یک کارآفرین در صنعت اسباب‌بازی:

تولیدکننده شدم تا بتوانم خدمت کنم

یک کارآفرین اقتصاد مقاومتی با به‌کارگیری ایده‌های نو توانسته در صنعت اسباب‌بازی موفقیت‌های خود را به ثبت برساند و یکی از تولیدکنندگان بزرگ در این صنعت به شمار برود.

کد خبر: ۷۹۱۰۸۱

يکشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ / September 15, 2019

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو به نقل از پایگاه اطلاع رسانی بسیج سازندگی؛ بر اساس اصول روانشناسی هر کودکی نیاز به اسباب‌بازی دارد تا بتواند راه خود را برای آینده انتخاب کند. اسباب‌بازی‌ها به دلیل شکل و شمایلی که دارند هم برای کودکان جذابیت دارند و هم برای بزرگترها. به عنوان مثال برخی خودرو‌های اسباب‌بازی کنترلی مورد علاقه مخاطبان بزرگسال هم هستند، اما در رسته اسباب‌بازی‌ها قرار دارند. اکنون اسباب‌بازی‌ها دیگر جنبه تفریحی ندارند و بیشتر در رشد و فکر کودکان موثرند. اکنون حدود ۲۰ میلیون کودک و نوجوان در کشور هستند که بر این اساس ماهانه حدود ۲۰ میلیون وسیله اسباب‌بازی نیاز داریم. تولید داخلی اسباب‌بازی به جز ارزش اقتصادی و سودآوری بالا از مزایای فراوانی مانند اشتغال‌زایی، برابری محصول با وضعیت فرهنگی و... برخوردار است.

سرانه مصرف اسباب‌بازی در ایران ۷دلار است در صورتی که این عدد در برخی از کشور‌های جهان به بیش از ۳۰۰ دلار در سال می‌رسد. شاید جالب باشد بدانید که گردش مالی صنعت اسباب‌بازی در جهان سالانه حدود ۸۰ میلیارد دلار است که این رقم دوبرابر فروش نفت ایران برآورد شده؛ درنتیجه می‌توان با سرمایه‌گذاری در این حوزه بخشی از مشکل اشتغال را مرتفع و صنایع پتروشیمی را در این صنعت فعال کرد.

اکنون چین بزرگترین تولیدکننده اسباب‌بازی در جهان است، اما با وجود لقب اولین تولیدکننده در جهان پردرآمدترین در دنیا نیست. کشور‌های حوزه اسکاندیناوی، آمریکا و آلمان جزو پردرآمدترین‌های جهان در صنعت اسباب‌بازی محسوب می‌شوند.

میزان کل واردات اسباب‌بازی و وسایل سرگرمی به کشور حدود ۵۰ میلیون دلار بوده که در سال ۹۱، به ۲۵ میلیون دلار کاهش یافته است. در سال ۱۳۹۲، حدود ۲۰۰ واحد صنفی تولید اسباب‌بازی در کشور وجود داشته و در بخش توزیع اسباب‌بازی نیز حدود ۴ هزار واحد فعال بوده‌اند پس عجیب نخواهد بود اگر بدانیم میانگین سرانه خرید سالانه اسباب‌بازی در جهان ۳۴دلار، در انگلیس ۴۹۹دلار و در ایران حدود ۳دلار است.

لزوم توجه بیشتر به تولید داخل

صنعت تولید اسباب‌بازی به معنای واقعی در کشور وجود ندارد، در حالی که امروزه تولید اسباب‌بازی در دنیا تخصصی شده و نیازمند دانش فنی و تجهیزات دقیق است و با توجه به عدم امکان تولید برخی از بخش‌های اسباب‌بازی، از این رو دسترسی به این موارد در گرو پایین بودن تعرفه واردات است. با توجه به اهمیت صنعت اسباب‌بازی در ایران اگر سرانه مصرف این کالا در کشور به ۲۰ درصد برسد هم ارز کمتری از کشور خارج خواهد شد و هم تولیدکنندگان داخلی می‌توانند به این صنعت ورود کنند.

