چرا سوره مبارکه فجر را سوره امام حسین (ع) نامیده‌اند؟

عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: سوره فجر را به اعتبار آیه آخر آن که خطاب به نفوس مطهره است سوره امام حسین (ع) می‌نامند.

کد خبر: ۷۹۰۵۹۶

پنجشنبه - ۲۱ شهريور ۱۳۹۸ / September 12, 2019

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، آیت‌الله سید ابوالحسن مهدوی ظهر امروز در غدیریه اصفهان با بیان اینکه سوره فجر را به اعتبار آیه آخر (یـایت‌ها النفس المطمـئنة...) که خطاب به نفوس مطهره است سوره امام حسین (ع) می‌نامند.

وی با بیان اینکه باید دعا کنیم که در زمان از دنیا رفتن به این آیه مفتخر شویم، افزود: اطمینان نفس بالاترین کمالی است که یک انسان می‌تواند با شهادت خود و درجات والایی که قبل از شهادت دارد پیدا کند.

عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه انسان آفریده شده که به این هدف برسد و در واقع مقصد ما همین نفس مطمئنه است، گفت: زمانی که نفس مطمئن شد دیگر انسان چیزی نخواسته، چون او نمی‌خواهد از کمال منفک شود.

وی با اشاره به حالات مختلف نفس بیان کرد: نفس حالت‌های متعدد و صفات گوناگونی دارد، نفس مطمئنه نه امر به گناه کرده و نه ملامت می‌کند، نفس مطمئن در واقع به مقصد رسیده است، معنای ساده آن نفسی است که به وجود پروردگار اطمینان پیدا کرده است.

آیت‌الله مهدوی خاطرنشان کرد: خداوند با چشم دیده نمی‌شود و عقل ما نیز می‌گوید که خالق نباید مجسم شود که اگر مجسم شد نیاز به جزء پیدا می‌کند، بنابراین موجودی که احتیاج به جزء پیدا می‌کند غنی نیست، در حالی که خداوند ما غنی است و محتاج به هیچ صفتی نیست.

وی افزود: خداوند ما سبحان است پس عظیم و اعلی است، زمانی که موجودی اینگونه اعلی و عظیم شد ما نیز حمد او را به جا می‌آوریم و آن خداوند خالق است.

امام جمعه موقت اصفهان اظهار داشت: زمانی که انسان عقیده خود را به صددرصد رساند و به یقین رسید و این اعتقاد با دیدن همراه شد یعنی علم الیقین به عین الیقین تبدیل شده است، پس عین الیقین همان مرحله اطمینان است.

وی بیان کرد: بنده در کتاب ایمان مراحل بعد از اعتقاد به خداوند را شرح داده‌ام، گفت: مراحل هفت‌گانه‌ای دراصول کافی گفته شده تا جایی که انسان خداوند را با تمام وجود می‌بیند، زمانی که این اتفاق رخ داد انسان آرام می‌شود و آن نتیجه نفس مطمئنه است.

آیت‌الله مهدوی گفت: امام علی (ع) می‌فرمایند «من عبادت نکردم خدایی را که ندیده‌ام.» این جمله یعنی از ابتدا خداوند را با بصیرت و با چشم دل دیدم و این اعتقاد همان اطمینان است.