تاریکخانه ۸| پرونده ویژه خصوصی‌سازی خودروسازان

رینگ مشهد در سراشیبی قهقرا / مصائب خصوصی‌سازی زیرمجموعه بزرگ ایران خودرو

تیرماه سال جاری بود که کارگران کارخانه رینگ‌سازی مشهد به عنوان یکی از شرکت‌های اصلی تامین قطعه خودروسازان، تجمع و اعتصاب کردند؛ شرکتی که از ایران‌خودرو به شرکت پویا گستر خراسان (سهامی خاص) به مبلغ 50 میلیارد تومان منتقل شد.

کد خبر: ۷۸۶۴۳۷

يکشنبه - ۰۳ شهريور ۱۳۹۸ / August 25, 2019

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو - سید مهدی حاجی‌آبادی؛ کارخانه‌ای که سنگ بنایش توسط برادران خیامی گذاشته شده بود، این روز‌ها دست‌خوش گلایه کارگرانی است که نسبت به روند خصوصی‌سازی انتقاد دارند و مدعی هستند در جریان خصوصی‌سازی به مطالبات آن‌ها توجه نشده است. آن‌گونه که سایت این شرکت می‌گوید شرکت رینگ‌سازی مشهـد در ٢٨ مرداد ٧۶، به صورت شرکت سهامی خاص تـأسیس و در ١۶ اسفند ٨٢ در بـورس اوراق بهادار پذیـرفته شده است. در تاریخ ٢٨ اسفند ٩۶ طی نقل و انتقال بلوکی سهام، مالکیت عمده شرکت رینگ‌سازی مشهد از هلدینگ ایران‌خودرو به شرکت پویا گستر خراسان (سهامی خاص) به مبلغ ۵۰ میلیارد تومان منتقل شد و اکنون مالکیت عمده شرکت رینگ‌سازی مشهد با دارا بودن بیش از نیمی از سهام موجود، در اختیار این شرکت است.

تیرماه سال جاری بود که کارگران کارخانه رینگ‌سازی مشهد به عنوان یکی از چند شرکت اصلی تامین قطعه خودروسازان، تجمع و اعتصاب کردند؛ پیش‌تر حدود ۹۰۰ کارگر شاغل در کارخانه رینگ‌سازی مشهد، ۱۶ بهمن ۹۷ با دست زدن به اعتصاب، خواستار بازبینی در طرح طبقه‌بندی مشاغل خود شدند.

کارگران شاغل در کارخانه رینگ‌سازی مشهد گفتند: شرکت رینگ‌سازی حدود ۹۰۰ کارگر قراردادی و رسمی شاغل دارد که نسبت به اجرای سلیقه‌ای طرح طبقه‌بندی مشاغل انتقاد دارند.
کارگران می‌گویند با وجود آنکه در این واحد تولیدی طرح طبقه‌بندی مشاغل اجرا می‌شود اما در عمل همه کسانی که اینجا کار می‌کنند به نسبت مساوی از مزایای این طرح برخودار نیستند.
به گفته آنها، یکسان‌سازی حقوق تا به حال در کارخانه رینگ‌سازی برای همه اعمال نشده و کارگرانی در این میان هستند که با بیش از ۲۰ سال کار به اندازه سوابق کاری‌شان حقوق دریافت نمی‌کنند.
هچنین کارگران این کارخانه در ۱۵ آبان ماه ۹۷ در اعتراض به عدم پرداخت حقوق معوقه پس از واگذاری این کارخانه به بخش خصوصی، تجمع کردند.
به گفته آنها، شرکت رینگ‌سازی مشهد سابقا متعلق به شرکت قطعات اتومبیل ایران بوده که در اواخر سال ۱۳۹۶، به بخش خصوصی سپرده شد.

بیشتر بخوانید:

پشت پرده هزارتوی «خصوصی»سازی ایران‌خودرو / آیا قوه قضائیه و سازمان بازرسی ورود می‌کنند؟

سرنوشت صدها هزار میلیارد تومان سرمایه مردم در کلاف پیچیده غول خودروسازی / سایپا، مطمئن!