محمدعلی قیومی فعالیت خود را در سال ۸۹ در شهرستان سرخه سمنان با سرمایه اولیه ۳۰ میلیون تومان آغاز کرد. وی پس از مدت کوتاهی توانست کار خود را گسترش دهد و اقدام به تولید محصولات جدید با ایده‌های نو کند. همین ایده‌های نو باعث شد تا وی بتواند در زمینه تولید اسباب‌بازی حرفی برای گفتن داشته باشد.

حمایت می‌خواهیم

قیومی از مشکلات صنعت اسباب‌بازی می‌گوید و معتقد است: مشکلات زیادی در بخش تولید ما قرار دارد، اما اگر در این صنعت حمایت‌های دولتی به صورت واقعی صورت گیرد هم مشکل تولید اسباب‌بازی در ایران حل می‌شود و هم بخشی از مشکل اشتغال قابل حل خواهد بود.

اکنون اکثر اسباب‌بازی‌هایی که در ایران وجود دارد وارداتی است و ارزبری زیادی دارد. اگر تولید اسباب‌بازی در ایران با حمایت همراه باشد هم می‌توانیم محصولات و شخصیت‌های بومی بسازیم و هم از ورود محصولات خارجی که ممکن است در بحث فرهنگی مشکلاتی را برای ما ایجاد کند جلوگیری کنیم.

این فعال اقتصاد مقاومتی با تاکید بر اینکه اکنون مواد اولیه بسیار گران شده می‌گوید: مواد اولیه ما وارداتی است و به دلیل نوسانات نرخ ارز فروشندگان مواد اولیه کالای خود را به صورت نقد عرضه می‌کنند در حالی که در گذشته ما به صورت مدت‌دار خرید می‌کردیم و زمانی که کالا تولید و عرضه می‌شد تسویه حساب انجام می‌شد، اما اکنون خرید‌ها فقط به صورت نقدی است که تولیدکنندگان را با مشکل مواجه می‌کند. نوسانات نرخ ارز نه تنها روی واردات تأثیر می‌گذارد بلکه مشکلاتی را برای بخش تولید به همراه دارد که تنها بخش دولتی می‌تواند این گره را باز کند.

وی به ظرفیت تولید اسباب‌بازی در ایران اشاره می‌کند و می‌افزاید: اکنون ایده‌های خوبی در این زمینه وجود دارد که تنها برخی از آن‌ها به مرحله تولید می‌رسند، اما اگر به این بخش مهم و شخصیت‌ساز کودکان بیشتر توجه شود می‌توان همه ایده‌های خوب را به تولید رساند. بنده تنها برای اینکه بتوانم برای کشورم مفید باشم وارد تولید شدم، اما بخش‌های اجرایی کشور به این موضوع واقف نیستند و با واردات بی‌رویه و نداشتن نظارت در این بخش کار ما را سخت‌تر می‌کنند. در حال حاضر به ازای هر یک دستگاه ۵ نفر می‌توانند اشتغال داشته باشند و ما در کارگاهی که در آن مشغول به کار هستیم سه دستگاه داریم که ۲دستگاه هنوز راه‌اندازی نشده و با یک دستگاه مشغول به کار هستیم.

این کارآفرین می‌گوید: کالا‌هایی که تولید می‌شود در ۳شهر تهران، تبریز و اصفهان عرضه می‌شود و برخی از این محصولات در سبد صادراتی این شهر‌ها قرار دارد.

مالیات بلای جان تولید

این کارآفرین اقتصاد مقاومتی که ۸ سال است در صنعت اسباب‌بازی فعالیت دارد نسبت به وضع مالیات‌ها معترض است و می‌گوید: ۳نوع مالیات شامل مالیات بر مشاغل، ارزش‌افزوده و مالیات سالانه داریم که همه این‌ها متوجه تولیدکننده است در حالی که همه آن‌ها باید برای بخش واسطه‌ای به کار گرفته شود و تولید از آن‌ها معاف باشد و یا حداقل کمتر دریافت شود، اما سازمان امور مالیاتی با قدرت در این بخش تنها به فکر درآمدزایی است.