با محاسبه ثابت هابل؛

جهان چندساله است؟ / جهانی که هر روز جوان‌تر از روز قبل به نظر می‌رسد

محاسبات جدید نشان می‌دهد که سن جهان ۱۱.۴ میلیارد سال است درحالیکه سن پذیرفته شده بصورت عمومی ۱۳.۷ میلیارد سال است. جهان هر روز جوان‌تر به نظر می‌رسد.

کد خبر: ۷۹۱۲۰۴

يکشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ / September 15, 2019

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو؛ محاسبات جدید حاکی از آن است که سن جهان می‌تواند چندمیلیارد سال از چیزی که دانشمندان در حال حاضر تخمین زده اند، جوان‌تر باشد. حتی می‌تواند جوان‌تر از محاسباتی باشد که امسال صورت گرفته و صد‌ها میلیون سال سن کیهان را کوتاه‌تر کرده است.

نوسانات بزرگ تخمینی دانشمندان بیانگر رویکرد‌های مختلفی برای مشکل چالش برانگیز درک سن واقعی جهان است. این جی از موسسه مکس پلانک آلمان می‌گوید: «ما از چگونگی حرکت ستاره‌ها در کهکشان نامطمئن هستیم.»

دانشمندان سن جهان را بر اساس حرکت ستاره‌ها تخمین می‌زنند تا سرعت گسترش آن را اندازه بگیرند. اگر جهان سریع گسترش یابد به این معناست که جهان بسیار سریع به اندازه جاری خود رسیده پس بطور نسبی باید جوانتر باشد. سرعت توسعه که آن را با ثابت هابل نشان می‌دهند از مهم‌ترین اعداد کیهان شناسی است. هرچه ثابت هابل بزرگتر باشد سرعت گسترش بیشتر و جهان جوانتر است.

با ثابت هابل ۷۰ سن پذیرفته شده عمومی برای جهان ۱۳.۷ میلیارد سال است. گروه جی به ثابت هابل ۸۲.۴ دست یافته اند که براین اساس سن زمین حدود ۱۱.۴ میلیارد سال می‌شود.

جی از مفهومی به نام عدسی گرانشی استفاده کرد. عدسی گرانشی جایی است که گرانش نور را بازتاب داده و اشیا دور را نزدیک‌تر نشان می‌دهد. آن‌ها با تکیه بر نوع خاصی از این اثر به نام لنز تاخیر زمانی، از تغییرات روشنایی اجسام برای جمع آوری اطلاعات محاسباتی استفاده می‌کنند.

رویکر جی فقط یکی از چند رویکرد جدید است که اعداد مختلفی را ارائه میدهد و بحثی که در دهه ۱۹۹۰ به ظاهر حل شده بود را دوباره آغاز می‌کند. در سال ۲۰۱۳ یک تیم اروپایی با نگاهی به بقایای تشعشعات بیگ بنگ بیان کردند که سرعت گسترش ۶۷ کمتر است. در حالی که اوایل امسال به آدام ریس اخترفیزیک‌دان جایزه نوبلی از موسسه علمی تلسکوپ فضایی برای محاسبه ثابت ۷۴ داده شد. یک تیم دیگر نیز در همین سال به عدد ۷۳.۳ رسیده بودند.

جی و متخصصان خارجی باید احتیاط‌های بیشتری برای این عدد داشته باشند. زیرا خطا در محاسبات به قدری بزرگ است که ممکن است جهان را پیرتر نشان دهد نه جوانتر.

اوی لوب، اختر شناس دانشگاه هاروارد که در این پروژه شرکت نداشته می‌گوید که این راه جالب و خاصی برای محاسبه سرعت گسترش جهان است، اما خطا‌ها اثرگذاری آن را تا زمانی که اطلاعات بیشتری به دست نیاید، محدود می‌کند. او افزود: «اگر از قانونی استفاده کنید که کاملا مفهوم آنرا نمی‌دانید، اطمینان از نتیجه گیری‌های شما دشوار است.»