مقصر گرانی و تحویل ندادن خودرو مردم کیست؟ / پاس‌کاری پینگ‌پنگی و میلیاردها دلاری که باید مطالبه کرد

ما هیچ سهامی در ایران خودرو نداریم/ از آذر ۹۷ ارز آزاد تهیه کردیم

قطعه‌سازی که رای روحانی را هم وتو کرد / ایران‌خودرو مانند بهمن‌موتور در دست سهامداران کروز!

کروز با سومین قطب خودروسازی ایران چه کرد؟/ پوری حسینی: سهام خودروسازان در وثیقه است!

رئیسی چگونه مانع بروز فاجعه در خودروسازی شد؟

پشت پرده دستگیری و ممنوع‌الخروجی مدیران سایپا و ایران خودرو

کارگران معترض رینگ‌سازی مشهد که تیرماه سال گذشته نیز برای پیگیری مطالبات صنفی خود، فعالیت شغلی‌شان را متوقف کرده بودند، در تشریح مشکلات سهام ترجیحی خود گفتند: طبق مصوبه شورای عالی اجرای سیاست‌های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) حداکثر پنج درصد از سهام بنگاه‌های مشمول واگذاری بایستی به کارکنان و کارگران شاغل در همان بنگاه واگذار شود که در این مورد شرکت رینگ‌سازی به این موضوع پایبند نبوده است.

زیان خالص شرکت در دوران تحریم
افت چشمگیر مقادیر فروش محصولات در سه ماهه نخست سال ۱۳۹۸ در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، از مهمترین عوامل ثبت عملکرد ضعیف این شرکت و تحقق زیان خالص در این مدت بود.

عدم تناسب قیمت سهام شرکت‌های خودرو و قطعه‌سازی با سودآوری این شرکت‌ها همچنان ادامه دارد. سهام شرکت رینگ‌سازی مشهد که این روز‌ها با ثبت قیمت‌های بیش از ۴۴۰۰ ریالی مورد توجه بسیاری از سفته‌بازان و سهامداران غیر حرفه‌ای را به خود جلب کرده است، در جدیدترین گزارش عملکرد سه ماهه خود افت فروشی چشمگیر و زیانی خالص را روانه سامانه کدال کرد.

افت حدود ۳۰ درصدی مبالغ فروش از ۸۴۳ میلیارد ریال در سه ماهه نخست سال ۱۳۹۷ به ۵۹۹ میلیارد ریال در سه ماهه سال جاری منجر به تحقق سود زیان خالصی ۱۹ میلیارد ریالی در این مدت شده که بی‌شک ادامه این روند در ماه‌های آتی منجر به شمول ماده ۱۴۱قانون تجارت این شرکت خواهد شد.
ثبت ۲۰۷ میلیارد ریال زیان انباشته در انتهای دوره سه ماهه نخست سال جاری و نیز افت چشمگیر مقادیر فروش این شرکت از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی سهامداران این شرکت محسوب می‌شود.

برآیند آنچه در سال‌های گذشته توسط کارگران و حامیان آن‌ها مطرح شده، «نه به خصوصی‌سازی بدون رعایت اهلیت» است؛ کارگران ایرانی نمی‌خواهند مناسبات نئولیبرالیستی بیش از این تداوم داشته باشد و بخش خصوصیِ بی‌تخصص، منابع جمعی ملت را قبضه کند.

برخی کارشناسان معتقدند خصوصی‌سازی بدون ضابطه و تعدیل ساختاری دو وجه از مناسبات نئولیبرالیستی است که در ایران پس از جنگ شاهد کاربردی شدن آن هستیم. بیش از سی سال از این روند می‌گذرد و دولت‌های مختلف از اصولگرا و اصلاح طلب با شوک‌درمانی‌های ویرانگرشان، نشان داده‌اند که به تداوم این روند باور دارند و برای کاربردی کردن آن از هر امکانی بهره خواهند برد.