژه، می‌تواند به اکتشافات جدیدی ختم شود.

اگرچه مک‌کلور، یک زمان احتمالی را برای اتمام پروژه تخمین زده است، اما تاکنون ناسا، زمان مشخصی برای تکمیل این پروژه اعلام نکرده است.

وجود یک نیروگاه متحرک می‌تواند برای فضانوردانی که به ماه یا مریخ سفر می‌کنند، امیدوارکننده باشد. نخستین نمونه کیلوپاور، تقریبا به اندازه یک یخچال است و می‌تواند روی یک موشک قرار گیرد. پژوهشگران احتمال می‌دهند که این نمونه بتواند یک پایگاه هسته‌ای با حدود ۴۰ کیلووات قدرت باشد. این مقدار نیرو، برای تامین برق هشت خانه روی زمین کافی است.

این نخستین باری نیست که انرژی هسته‌ای، در فضا تحت کنترل درمی‌آید. بسیاری از فضاپیما‌های ناسا از جمله مریخ‌نورد کنجکاوی «Curiosity»، از انرژی هسته‌ای به عنوان نیروی محرکه خود استفاده می‌کنند.

آزمایش‌های کیلوپاور روی زمین، در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ با موفقیت انجام شدند، اما هنوز هیچ تلاشی برای آزمایش رآکتور شکافت هسته‌ای در فضا صورت نگرفته است.

در هر حال آزمایش‌های پیشین، نتایج خوبی داشته‌اند. رآکتور کیلوپاور طی سال ۲۰۱۸ توانست با کمک ژنراتور استرلینگ، انرژی گرمایی حاصل از سوخت هسته‌ای را به الکتریسیته با کارآیی ۳۰ درصد تبدیل کند که این مقدار، بسیار بیشتر از ژنراتور فضاپیما‌های پیشین است.